دنیای اقتصاد: دکتر مهدی نصرتی؛ اقتصاددان در سرمقاله امروز روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: نیمی از جایزه نوبل اقتصاد به مایکل وودفورد اختصاص یافت؛ اقتصاددانی که نشان داد مردم به سیاست پولی واکنش مکانیکی نشان نمی‌دهند، بلکه رفتار خود را بر اساس «انتظارات» و «راهنمایی پیشرو» از آینده شکل می‌دهند.
این نظریه در اقتصاد تورمی ایران به جای نرخ بهره، درباره نرخ ارز صدق می‌کند؛ جایی که انتظارات تورمی و پیش‌بینی‌ها، قیمت دلار را فراتر از متغیرهای بنیادی جابه‌جا می‌کند.
هدف‌گیری نرخ ارز توسط عوامل بیرونی و تلاش وزیر خزانه‌داری آمریکا برای ایجاد انتظارات افزایشی، نشان‌دهنده اهمیت مدیریت انتظارات است.
در این راستا، مداخلات مقطعی بانک مرکزی و عرضه ارز توانست تب بازار را موقتاً فروکش دهد، اما بازگشت نرخ نشان داد که ابزار پولی به‌تنهایی و بدون رفع موانع بنیادی، صادرات و مشکلات ساختاری، دوام نمی‌آورد.
درس اصلی این نظریه آن است که مدیریت انتظارات و تثبیت ارزی، نیازمند اصلاحات ساختاری و عمل به وعده‌هاست.