سینماپرس: «امیرحسین شریفی» با بیان این مطلب که امروز فیلم‌هایی که ساخته می‌شوند، به نظر من ارتباط زیادی با کودک ندارند و از دنیای کودکان فاصله گرفته‌اند؛ گفت: این مسئله به سینمای کودک لطمه می‌زند. فیلم کودک باید به شکلی ساخته شود که بتواند با کودک ارتباط برقرار کند. یعنی بچه من که الان هفت ساله است، وقتی عکس یا تیزر فیلم را در تلویزیون می‌بیند، بگوید: «بابا، من را ببر این فیلم را ببینم.» این یعنی فیلم توانسته با کودک ارتباط برقرار کند و این یعنی پیشرفت، نه پسرفت. اینکه یک فیلم بزرگسال بسازیم و بعد انتظار داشته باشیم کودک آن را ببیند، مشکل سینمای کودک است.

«امیرحسین شریفی» تهیه‌کننده سینما و تلویزیون در گفت‌وگو با خبرنگار سینماپرس، با اشاره به دوران طلایی جشنواره «فیلم کودک و نوجوان اصفهان» و تشریح دلایل افول آن در ادوار اخیر، اظهار داشت: جشنواره کودک، جشنواره بسیار خوبی بود و خوشبختانه فیلم‌های خوبی هم در آن حضور پیدا می‌کرد. به هر حال، اصفهان هم به این دلیل که شهردار و استاندار وقت، افرادی فرهنگی و طرفدار هنر و فرهنگ بودند و هم به این دلیل که اصفهان را می‌توان پایگاه هنری و فرهنگی ایران دانست، ظرفیت بالایی برای برگزاری این جشنواره داشت. از نظر نقاشی، تئاتر، سینما و دیگر حوزه‌های هنری، نخبه‌های بسیاری از اصفهان بیرون آمده‌اند.

تهیه کننده فیلم سینمایی «آوازهای سرزمین سوخته» بیان کرد: علت اینکه این جشنواره به‌تدریج رو به افول رفت، به نظر من به سیاست‌گذاری برمی‌گردد. اصولاً سیاست‌گذاری در رابطه با جشنواره بسیار مهم است. افرادی که در دوره‌هایی مسئولیت داشتند، آدم‌های حرفه‌ای بودند و در همان دوره‌ها فیلم‌های خوبی ساخته می‌شد؛ فیلم‌های ارزشمندی که قابل دیدن بودند و می‌توانستند با آثار دیگر رقابت کنند.

او ادامه داد: ضمن اینکه فیلم‌های خارجی هم در جشنواره حضور داشتند. شاید تعدادشان خیلی زیاد نبود، اما پنج یا شش فیلم خارجی در جشنواره کودک نمایش داده می‌شد. اما امروز دیگر آن شرایط وجود ندارد. آن آدم‌ها دیگر حضور ندارند و افرادی که به‌تازگی آمده‌اند، لزوماً کارکشته و حرفه‌ای نیستند.

وی افزود: جشنواره فیلم کودک اصفهان، به یک پاتوق تبدیل شده است. تعدادی از فامیل‌ها و آشناها را دعوت می‌کنند، شهرداری هم بودجه‌ای اختصاص می‌دهد و این افراد را به هتل عباسی می‌برند. در هتل عباسی از آنها پذیرایی می‌شود، ناهار و شام می‌دادهد، یکی دو برنامه برگزار می‌شود، دو فیلم هم نمایش داده می‌شود و بعد همه برمی‌گردند.

این سینماگر باسابقه با انتقاد از عملکرد مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی که برگزاری این رویداد بین المللی را عهده دار است؛ تصریح نمود: برگزاری جشنواره تخصص خاصی می‌خواهد و به دانش و تجربه مشخصی نیاز دارد. کسی که جشنواره برگزار می‌کند، باید این تخصص را داشته باشد. عقل، هوش و تخصص چیزی نیست که بتوان آن را تزریق کرد؛ آمپول نیست که به کسی تزریق کنید. فرد باید خودش این درک و شناخت را داشته باشد. الان هم مدیری که به‌تازگی در فارابی آمده و در حوزه انیمیشن فعالیت داشته، صرفاً به دلیل اینکه انیمیشن‌ساز است، نمی‌توان گفت مدیر خوبی برای جشنواره است چون کودکان را به‌خوبی می‌شناسد. جشنواره موضوع دیگری است و مدیریت جشنواره تخصص متفاوتی می‌خواهد.

