هشتمین کنسرت همایون شجریان و گروه سیاوش در قالب پروژه «هرجا که تویی»، شب گذشته در دو سانس در ورزشگاه نقش جهان اصفهان برگزار شد؛ اجرایی که در آن قطعاتی از آثار هنرمندان مختلف موسیقی ایران از جمله پرویز مشکاتیان، اردشیر کامکار، انوشیروان روحانی، مجید درخشانی، حسین علیزاده، کیهان کلهر، محمدجواد ضرابیان و... با صدای همایون شجریان اجرا شد.

عطا نویدی: بخشی از قطعاتی که در این کنسرت اجرا شد، پیش‌تر با صدای استاد محمدرضا شجریان شنیده شده بود؛ از همین رو اجرای دوباره این آثار با صدای همایون شجریان، برای مخاطبانی که سال‌ها با صدای محمدرضا شجریان زیست فرهنگی داشته‌اند، تداعی‌کننده خاطرات و تجربه‌های شنیداری گذشته بود.

موسیقی ایرانی همچنان مخاطب دارد

اجرای شب گذشته (پنجشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۵) بار دیگر نشان داد موسیقی اصیل ایرانی، در صورتی که توسط هنرمندان شایسته و توانمند اجرا شود، همچنان ظرفیت جذب مخاطب گسترده را دارد. این اجرا مؤید آن بود که حتی در شرایطی که بخش قابل توجهی از سلیقه عمومی مخاطبان موسیقی طی سال‌های اخیر به سمت اجراهای پاپ و گونه‌های دیگر موسیقی رفته است، موسیقی ایرانی همچنان می‌تواند با مخاطب ارتباط برقرار کند.

در این میان، یکی از نکات قابل توجه در اجرای «هرجا که تویی»، استفاده از یک گروه موسیقی نسبتاً کوچک و شش‌نفره بود. اعضای گروه سیاوش آزاد میرزاپور (عود)، حسین رضایی‌نیا (سازهای کوبه‌ای)، مهیار طریحی (سنتور)، رادمان توکلی (تار)، مهرزاد اعظمی‌کیا (کمانچه) و مرتضی مومنیان (تمبک) هر یک از نوازندگان باسابقه موسیقی ایران هستند که سال‌ها تجربه نوازندگی، آموزش و تلمذ نزد استادان برجسته موسیقی ایران را در کارنامه خود دارند و سابقه همکاری با هنرمندان شناخته‌شده موسیقی کشور را ثبت کرده‌اند.

اجرای آثار موسیقی ایرانی با چنین آنسامبلی نشان داد برای برقراری ارتباط با مخاطب الزاماً به گروه‌های بسیار بزرگ نیاز نیست و آن‌چه بیش از تعداد نوازندگان اهمیت دارد، کیفیت اجرا، توانایی هنرمندان و انتخاب درست آثار است.

از محمدرضا شجریان تا همایون شجریان

شاید بتوان یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این اجرا را در حضور دوباره نام «شجریان» به‌عنوان نقطه اتصال «مردم و موسیقی ایرانی» جست‌وجو کرد. همان‌گونه که در دهه‌های نه‌چندان دور، صدای استاد محمدرضا شجریان نقش مهمی در ایجاد پیوند و آشتی عمیق میان مردم و موسیقی ایرانی داشت، در این اجرا نیز همایون شجریان با اجرای مجموعه‌ای از آثار شاخص موسیقی ایران، بار دیگر در جایگاه یکی از پرچمداران این پیوند قرار گرفته و مهم این است که این جایگاه را همچنان حفظ نماید.

اجرای آثار آهنگسازان و نوازندگان برجسته موسیقی ایرانی با صدای همایون شجریان، از یک سو یادآور میراث موسیقایی نسل‌های گذشته بود و از سوی دیگر نشان داد این آثار همچنان قابلیت ارتباط با نسل امروز را دارند.

درخواست شجریان برای ساخت سالن‌های بزرگ

همایون شجریان شب گذشته جمعی از اهالی رسانه را از تهران به تماشای این کنسرت دعوت کرده بود. او در این اجرا ضمن خیرمقدم به اصحاب رسانه، بر ضرورت ایجاد سالن‌های بزرگ و مناسب برای برگزاری کنسرت در شهرهای مختلف ایران تأکید کرد.

شجریان با اشاره به ظرفیت شهرهایی مانند اصفهان، شیراز، یزد، اهواز، تبریز و دیگر شهرهای ایران گفت اگر سالن‌های مناسب با ظرفیت بیش از پنج هزار نفر در شهرهای بزرگ و هنردوست کشور ساخته شود، هنرمندان دیگر مجبور نخواهند بود برای اجرای کنسرت از ورزشگاه‌ها استفاده کنند.

