افزایش هزینه‌های ناشی از تعرفه‌های تجاری ترامپ و جنگ با ایران در کنار تضعیف قدرت خرید و کاهش مشارکت رای‌دهندگان روستایی، حصار انتخاباتی جمهوری‌خواهان در ایالت‌های سنتا سرخ آمریکا را تهدید می‌کند.
به گزارش تجارت نیوز، مدرن دیپلماسی با انتشار یادداشتی نوشت: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا روز ۱۹ اکتبر و در جریان یکی از برنامه‌های تبلیغاتی خود در کانزاس اعلام کرد که وزارت کشاورزی این کشور در فصل برداشت محصول، «۸ میلیارد دلار کمک مالی برای جبران هزینه‌های سوخت دیزل کشاورزان» اختصاص خواهد داد. در آن زمان، میانگین قیمت هر گالن سوخت دیزل به ۶ دلار و ۳۰ سنت رسیده بود؛ رقمی که بیش از ۷۰ درصد بالاتر از قیمت آن در سال گذشته بود.
محل اعلام این خبر به‌اندازه خود آن اهمیت داشت. کانزاس از سال ۱۹۳۲ تاکنون هیچ دموکراتی را روانه سنا نکرده؛ بااین‌حال، رئیس‌جمهور آمریکا تنها دو هفته پیش از روز انتخابات به این ایالت سفر کرد تا از موقعیت جمهوری‌خواهان در آن دفاع کند. در همین حال، نظرسنجی کالج امرسون در ۳۰ اکتبر نشان داد که آدام همیلتون، نامزد دموکرات‌ها و کشیش متدیست، با ۴۹ درصد آرا در برابر ۴۵ درصد از راجر مارشال، سناتور جمهوری‌خواه، پیش افتاده است.
روایت غالب در سطح ملی بر ایالت‌های چرخشی متمرکز است؛ اما آنچه در کمربند کشاورزی آمریکا می‌گذرد، گویاتر است و با روایت‌های متداول تفاوت دارد. مسئله اینجا شورش روستاییان نیست، بلکه نوعی بی‌تفاوتی و کناره‌گیری خاموش است؛ وضعیتی که دو تصمیم مشخص در حوزه سیاست‌گذاری آن را رقم زده‌اند.
سه ایالت سرخ، چهار کرسی
بر اساس ارزیابی سیاسی کوک، دموکرات‌ها برای تصاحب اکثریت سنا به کسب چهار کرسی خالص بیشتر نیاز دارند. این موسسه در ششم اکتبر، رقابت انتخاباتی کانزاس را در گروه رقابت‌های کاملا نزدیک و غیرقابل‌پیش‌بینی قرار داد.
ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴، آیووا را با اختلاف ۱۳ درصد، کانزاس را با ۱۶ درصد و نبراسکا را با ۲۰ درصد پیروز شده بود. اکنون هر سه ایالت به صحنه رقابت‌های جدی انتخاباتی تبدیل شده‌اند. در آیووا، کرسی خالی‌شده پس از کناره‌گیری جونی ارنست، سناتور جمهوری‌خواه، محل رقابت اشلی هینسون، نماینده جمهوری‌خواه کنگره، و جاش تورک، قانون‌گذار دموکرات ایالتی است. در نبراسکا نیز پیت ریکتس، سناتور جمهوری‌خواه، با دن آزبرن، نامزد مستقل که در انتخابات ۲۰۲۴ رقابتی نزدیک داشت، روبه‌رو شده است.
این ایالت‌ها به‌ترتیب با دو شوک اقتصادی مواجه شدند. نخست، شوک تجاری بود: اقدام تلافی‌جویانه چین در واکنش به تعرفه‌های سال ۲۰۲۵ ترامپ، بزرگ‌ترین بازار صادراتی سویاکاران آمریکایی را مسدود کرد. دوم، شوک ناشی از جنگ بود: از زمان آغاز عملیات نظامی آمریکا علیه ایران در ۲۸ فوریه، تنگه هرمز ــ که حدود یک‌سوم تجارت جهانی کود شیمیایی از آن عبور می‌کند ــ در بیشتر ماه‌های سال بسته بوده یا با اختلال مواجه شده است.
