ترکشهای جهش طلا به قلب بازار جواهر چین
کوردهای پیاپی قیمت طلا به جای رونق، موجی از ورشکستگی را در میان فروشگاههای زنجیرهای چین رقم زده است؛ جهش قیمتها خریداران را به سمت شمشهای خام سوق داده و فروشندگان نامدار زیورآلات را با انبارهای پر از طلای گرانقیمت اما نقدینگی صفر، به ورطه سقوط کشانده است.
به گزارش خبرگزاری طلا گلدنیوز؛ به نقل از«جمز نیوز»، جهش تاریخی بهای طلا، افت شدید تقاضا برای زیورآلات و فشار بدهیهای سررسیدشده، بقای شبکههای بزرگ خردهفروشی طلا در چین را با تهدیدی بیسابقه روبهرو کرده است. این بحران بیش از همه در شرکت نامدار «کینگی جولری» (Kingee Jewelry) نمایان شده؛ برندی که نماد شکوفایی در بازار طلای لوکس و اقتصادی چین بود و اکنون فروپاشی آن، زنگ خطری جدی برای الگوهای سنتی زنجیره توزیع به صدا درآورده است.
کینگی در سال ۲۰۰۱ در پکن پایهگذاری شد و با تغییر زمین بازی، از شیوه سنتی «فروش طلا به قیمت گرم و وزن» فاصله گرفت. این مجموعه تمرکز خود را بر طراحیهای مدرن و کالای لوکس اقتصادی برای نسل جوان قرار داد و به سرعت قد کشید؛ بهطوریکه تا سال ۲۰۱۲ با ۱۸۰ شعبه فعال، فروش سالانه خود را از مرز یک میلیارد یوان عبور داد.
موج توسعه با سرعت ادامه یافت؛ سال ۲۰۱۵ شمار شعب آن به ۲۴۰ واحد رسید و با ورود به بازار بورس پکن، سود خالص سالانه شرکت رکورد ۷۰ میلیون یوان را زد. اوج جاهطلبی کینگی، عقد قرارداد با «ان هتوی» ستاره هالیوود و حضور در هفته مد نیویورک بود؛ اقداماتی که ارزش بازار شرکت را در سال ۲۰۱۷ به ۲ میلیارد و ۷۶۰ میلیون یوان و فروش سالانه را به ۱.۳۵ میلیارد یوان رساند.
با آغاز تغییرات اقتصادی و کاهش رفتوآمد مشتریان به مراکز تجاری، هزینههای سرسامآور اجارهبها گریبان شرکت را گرفت. تمرکز بر شعب با مدیریت مستقیم که برگ برنده کیفیت بود، در دوران رکود به باتلاق هزینههای ثابت بدل شد.
برنامه فوری شرکت برای برونرفت از بحران از طریق واگذاری نمایندگی (فرانچایز) نیز شکست خورد. شعب ملکی کینگی از ۱۲۳ واحد در سال ۲۰۲۱ به تنها یک شعبه فعال در سال ۲۰۲۴ تقلیل یافت. در شبکه نمایندگیها نیز وضعیت بهتر نبود؛ در حالی که سال ۲۰۲۴ فقط ۱۷ شعبه افتتاح شد، ۴۶ شعبه تعطیل شدند و نمایندگان یا نام تابلوها را تغییر دادند یا موجودی خود را زیر قیمت نقد کردند.
با تعطیلی شعب فیزیکی، کینگی به پخش زنده اینترنتی (لایواستریم) روی آورد. این تاکتیک در آغاز درخشید و در فستیوال خرید «روز مجردها» در ۲۰۲۳، فروش پخش زنده از ۱۰۰ میلیون یوان گذشت و در سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۷۰ درصد از درآمد شرکت را تامین کرد.
اما این مسکن موقت خیلی زود بیاثر شد. درآمد شرکت در سال ۲۰۲۵ با افتی شدید به ۴۳۸ میلیون یوان بازگشت و در نیمه نخست ۲۰۲۶، فروش آنلاین با سقوط آزاد ۸۹.۷۵ درصدی، به رقم ناچیز ۱۹.۶۳ میلیون یوان تنزل یافت. تخفیفهای تحمیلی، کارمزدهای بالا و ترجیح مشتریان به خرید شمش و طلای کماجرت، مارجین سود طراحیهای زینتی را از بین برد.
بزرگترین شوک به کینگی در ترازنامه نیمه اول ۲۰۲۶ آشکار شد؛ ارزش موجودی طلا و جواهر انبار شرکت به ۱.۵ میلیارد یوان رسیده بود، اما موجودی نقدی آن عملاً کفاف هزینهها را نمیداد و تنها ۹۳۰ هزار یوان در برابر ۲۹۰ میلیون یوان بدهی در حسابهای شرکت باقی مانده بود.
نرخ گردش موجودی کالا به ۰.۱۲ سقوط کرد و نیمی از طلاهای موجود در انبار بیش از سه سال دستنخورده باقی ماند. افزایش قیمت طلا نهتنها باری از دوش برند برنداشت، بلکه با فراری دادن خریداران مصنوعات اجرتدار و سوق دادن آنها به بازار شمش و طلای خام، این سرمایههای میلیاردی را برای ماهها قفل کرد.
با گسترش بحران، معوقات مزدی و شکایت کارگری بیش از ۶۰ کارمند آغاز شد. در اوج این تنگنا، بیش از نیمی از سهام بنیانگذار شرکت به عنوان وثیقه تسهیلات در توقیف قرار گرفت.
بحران در دهم سپتامبر به نقطه اوج رسید؛ زمانی که کارگزاری ناظر اعلام کرد بنیانگذار شرکت و همسرش ناپدید شدهاند و تماسها بیپاسخ مانده است. پس از این خبر، ارزش سهام کینگی ظرف تنها دو روز ۶۴ درصد سقوط کرد، ارزش بازار شرکت به ۴۷ میلیون یوان تقلیل یافت و با آغاز ماه اکتبر، پروندههای قضایی اجرای احکام مالی یکی پس از دیگری علیه این غول ورشکسته گشوده شد.
سرنوشت تلخ کینگی در کنار شرکتهای دیگری مانند «جینژو سیهانگ» و «تسویهوا» که آنها نیز از بازار سرمایه حذف شده یا با بحرانهای عمیق روبهرو شدهاند، واقعیت تازهای از بازار طلا را نمایان کرد: گرانی طلا ارزش اسمی انبارها را نجومی میکند، اما تا زمانی که تقاضای مصرفی وجود نداشته باشد، نقدینگی مورد نیاز برای بقای فروشنده را تامین نخواهد کرد. تفکیک قطعی رفتار خریداران میان «حفظ ارزش دارایی با طلای خام» و «خرید مصنوعات زینتی با اجرت بالا»، زنگ خطر را برای همه طلافروشان زنجیرهای به صدا درآورده است.
جدیدترین اخبار