او بر ضرورت اندیشیدن تمهیداتی برای ساخت سالن‌های بزرگ اجرای موسیقی تأکید کرد؛ چرا که استقبال مردم از چنین اجراهایی نشان می‌دهد ظرفیت قابل توجهی برای برگزاری کنسرت و عرضه موسیقی در کشور وجود دارد.

«شجریان»؛ اسم رمز پیوند مردم و موسیقی ایرانی/طنین صدای «همایون» زیر طاق نقش جهان در آخرین شبِ کنسرت اصفهان/ضرورت ساخت سالن‌های بزرگ در گوشه‌گوشه ایران

طراحی صحنه با الهام از معماری ایرانی

طراحی صحنه و دکور و همچنین کارگردانی هنری این اجرا بر عهده رضا موسوی بود که در طول برگزاری کنسرت، از جمله بخش‌های چشمگیر این برنامه به شمار می‌رفت. طراحی دکور و صحنه با الهام از عناصر معماری ایرانی، با فضای موسیقیایی اجرا هماهنگ بود و بر این نکته تأکید داشت که کلیت این کنسرت از ابتدا بر پایه موسیقی ایرانی و عناصر بصری و هنری متناسب با آن طراحی شده است.

از سوی دیگر، صدابرداری این اجرا توسط کاوه عابدین نیز از بخش‌های قابل توجه کنسرت «هرجا که تویی» بود. کیفیت مناسب صدا در شب‌های مختلف اجرا، با وجود محدودیت‌ها و ویژگی‌های آکوستیکی ورزشگاه نقش جهان، مورد توجه بخشی از مخاطبان، اهالی فن و هنرمندان حاضر در برنامه قرار گرفت. تیم صدابرداری توانست در چنین فضای بزرگی، صدایی قابل قبول و متناسب با اجرای موسیقی ایرانی را به مخاطبان ارائه کند.

تدارکات و نظم در برگزاری

تدارکات در نظر گرفته‌شده برای مخاطبان نیز از دیگر نکات قابل توجه این اجرا بود. از جمله بیش از ۶ هزار زیرانداز یا تشکچه برای صندلی‌های استادیومی در نظر گرفته شده بود تا مخاطبان در جریان اجرای حدود ۹۰ دقیقه‌ای برنامه با ناراحتی کمتری مواجه شوند.

برگزاری منظم کنسرت و آغاز اجراها در زمان مقرر نیز از دیگر ویژگی‌های این برنامه بود؛ موضوعی که در کنار سایر جزئیات اجرایی، نشان‌دهنده برنامه‌ریزی و نظم حاکم بر تیم برگزارکننده «هرجا که تویی» بود.

اصفهان؛ شهری که شب‌هایش با صدای شجریان گذشت

دومین سانس هشتمین شب اجرای «هرجا که تویی» در حالی به پایان رسید که شهر اصفهان بیش از یک هفته میزبان صدای همایون شجریان بود. استقبال گسترده مردم اصفهان از این کنسرت، بار دیگر ظرفیت بالای این شهر برای میزبانی رویدادهای بزرگ موسیقی را نشان داد.

«شجریان»؛ اسم رمز پیوند مردم و موسیقی ایرانی/طنین صدای «همایون» زیر طاق نقش جهان در آخرین شبِ کنسرت اصفهان/ضرورت ساخت سالن‌های بزرگ در گوشه‌گوشه ایران

این کنسرت همچنین در روزهایی برگزار شد که جامعه ایران دوره‌ای از التهاب و فشار اجتماعی را پشت سر گذاشته بود و برگزاری چنین رویدادهایی می‌توانست در ایجاد نشاط و آرامش اجتماعی نقش داشته باشد.

در چنین شرایطی، موسیقی بار دیگر نشان داد که می‌تواند فارغ از سلیقه‌ها و گرایش‌های مختلف، عاملی برای پیوند مردم باشد. فرهنگ و هنر، بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت جامعه ایرانی است و موسیقی نیز به عنوان یکی از مهم‌ترین جلوه‌های این فرهنگ، در مقاطع مختلف توانسته است مردم را در کنار یکدیگر قرار دهد.

هشتمین شب «هرجا که تویی» در اصفهان، در نهایت با استقبال گسترده مخاطبان به پایان رسید؛ شبی که صدای شجریان در آسمان اصفهان پیچید و بار دیگر این واقعیت را به نمایش گذاشت که موسیقی ایرانی، اگر با کیفیت و توسط هنرمندان توانمند عرضه شود، همچنان مخاطب خود را دارد.