دو شوک، یک صورت‌حساب
شوک تجاری زودتر از شوک جنگی از راه رسید و بیشترین خسارت مالی را تحمیل کرد. خرید سویای آمریکا از سوی چین در سال ۲۰۲۵، ۷۳ درصد کاهش یافت. چین در پاییز همان سال به مدت سه ماه هیچ سویای آمریکایی خریداری نکرد، درحالی‌که واردات سویای این کشور از سایر مبادی به رکورد ۱۱۲ میلیون تن رسید.
ورشکستگی مزارع در چارچوب فصل دوازدهم قانون ورشکستگی آمریکا در سال ۲۰۲۵، با افزایشی ۴۶ درصدی به ۳۱۵ مورد رسید؛ این رقم در آیووا بیش از سه برابر شد. این افزایش ۴۶ درصدی اغلب به جنگ نسبت داده می‌شود، اما باید توجه داشت که آمار مربوط به سال ۲۰۲۵ است؛ یعنی پیش از آنکه حتی یک گلوله به سوی ایران شلیک شود. بنابراین، عامل اصلی این وضعیت تعرفه‌ها بودند.
آتش‌بس تجاری پس از آن نیز نتوانسته بازار را به وضعیت پیشین بازگرداند. چین در سال بازاری جاری حدود ۱۰ میلیون تن کمتر از تعهد ۲۵ میلیون تنی خود خریداری کرده و همچنان برای واردات سویای آمریکا تعرفه‌ای ۱۳ درصدی در نظر می‌گیرد؛ درحالی‌که تعرفه سویای برزیل تنها ۳ درصد است.
سپس جنگ، رکود بخش کشاورزی را به بحرانی در هزینه‌های زندگی خانوارهای روستایی تبدیل کرد. در ایالت ایلینوی، قیمت هر تن آمونیاک بی‌آب ــ کود نیتروژنی اصلی مورد استفاده در کشت ذرت ــ از آوریل تا اواسط ژوئن، درست در فصل کاشت، از هزار و ۱۰۰ دلار فراتر رفت. روند ورشکستگی مزارع نیز ادامه یافت؛ به‌گونه‌ای که در ۹ ماه نخست سال ۲۰۲۶، این موارد ۱۹ درصد افزایش یافت و به رشد سال ۲۰۲۵ اضافه شد.
بااین‌حال، سوخت دیزل از نظر سیاسی اهمیت بیشتری از کود شیمیایی دارد؛ زیرا افزایش قیمت آن تنها کشاورزان را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد، بلکه زندگی گروه‌های دیگری را نیز متاثر می‌کند: به عنوان نمونه پرستاری که برای رسیدن به بیمارستان منطقه‌ای باید ۴۰ مایل رانندگی کند یا رانندگان کامیون و مناطق آموزشی که هزینه سوخت اتوبوس‌های مدارس را می‌پردازند.
پاسخ واشنگتن به این وضعیت، پرداخت کمک‌های مالی بود: ۱۲ میلیارد دلار در دسامبر گذشته برای جبران موقت خسارات ناشی از تعرفه‌ها و اکنون ۸ میلیارد دلار برای کمک به هزینه سوخت. در جریان جنگ تجاری سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ نیز پرداخت کمک‌های مشابه به حفظ وفاداری کشاورزان به جمهوری‌خواهان کمک کرد؛ اما این سیاست اکنون به دو دلیل اثربخشی کمتری دارد. نخست آنکه کمک‌های مالی تنها یکی از دو شوک را هدف قرار می‌دهند، درحالی‌که شوک دیگر همچنان در حال تشدید است. دوم آنکه رای‌دهندگان روستایی که هزینه سوخت دیزل را می‌پردازند، اما کشاورز نیستند، هیچ کمکی دریافت نمی‌کنند.
