گورستانی در شهر بوستو آرسیتسی ایتالیا، با طراحی لوئیجی چیاپارلا در سال ۱۹۷۱، نمونه‌ای شاخص از معماری بروتالیستی است. این مجموعه با ۱۶ سازه مربعی، بتن خام و فضاهای باز شکل گرفته و شیوه متفاوت جانمایی فضاهای نگهداری خاکستر در آن جلب توجه می‌کند.
عصر ایران - گورستانی در شهر بوستو آرسیتسی، در منطقه لومباردی ایتالیا و در نزدیکی میلان، نمونه‌ای قابل‌توجه از معماری بروتالیستی به شمار می‌رود. این مجموعه در سال ۱۹۷۱ و با طراحی معمار ایتالیایی، لوئیجی چیاپارلا، در محل گورستانی قدیمی‌تر توسعه یافت.
ساختار این گورستان بر پایه ۱۶ ماژول مربعی شکل گرفته است که پیرامون یک فضای مرکزی قرار دارند. هر ماژول دارای یک گوشه باز است؛ ویژگی‌ای که در کنار سازمان‌دهی هندسی فضاها، به شکل‌گیری ترکیب معماری مجموعه کمک می‌کند.
درون هر بخش، محفظه‌هایی برای نگهداری کوزه‌های حاوی خاکستر متوفیان در دو سطح تعبیه شده‌اند. دسترسی به این محفظه‌ها از طریق پلکان امکان‌پذیر است و طراحی مجموعه، فضای داخلی را با ساختار کلی ماژول‌ها پیوند می‌دهد.
یکی از ویژگی‌های برجسته این گورستان، استفاده از بتن خام با آثار نمایان قالب‌بندی چوبی است. سطح بتن بدون پوشش تزئینی باقی مانده و رد قالب‌های چوبی، بخشی از هویت بصری بنا را تشکیل می‌دهد. این ویژگی با رویکرد معماری بروتالیستی، که بر نمایش صریح مصالح و ساختار بنا تأکید دارد، هم‌خوانی دارد.
