دبیر اجرایی همایش صلح و ورزش گفت: استفاده از ظرفیت قهرمانان برای حل اختلافات و ترویج فرهنگ صلح، از اهداف اصلی این رویداد است.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ایلیا محمدی- سید محمدکاظم موسوی دبیر همایش صلح و ورزش کفت: اولویت اصلی ما توجه به اقدامات صلح‌آمیز است. هرگونه اقدام مسالمت‌آمیز در راستای ایجاد، حفظ و توسعه گفتمان صلح می‌تواند در زمره شاخص‌های انتخاب قهرمان صلح و ورزش قرار گیرد.
وی ادامه داد: در این مسیر تلاش شده است از ظرفیت‌های اجتماعی و جایگاه قهرمانی ورزشکاران که مورد توجه و اقبال جامعه قرار دارند، برای ترویج صلح و دوستی استفاده شود. اقداماتی مانند میانجی‌گری برای ایجاد صلح و آشتی در منازعات و اختلافات، کمک به جلب رضایت شاکیان پرونده‌های قضایی و سوق دادن طرفین دعوا به سمت صلح و سازش، از جمله نمونه‌های این اقدامات هستند. در موارد متعددی، از ظرفیت و جایگاه اجتماعی ورزشکاران و قهرمانان برای حل اختلافات قدیمی، حتی منازعات و درگیری‌های ریشه‌دار قومی و قبیله‌ای، استفاده شده و حضور و اعتبار این چهره‌ها زمینه‌ساز شکل‌گیری آشتی، دوستی، گذشت و همبستگی شده است. ما تلاش می‌کنیم این اقدامات و نمونه‌های موفق را به‌عنوان شاخص‌هایی برای انتخاب قهرمان صلح و ورزش مورد توجه قرار دهیم.
وی افزود: هدف اصلی این همایش صرفاً برگزاری یک رقابت یا انتخاب یک برگزیده نیست، بلکه توسعه گفتمان صلح از طریق فعالیت‌های علمی و هنری است. جایزه نیز در واقع به پاس اقدامات صلح‌طلبانه‌ای اهدا می‌شود که ورزشکاران انجام داده‌اند. در کمیسیون صلح و ورزش تلاش می‌کنیم این باور را گسترش دهیم که ورزش از ظرفیت و قدرت قابل توجهی برای ترویج صلح و دوستی برخوردار است. رقابت و تقابل، بخشی از ماهیت ورزش است، اما این ویژگی‌ها نباید به منشأ منازعه و اختلاف تبدیل شوند. می‌توان رقابت‌های ورزشی را در فضایی کاملاً مسالمت‌آمیز و دوستانه برگزار کرد؛ فضایی که در آن افراد با وجود تفاوت‌های ملیتی، قومی، نژادی و فرهنگی، در کنار یکدیگر و به‌عنوان اعضای جامعه انسانی، رقابتی سالم و دوستانه را به نمایش بگذارند. از این منظر، معتقدیم ورزش ظرفیت تبدیل شدن به یک جریان گفتمانی گسترده را دارد.
موسوی گفت: محیط‌های علمی، دانشگاه‌ها، فدراسیون‌های ورزشی، ورزشکاران، ورزشی‌نویسان، عکاسان ورزشی و همه افرادی که به نوعی در حوزه ورزش فعالیت دارند، می‌توانند در توسعه این گفتمان نقش‌آفرین باشند. انجمن مدیریت ورزشی ایران به‌عنوان برگزارکننده این همایش، تلاش کرده است زمینه حضور و مشارکت بخش‌های مختلف جامعه ورزش و دانشگاهی را فراهم کند. خوشبختانه امسال شاهد حضور پررنگ‌تر بخش‌های مختلف، به‌ویژه خبرنگاران و اصحاب رسانه، هستیم که نشان‌دهنده توجه بیشتر به موضوع صلح و ورزش است. از حضور و همراهی خبرنگاران نیز صمیمانه قدردانی می‌کنم. در مقاله‌ای که برای این همایش ارائه کرده‌ام، به موضوع جنگ و تأثیرات آن بر صلح و ورزش پرداخته‌ام. یکی از چهار جنایت مشمول صلاحیت دیوان بین‌المللی کیفری، جنایت تجاوز است. در واقع، صلح نیز می‌تواند قربانی جنگ شود و آثار و پیامدهای آن بر ورزش و روح المپیسم تأثیر بگذارد.
او ادامه داد: در این مقاله تلاش کرده‌ام به این موضوع بپردازم که چگونه ورزشی که قرار بود بستری برای صلح و همبستگی باشد، ممکن است خود به عرصه‌ای برای تقابل و حتی جنگ نرم تبدیل شود. در چنین شرایطی، ورزشکار به نوعی در میدان رقابت ورزشی در موقعیتی مشابه یک سرباز قرار می‌گیرد. رویکردهای سیاسی و محدودیت‌هایی که از سوی آمریکا علیه برخی ورزشکاران کشورمان اعمال شد نیز نشان داد که پیامدهای جنگ و تقابل‌های سیاسی می‌تواند حتی در عرصه نرم، بر ورزش و ورزشکاران تأثیرگذار باشد.این همایش در دومین دوره خود به‌صورت بین‌المللی برگزار می‌شود و شرکت‌کنندگانی از کشورهای دیگر نیز در آن حضور دارند و آثار خود را ارائه کرده‌اند. بنابراین، همایش از ماهیتی ملی و بین‌المللی برخوردار است البته اگر بخواهیم از نظر اجرایی و جغرافیایی، دامنه برگزاری این رویداد را به سطح بین‌المللی گسترش دهیم و آن را در کشورهای دیگر برگزار کنیم، در حال حاضر بستر لازم برای این اقدام فراهم نیست. از این رو، فعلاً تلاش می‌کنیم این مسیر را در داخل کشور دنبال کنیم.
وی یادوآور شد: نهاد بین‌المللی صلح و ورزش در کشور موناکو فعالیت دارد و اقدامات بین‌المللی قابل توجهی را در این حوزه دنبال می‌کند؛ اما برگزاری همایشی با این ویژگی‌ها که به‌صورت هم‌زمان ابعاد علمی، هنری و جشنواره‌ای داشته باشد، در نوع خود رویدادی کم‌نظیر است.