اصفهان- یک فعال حوزه صنایع دستی،گفت: ورود موفق به بازار چین به شناسایی مشتریان متناسب با محصول، انعطاف‌پذیری تولید و برنامه‌ریزی صادراتی نیاز دارد.
به گزارش خبرنگار مهر، امین خوشنواز شامگاه چهارشنبه در کارگاه شبکه‌سازی فعالان حوزه صنایع دستی که به همت معاونت صنایع دستی و هنرهای سنتی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان و با حضور هنرمندان صنایع دستی استان در پایگاه جهانی کاخ‌موزه چهلستون برگزار شد، با تشریح تجربه‌های خود از فعالیت اقتصادی و همکاری‌های حرفه‌ای مرتبط با بازار چین اظهار کرد: تجربه بیش از ۱۵ سال فعالیت و رفت‌وآمد کاری به چین نشان می‌دهد که گسترش ارتباطات و شبکه‌سازی از عوامل مؤثر در رشد کسب‌وکارهاست و می‌تواند فرصت‌هایی فراتر از هدف اولیه حضور در یک بازار خارجی ایجاد کند.
وی با اشاره به تجربه همراهی با هیئت‌های تجاری در رویدادهای تخصصی چین افزود: حضور در نمایشگاه‌ها و گردهمایی‌های بین‌المللی، علاوه بر فراهم‌کردن امکان مذاکره با خریداران و تأمین‌کنندگان، فرصتی برای آشنایی با روش‌های تولید، فناوری‌های جدید، تجربه‌های سایر کشورها و راهکارهای افزایش بهره‌وری و توسعه صادرات است؛ ظرفیت‌هایی که ممکن است در نگاه نخست، خارج از موضوع اصلی سفر تجاری به نظر برسند، اما در ادامه به شکل‌گیری همکاری‌های اقتصادی تازه منجر شوند.
این فعال حوزه صنایع دستی با تأکید بر ضرورت نگاه گسترده‌تر به ارتباطات تجاری بیان کرد: یکی از نکاتی که در تجربه حضور در بازار چین آموخته‌ام، این است که فعالان اقتصادی باید با آمادگی و هدف مشخص وارد نشست‌ها و رویدادهای تخصصی شوند، اما خود را به نتیجه‌ای که از ابتدا در ذهن داشته‌اند محدود نکنند.
خوشنواز ادامه داد: ممکن است یک هنرمند صنایع دستی با هدف یافتن خریدار یا عرضه محصول خود وارد یک رویداد شود، اما در جریان همان حضور با طراح، تولیدکننده یا فعال اقتصادی دیگری آشنا شود که زمینه همکاری متفاوتی را فراهم کند. گاهی نیز ارتباط میان فعالان یک صنف در داخل هیئت تجاری، به شناخت ظرفیت‌های مکمل و شکل‌گیری معاملات یا همکاری‌های جدید می‌انجامد.
وی با بیان اینکه شبکه‌سازی مؤثر تنها به ارتباط مستقیم با مشتری نهایی خلاصه نمی‌شود، تصریح کرد: تبادل تجربه میان تولیدکنندگان و آشنایی با راهکارهای فنی و تجاری یکدیگر می‌تواند به حل مسائل تولید، افزایش کیفیت و بهره‌وری و حتی شناسایی مسیرهای تازه صادراتی کمک کند؛ ازاین‌رو، ارزش حضور در یک رویداد بین‌المللی را نباید صرفاً با تعداد مشتریان احتمالی یا مذاکرات مستقیم سنجید.
این فعال حوزه صنایع دستی با اشاره به ظرفیت بازار چین برای محصولات ایرانی گفت: بزرگی این بازار نباید به این تصور منجر شود که موفقیت در آن مستلزم دسترسی به بخش عمده‌ای از جمعیت این کشور است. حتی تمرکز بر بخش کوچکی از مصرف‌کنندگان متناسب با نوع محصول و بازار هدف می‌تواند برای یک کسب‌وکار فرصت قابل‌توجهی ایجاد کند.
وی افزود: ورود به بازارهای خارجی نیازمند برنامه‌ریزی صادراتی، شناخت مخاطب و آمادگی برای تطبیق با شرایط بازار است. فعالان صنایع دستی باید به‌جای اتکا به تصور کلی از بزرگی بازار چین، مشتریان متناسب با محصول خود را شناسایی کنند و برای ایجاد ارتباطات پایدار و توسعه تدریجی بازار برنامه داشته باشند.
خوشنواز با تأکید بر ضرورت انعطاف‌پذیری در صنایع خلاق خاطرنشان کرد: ویژگی این حوزه، پویایی و تغییرپذیری آن است؛ بنابراین هنرمندان و تولیدکنندگان باید ضمن حفظ هویت و اصالت محصولات خود، برای به‌روزرسانی شیوه‌های عرضه، پاسخ‌گویی به نیاز بازار و بررسی فرصت‌های جدید همکاری آمادگی داشته باشند.
وی در تشریح یکی از تجربه‌های مرتبط با صنایع دستی اصفهان گفت: حدود ۱۰ سال پیش، در جریان حضور در یک نمایشگاه در چین، یکی از فعالان اصفهانی حاضر در هیئت تجاری با یک طرف چینی درباره محصولات خاتم مذاکره کرد. در این تعامل، موضوع دوام محصول در محیط مرطوب نیز به‌عنوان یکی از مسائل فنی مطرح شد.
این فعال حوزه صنایع دستی با اشاره به اهمیت چنین تجربه‌هایی بیان کرد: این نمونه نشان می‌دهد که ورود به بازار خارجی صرفاً به معرفی محصول و یافتن خریدار محدود نیست، بلکه ممکن است مسائل فنی، شرایط نگهداری و ویژگی‌های مورد انتظار بازار مقصد نیز در مسیر مذاکره و همکاری اهمیت پیدا کند. توجه به این جزئیات و استفاده از ظرفیت ارتباطات حرفه‌ای می‌تواند به شناسایی موانع و بررسی راهکارهای مناسب کمک کند.
خوشنواز با اشاره به ظرفیت‌های کمتر مورد توجه در تجارت بین‌المللی، توسعه صادرات فرهنگی را نیز از زمینه‌های قابل بررسی برای فعالان اقتصادی ایران دانست و اظهار کرد: در حوزه نشر، بخشی از کتاب‌های منتشرشده در ایران، با وجود برخورداری از محتوای ارزشمند، ممکن است دیگر تجدید چاپ نشوند؛ درحالی‌که امکان بررسی عرضه حقوق نشر آن‌ها در بازارهای خارجی، از جمله چین، وجود دارد.
وی افزود: انتقال حقوق نشر و عرضه آثار در بازارهای دیگر می‌تواند علاوه بر ایجاد درآمد، زمینه ورود منابع مالی تازه به صنعت نشر را فراهم کند. تجربه‌های محدود در این زمینه نشان داده است که ارتباطات بین‌المللی می‌تواند مسیرهایی برای عرضه محتوای فرهنگی ایران در خارج از کشور ایجاد کند.
این فعال حوزه صنایع دستی در پایان بر ضرورت جدی‌گرفتن شبکه‌سازی، برنامه‌ریزی برای صادرات و پرهیز از محدودکردن ارتباطات به اهداف کوتاه‌مدت تأکید کرد و گفت: استفاده از فرصت‌های ارتباطی، آمادگی برای یادگیری و انعطاف‌پذیری در مواجهه با نیازهای بازار، می‌تواند به توسعه همکاری‌های پایدار و گسترش فرصت‌های اقتصادی برای فعالان صنایع دستی کمک کند.