البته هیچ‌یک از این تحولات به معنای رویگردانی گسترده کشاورزان از جمهوری‌خواهان نیست. کشاورزان سهم کوچکی از کل رای‌دهندگان را تشکیل می‌دهند و طرفداران متعهد احزاب نیز معمولا شرایط اقتصادی بخش کشاورزی را از دریچه گرایش حزبی خود ارزیابی می‌کنند. حتی در نظرسنجی که نشان می‌دهد تورک در سطح ایالت آیووا با اختلافی اندک پیشتاز است، شبکه فاکس‌نیوز دریافته که هینسون در میان رای‌دهندگان روستایی این ایالت ۱۴ درصد برتری دارد.
تضعیف پایگاه جمهوری‌خواهان از سه مسیر
بااین‌حال، تضعیف پایگاه جمهوری‌خواهان در مناطق روستایی از سه مسیر و به شکلی آرام و تدریجی عمل می‌کند.
نخستین مسیر، کاهش حاشیه پیروزی است. جمهوری‌خواهان در این ایالت‌ها معمولا با کسب اکثریت‌های قاطع در مناطق روستایی، آرای از‌دست‌رفته خود در شهرهایی مانند دموین و اوماها و مناطق حومه‌ای شهرستان جانسون در کانزاس را جبران می‌کنند. نظرسنجی مشترک آسوشیتدپرس و بنیاد کایزر نشان می‌دهد میزان محبوبیت ترامپ در میان رای‌دهندگان روستایی به ۴۸ درصد کاهش یافته؛ درحالی‌که این رقم در نظرسنجی قبلی ۵۶ درصد بود. تنها حدود چهار نفر از هر ۱۰ رای‌دهنده روستایی نیز از عملکرد او در حوزه اقتصاد یا جنگ با ایران رضایت دارند.
جمهوری‌خواهی که پیش‌تر در مناطق روستایی با اختلاف ۴۰ واحد درصد پیروز می‌شد، اگر این حاشیه را به ۳۲ واحد درصد کاهش دهد، در سطح ایالت آرای بیشتری از دست خواهد داد؛ آرایی که کسب آن‌ها در مناطق حومه‌ای نیز به‌سادگی امکان‌پذیر نیست.
مسیر دوم، میزان مشارکت انتخاباتی است. در ماه آوریل، ۳۵ درصد از کشاورزانی که معمولا به جمهوری‌خواهان رای می‌دهند، در نظرسنجی مجله «فارم ژورنال» اعلام کردند که هنوز درباره انتخاب خود تصمیم نگرفته‌اند. نتایج نظرسنجی کالج امرسون در کانزاس نشان می‌دهد چرا این مسئله اهمیت دارد: همیلتون در میان افرادی که تاکنون رای داده‌اند، با ۶۶ درصد در برابر ۳۲ درصد پیشتاز است؛ اما مارشال در میان کسانی که هنوز رای نداده‌اند، با ۴۸ درصد در برابر ۴۵ درصد برتری دارد. مسیر پیروزی مارشال به افزایش مشارکت در روز انتخابات وابسته است؛ آن هم در میان رای‌دهندگانی که کمترین انگیزه را برای حضور پای صندوق‌های رای دارند.
سومین مسیر، رای‌دهندگان مستقل هستند. بر اساس نظرسنجی دانشگاه ماریست، این گروه در کانزاس با نسبت ۵۹ به ۲۵ درصد از همیلتون و در آیووا با نسبت ۵۱ به ۳۱ درصد از تورک حمایت می‌کنند.
نبراسکا نشان می‌دهد که تاثیر این روند تا کجا پیش می‌رود. همان شرایط اقتصادی بخش کشاورزی، همان افزایش قیمت سوخت دیزل و همان تعرفه‌های مربوط به صادرات سویا، نتوانسته موقعیت ریکتس را به‌طور جدی تهدید کند. او در تازه‌ترین نظرسنجی نیویورک‌تایمز و سیِنا با اختلاف شش واحد درصد از آزبرن پیش است. ایالتی که جمهوری‌خواهان در آن با اختلاف ۲۰ واحد درصد پیروز شده‌اند، می‌تواند بی‌تفاوتی رای‌دهندگان را تحمل کند؛ اما ایالت‌هایی که اختلاف پیروزی در آن‌ها ۱۳ یا ۱۶ درصد بوده، ممکن است چنین ظرفیتی نداشته باشند.
