دستهگل جدید برنامه فوتبالی شبکه ۳ به خواسته خود که دیده شدن بود، رسید؛ اما هدفی که با وسیله بسیار ناشایستی حاصل شده است.
فوتبالدوستان از ماجرای جمعهشب تلویزیون و تاکید محمدحسین میثاقی روی یک عبارت مطلع هستند. جایی که او بدون توضیح دامنه ضدتیمملی، که اصلا مشخص نکرده چه تعریفی دارد و شامل چه چیزهایی میشود، این افراد و مجموعهها را حواله به یک خواننده زیرزمینی و شعری ممنوعه داد که از ازل تا ابد، بیاخلاقی است و با هیچ آبی پاک نمیشود و هیچ خانوادهای در هیچ کجای دنیا، اجازه نمیدهد فرزندانش با چنین کلماتی آشنا شوند.
این داستان سه جنبه دارد؛ اول- خود فرد که که اتفاقا کمترین تقصیر را در این ماجرا دارد. همه میدانیم در تلویزیون ما مجریان گاه مجبورند چیزهایی بگویند که الزاما نظر شخصی آنها نیست. اصلا فرض که هست، مگر نه اینکه تا امروز برخی این مجری را به انواع و اقسام صفات داشته و نداشته متهم کردهاند؟ پس از چنین کسی -که به زعم منتقدانش همه کاری از او برمیآید- چه توقعی دارید؟
سازمانی که عمری، مدعی اخلاقمداری بود و به بهانه اخلاق، هر کس را که دلش نمیخواست کنار میگذاشت، حالا به بدترین بیاخلاقیها رو آورده و خودش به خانوادهها میگوید مرا نبینید! جایی که به عنوان رسانه اول و انحصاری کشور، باید به افکار عمومی خوراک و جهت میداد، حالا افتاده دنبال فضای مجازی و اینستاگرام و هر کس که فالوئر بیشتری داشته باشد را میآورد و هر کار آنها بکنند، میکند! اگر دیگر رسانهها با دغدغه تیراژ و کلیک، گاه مجبور به زیرپا گذاشتن رسالت رسانه میشوند، سازمان این تنگنا را نداشته و اساسا بودجه میگیرد تا راه درست را از مسیر هنر نشان مردم دهد، سلیقه مخاطب را ارتقا بخشد و در یک کلام، مرجع و الگو باشد اما ببینید که حالا تبدیل به تابعی صرف و دنبالکنندهای بی عقل و چشم و گوش شده که برای دیده شدن، هیچ تامل و خط قرمزی ندارد.
و جنبه سوم- اخلاق است. همان چیزی که همه مدعیاش هستند و روز به روز با چنین اتفاقاتی، بیشتر به دفن کامل نزدیک میشود. بشر همیشه دقیقا جایی ضربه میخورد که ادعا میشنود! سازمان و آدمهایی که دم از اخلاق میزنند، بدترین بیاخلاقیها را پوشش میدهند. آنها که عمری به رسانههای بیگانه تاختند که از ارزشها تهی و به غافل از رسالت بشری اند، حالا خود رو به تبلیغ برای اشعار ممنوعه و فحشهای کشدار آوردهاند!
اما درس این ماجرا: رانت، کسی را هنرمند نمیکند! سازمانی که با استفاده از رانت انحصاری تصویر، ۴ دهه یکهتاز رسانه بوده حالا که به لطف تکنولوژی و اینترنت، این همه رقیب دارد که هم در اجرا، هم دکور و هم مهمانان، کیلومترها بهتر از برنامههای سازمان هستند، چنان حرصش درآمده که به توهین و بیاخلاقی پناه برده است! و تنها خوبی ماجرا این است که اگر قرار باشد روزی یقه دهانهایی که شعار اخلاق میدهند یا توزیعکنندگان رانت و بهقول امروزیها «فاندبگیر» را بگیریم، هر دو در یک لوکیشن قرار دارند!