وی افزود: ما مشکل مدیریت فرهنگی داریم. نکته اصلی این است که ما مدیران فرهنگی‌ای که واقعاً کار را بلد باشند و مدیریت فرهنگی خوبی داشته باشند، کم داریم. حتی جشنواره فجر هم همین وضعیت را دارد. یک دوره جشنواره فجر را بین‌المللی می‌کنند، یک دوره دوباره آنها را با هم ادغام می‌کنند و هر بار تصمیمی گرفته می‌شود.

تهیه کننده فیلم های سینمایی «شب دهم» و «ضیافت» با بیان این مطلب که مدیران فرهنگی ما غالباً از میان بدنه هنرمندان انتخاب شده‌اند و این موضوع یکی از ضعف‌هایی بوده که باعث شده مدیران هوشمند و متخصص در این حوزه کمتر داشته باشیم؛ متذکر شد: وقتی مدیر از بدنه هنرمندان انتخاب می‌شود، گاهی روابط و رفاقت‌ها وارد ماجرا می‌شود؛ اینکه فلانی دوست من است، رفیق من است و نمی‌شود به او بی‌توجه بود. بعد گفته می‌شود به آقای فلانی یک جایزه بدهید. در حالی که در جشنواره نباید شخص من را ببینید؛ نباید فیلمبردار را ببینید و نباید بازیگر را ببینید. باید فیلم را ببینید و درباره فیلم نظر بدهید.

تهیه کننده فیلم های سینمایی «کبریت سوخته» و «تنهایی» افت کیفیت فیلم های کودک را از عوامل دیگر افول جشنواره فیلم کودک عنوان کرد و اظهار داشت: فیلم‌هایی که اخیراً در رابطه با کودک ساخته می‌شوند، آثاری نیستند که بتوانید درباره آنها بگویید فیلم خوبی هستند. در گذشته فیلم‌های خوبی برای کودکان تولید می‌شد و همین آثار باعث می‌شد بچه‌ها به سینما علاقه‌مند شوند. قصه‌هایی وجود داشت که با کودکان ارتباط برقرار می‌کرد و واقعاً سینما را در زمان جشنواره و حتی هنگام اکران عمومی، شلوغ می‌کرد.

وی افزود: امروز فیلم‌هایی که ساخته می‌شوند، به نظر من ارتباط زیادی با کودک ندارند و از دنیای کودکان فاصله گرفته‌اند. این مسئله به سینمای کودک لطمه می‌زند. فیلم کودک باید به شکلی ساخته شود که بتواند با کودک ارتباط برقرار کند. یعنی بچه من که الان هفت ساله است، وقتی عکس یا تیزر فیلم را در تلویزیون می‌بیند، بگوید: «بابا، من را ببر این فیلم را ببینم.» این یعنی فیلم توانسته با کودک ارتباط برقرار کند و این یعنی پیشرفت، نه پسرفت. اینکه یک فیلم بزرگسال بسازیم و بعد انتظار داشته باشیم کودک آن را ببیند، مشکل سینمای کودک است.

شریفی با بیان این مطلب که امیدوارم و آرزو می‌کنم که دو سینما در ایران دوباره جان بگیرند؛ یکی سینمای دفاع مقدس است که به نظر من از بین رفته و دیگری سینمای کودک؛ تصریح نمود: فیلم‌هایی که من در حوزه دفاع مقدس ساختم، ماندگار شدند. من برای فیلم «حور در آتش» به آمریکا رفتم و در حوزه حقوق بشر از این فیلم تقدیر شد. «اشک سرما» و بسیاری از فیلم‌های دیگر هم در همین حوزه ساخته شدند. اما امروز سینمای دفاع مقدس، مانند سینمای کودک، فراموش شده است.

«امیرحسین شریفی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: این در حالی است که رهبر معظم انقلاب تأکید کرده بودند فیلم‌هایی ساخته شود که نسل‌های بعدی بتوانند با آنها ارتباط برقرار کنند و ببینند در گذشته چه اتفاقاتی افتاده است. اما آیا امروز این اتفاق می‌افتد؟ متأسفانه چنین اتفاقی نمی‌افتد.