قوی‌ترین انتقاد به این تحلیل آن است که نظرسنجی‌های ایالت‌های غرب میانه در گذشته بارها اشتباه کرده‌اند و این خطاها نیز همواره در یک جهت بوده است. در سال ۲۰۲۴، یکی از معتبرترین نظرسنجی‌های آیووا نشان می‌داد کامالا هریس پیشتاز است؛ اما ترامپ در نهایت با اختلاف ۱۳ واحد درصد پیروز شد. دسترسی دشوار به رای‌دهندگان جمهوری‌خواه مناطق روستایی نیز ممکن است بار دیگر حمایت اندک از این حزب در نظرسنجی‌ها منجر شود.
این خطر واقعی است و به همین دلیل، سناریوی اصلی این تحلیل پیروزی فراگیر دموکرات‌ها نیست. بااین‌حال، معتبرترین شواهد در این زمینه صرفا نظرسنجی‌ها نیستند. آمار ثبت ورشکستگی‌ها، صورت‌حساب خرید کود شیمیایی و رسیدهای پرداخت سوخت دیزل، داده‌های عینی و قابل‌اندازه‌گیری هستند. همچنین، اعلام کمک‌هزینه سوخت برای فصل برداشت از سوی رئیس‌جمهور در کانزاس، تنها دو هفته پیش از انتخابات، خود نشانه‌ای معنادار است؛ زیرا حزبی که از موقعیت انتخاباتی مطمئنی برخوردار باشد، نیازی به چنین اقدامی در آستانه انتخابات ندارد.
جمهوری‌خواهان استدلال می‌کنند که عملیات نظامی علیه ایران برای مقابله با تهدید هسته‌ای ضروری بوده، توافق تجاری با چین در حال احیای بازارهاست و پرداخت کمک‌های مالی نشان می‌دهد دولت به تعهدات خود در قبال کشاورزان پایبند است. ممکن است رای‌دهندگان نیز این استدلال‌ها را بپذیرند؛ اما هر سه استدلال از رای‌دهندگان روستایی می‌خواهند هزینه‌های امسال را در برابر دستاوردهای احتمالی آینده نادیده بگیرند؛ درحالی‌که رای‌دهندگان در انتخابات میان‌دوره‌ای به‌ندرت چنین محاسبه‌ای انجام می‌دهند.
کاهش حاشیه پیروزی، شکستن حصار یا حفظ موقعیت؟
سناریوی پایه ــ ضربه‌ای محدود، نه شکستی کامل (حدود ۴۵ درصد): بدین معنا که جمهوری‌خواهان نبراسکا و یکی از دو ایالت آیووا یا کانزاس را حفظ می‌کنند، اما کرسی دیگر را از دست می‌دهند؛ به احتمال بیشتر، این کرسی متعلق به کانزاس خواهد بود؛ جایی که همیلتون به‌طور مستمر پیشتاز بوده است. در این صورت، تکلیف کنترل سنا در میدان‌های رقابتی متعارف تعیین خواهد شد.
فرض اصلی این سناریو آن است که مشارکت جمهوری‌خواهان روستایی در روز انتخابات تا اندازه‌ای افزایش می‌یابد که بتواند یک کرسی را حفظ کند، اما برای حفظ هر دو کرسی کافی نخواهد بود. درسی که واشنگتن از این نتیجه می‌گیرد، آن است که نارضایتی در بخش کشاورزی تنها در حاشیه رقابت‌های انتخاباتی به از دست رفتن کرسی‌ها منجر می‌شود؛ بنابراین، سیاست تعرفه‌ای و رویکرد دولت در قبال ایران احتمالا در سال ۲۰۲۷ نیز با تغییرات اندکی ادامه خواهد یافت.
