پیراهنی که سال‌ها با رونالدو شناخته می‌شد، در تیم ملی پرتغال کنار گذاشته نخواهد شد؛ ماجرای مارادونا و مسی هم نمونه‌ای از همین محدودیت است.
طرفداری | با اعلام بازنشستگی بین‌المللی کریستیانو رونالدو، آینده پیراهن شماره ۷ تیم ملی پرتغال دوباره به موضوعی بحث‌برانگیز تبدیل شده است؛ شماره‌ای که به گزارش گل، طبق مقررات فیفا نمی‌تواند در تیم ملی برای همیشه کنار گذاشته شود.
رونالدو این خبر را در ویدیویی خداحافظی که پنجشنبه از حساب‌های رسمی‌اش منتشر شد اعلام کرد. او در بخشی از پیام خود گفت:
روز بازگرداندن پیراهن شماره ۷ به تیم ملی‌مان، به همه ما، فرا رسیده است.
این بازیکن که دوران حرفه‌ای‌اش را در سال ۲۰۰۳ آغاز کرد، در تیمی که اکنون ژرژه ژسوس هدایتش می‌کند، پیراهنی را خالی می‌گذارد که از مشهورترین شماره‌های تاریخ پرتغال به شمار می‌رود. متن، بازی برابر ولز در سپتامبر گذشته را آخرین ایستگاه ملی رونالدو معرفی می‌کند.
چرا شماره ۷ در تیم ملی بازنشسته نمی‌شود؟
پیش از آن‌که پرسش بازنشسته‌کردن شماره مطرح شود، رافائل لیائو در آخرین وقفه بازی‌های ملی، پس از خروج رونالدو از اردو پیش از دیدار با دانمارک، شماره ۷ را به تن کرد؛ نشانه‌ای از این‌که این شماره همچنان در اختیار بازیکنان تیم ملی خواهد بود.
روزنامه پرتغالی رکورد با اشاره به مقررات یوفا نوشته است تیم‌های ملی باید فهرست نهایی ۲۳ بازیکن را همراه با شماره پیراهن‌ها، تا نیمه‌شب روز پیش از مسابقه ارائه کنند. بر اساس این مقررات، شماره‌ای نمی‌تواند خالی بماند و در هر مسابقه رسمی فیفا نیز باید بازیکنی پیراهن شماره ۷ را بپوشد. بنابراین این شماره در اردوهای مختلف میان بازیکنان جابه‌جا خواهد شد.
در سال‌های حضور رونالدو، بازیکنانی چون نانی، ریکاردو کوارشما، فابیو کوئنترائو، آندره سیلوا، بروما، ریکاردو هورتا و میگل ولوزو در غیاب او شماره ۷ را پوشیدند. پدرو نتو و ترینکائو نیز زمانی با همین شماره روی نیمکت نشستند.
طبق مقرراتی که در مطلب به فیفا نسبت داده شده، بازنشسته‌کردن یا کنار گذاشتن شماره‌ها در تیم‌های ملی مردان ممنوع است؛ جایگاه بازیکن هم در این قانون تفاوتی ایجاد نمی‌کند. باشگاه‌ها، برخلاف تیم‌های ملی، می‌توانند شماره پیراهن بازیکنی را بازنشسته کنند.
پائولو فوتری در مراسم جوایز بنیاد ورزش، در اکتبر گذشته، پیشنهاد خود درباره پیراهن رونالدو را مطرح کرد:
اگر در فدراسیون فوتبال بودم، پیراهن شماره ۷ را بازنشسته می‌کردم؛ کریستیانو باید با شکوه بدرقه شود.
نمونه‌های مارادونا، مسی و مارک-وین فویه
در سال ۲۰۰۱، فدراسیون آرژانتین درخواست رسمی بازنشسته‌کردن شماره ۱۰ به افتخار دیه‌گو مارادونا را ارائه کرد، اما فیفا آن را نپذیرفت. آریل اورتگا در جام جهانی ۲۰۰۲ پیراهن شماره ۱۰ را پوشید. ماجرایی مشابه برای لیونل مسی هم تکرار شد: پس از اعلام بازنشستگی او، فدراسیون آرژانتین خواستار بازنشسته‌کردن شماره ۱۰ شد، اما درخواست به همان دلیل قانونی رد شد.
نمونه انسانی دیگر به مارک-وین فویه، بازیکن کامرونی، مربوط می‌شود که در جریان جام ملت‌های آفریقا در سال ۲۰۰۳ و در زمین بر اثر حمله قلبی درگذشت. تلاش کامرون برای بازنشسته‌کردن شماره ۱۷ او با مخالفت فیفا روبه‌رو شد؛ اما منچسترسیتی شماره ۲۳ و لانس شماره ۱۷ را به افتخار او کنار گذاشتند، چرا که مقررات باشگاه‌ها متفاوت است.
شماره‌هایی که رونالدو پیش از ۷ پوشید
رونالدو نخستین بازی خود را برای چاوز با شماره ۱۶ انجام داد. او از یورو ۲۰۰۴ تا جام جهانی ۲۰۰۶ شماره ۱۷ را پوشید؛ شماره‌ای که تا زمان بازنشستگی لوئیس فیگو، مالک تاریخی شماره ۷ پرتغال، بر تنش بود. از سال ۲۰۰۷ بود که شماره ۷ به شماره شناخته‌شده رونالدو تبدیل شد.
دوران شماره ۷ با رونالدو به پایان رسیده، اما خود این شماره از تیم ملی پرتغال حذف نخواهد شد و بازیکنان مختلف آن را خواهند پوشید؛ محدودیتی که در قوانین فیفا برای تیم‌های ملی در نظر گرفته شده است.