سناریوی دوم ــ شکستن حصار انتخاباتی (حدود ۳۰ درصد): بدین معنا که دموکرات‌ها هم در کانزاس و هم در آیووا پیروز می‌شوند؛ اتفاقی که در کانزاس برای نخستین بار از سال ۱۹۳۲ رخ خواهد داد. با توجه به نیاز دموکرات‌ها به کسب چهار کرسی برای تصاحب اکثریت سنا، چنین نتیجه‌ای به احتمال بسیار زیاد کنترل این مجلس را به آن‌ها واگذار خواهد کرد.
سازوکار اصلی تحقق این سناریو، کاهش مشارکت است: جمهوری‌خواهان مرددی که در نظرسنجی فارم ژورنال اعلام کرده‌اند هنوز درباره انتخاب خود تصمیم نگرفته‌اند، به‌جای تغییر گرایش سیاسی، در انتخابات شرکت نمی‌کنند. در صورت تشکیل اکثریت دموکرات در سنا، این حزب کنترل روند تایید انتصاب‌ها را در اختیار خواهد داشت و می‌تواند رای‌گیری‌هایی درباره اختیارات دولت در زمینه اعمال تعرفه‌ها و حدود اختیارات جنگی رئیس‌جمهور در قبال ایران برگزار کند. برای شرکت‌هایی که در معرض سیاست تجاری آمریکا قرار دارند، پیامد عملی چنین تحولی، شکل‌گیری کنگره‌ای خواهد بود که تمایل بیشتری به محدود کردن اختیارات دولت در هر دو حوزه دارد.
سناریوی سوم ــ حفظ حصار انتخاباتی (حدود ۲۵ درصد): بدین معنا که نظرسنجی‌ها بار دیگر، مشابه انتخابات ۲۰۲۴، نتیجه را اشتباه پیش‌بینی می‌کنند؛ رای‌دهندگان روستایی جمهوری‌خواه در روز انتخابات به‌طور گسترده پای صندوق‌ها حاضر می‌شوند و حزب جمهوری‌خواه هر سه کرسی را حفظ می‌کند. دولت نیز این نتیجه را نشانه‌ای از اثربخشی کمک‌های مالی تلقی خواهد کرد؛ برداشتی که احتمال تداوم الگوی اعمال تعرفه‌ها و سپس پرداخت کمک‌های جبرانی را افزایش می‌دهد.
کاهش مشارکت، نه تغییر گرایش سیاسی
حصار انتخاباتی جمهوری‌خواهان در قلب آمریکا نه با شورش کشاورزان خشمگین و تغییر گسترده گرایش سیاسی آن‌ها، بلکه به دلیل تعرفه‌هایی در حال تضعیف است که بازارهای مهم را از دسترس خارج کرده‌اند و جنگی که هزینه سوخت را برای تمام خانوارهای روستایی افزایش داده است. این دو عامل در کنار یکدیگر، چند درصد از حاشیه پیروزی جمهوری‌خواهان و بخشی از میزان مشارکت انتخاباتی آن‌ها را در ایالت‌هایی کاهش داده‌اند که توان از دست دادن هیچ‌یک از این دو را ندارند.
آنچه باید شامگاه سه‌شنبه زیر نظر گرفته شود، نه شمارش آرای کل ایالت کانزاس ــ که نتایج آن به‌تدریج و با شمارش آرای مناطق حومه‌ای مشخص خواهد شد ــ بلکه میزان مشارکت در شهرستان‌های کشاورزی حوزه انتخابیه نخست کنگره، موسوم به «بیگ فرست» در غرب کانزاس است.
اگر این شهرستان‌ها با همان نسبت معمول به جمهوری‌خواهان رأی دهند، اما میزان مشارکت در آن‌ها از سطح انتخابات سال ۲۰۲۲ پایین‌تر باشد، همین بی‌تفاوتی می‌تواند نتیجه رقابت را تعیین کند. مناطق کشاورزی برای تغییر ترکیب سیاسی سنا نیازی به شورش ندارند؛ کافی است رای‌دهندگانشان در خانه بمانند.