رانندگی با خودروی اتوماتیک در ترافیک راحت‌تر است، اما همه گیربکس‌هایی که پدال کلاچ ندارند، عملکرد یکسانی ارائه نمی‌کنند. گیربکس AMT یکی از ساده‌ترین و اقتصادی‌ترین راه‌ها برای اتوماتیک کردن خودرو است؛ فناوری‌ای که در اصل از یک گیربکس دستی استفاده می‌کند، اما تعویض دنده را به کامپیوتر می‌سپارد. همین ساختار ساده، هم بزرگترین مزیت AMT است و هم دلیل برخی رفتارهای نه‌چندان خوشایند آن.
امیرمسعود عابدین: برای درک عملکرد گیربکس AMT، کافی است یک خودروی دنده‌ای معمولی را تصور کنید که شخص دیگری به جای راننده کلاچ می‌گیرد و دنده عوض می‌کند. البته در اینجا خبری از راننده دوم نیست و تمام این وظایف را مجموعه‌ای از حسگرها، واحد کنترل الکترونیکی و عملگرهای مکانیکی یا هیدرولیکی انجام می‌دهند.
گیربکس دستی خودکارشده یا AMT برخلاف تصور برخی رانندگان، یک گیربکس اتوماتیک معمولی نیست. ساختار داخلی آن شباهت زیادی به جعبه‌دنده دستی دارد و همچنان از کلاچ اصطکاکی و چرخ‌دنده‌های متداول استفاده می‌کند. تفاوت اصلی این است که دیگر نیازی به پدال کلاچ و تعویض دستی دنده وجود ندارد.
راننده تنها با پدال گاز و ترمز سروکار دارد و در برخی خودروها می‌تواند در صورت تمایل، دنده‌ها را با اهرم تعویض دنده یا شیفترهای پشت فرمان انتخاب کند.
گیربکس AMT چگونه کار می‌کند؟
وقتی خودرو در حال حرکت است، واحد کنترل گیربکس دائما اطلاعاتی مانند سرعت، دور موتور، میزان فشردن پدال گاز و شرایط رانندگی را بررسی می‌کند تا بهترین زمان تعویض دنده را تشخیص دهد.
به محض صدور فرمان تعویض، یک عملگر کلاچ را آزاد می‌کند تا ارتباط موتور و گیربکس موقتا قطع شود. سپس عملگر دیگری دنده مناسب را انتخاب می‌کند و در پایان، کلاچ دوباره درگیر می‌شود تا نیروی موتور به چرخ‌ها برسد.
تمام این مراحل به‌صورت خودکار انجام می‌شوند، اما یک نکته مهم وجود دارد: هنگام تعویض دنده، انتقال قدرت برای لحظه‌ای قطع می‌شود.
همین وقفه کوتاه باعث می‌شود تا برخی خودروهای مجهز به AMT، به‌خصوص هنگام تعویض دنده‌های پایین یا شتاب‌گیری شدید، کمی مکث کنند یا تکان بخورند. رفتاری که گاهی راننده آن را با تقه‌زدن گیربکس اشتباه می‌گیرد، درحالی‌که می‌تواند بخشی از ویژگی طبیعی عملکرد این سیستم باشد.
چرا خودروسازان از گیربکس AMT استفاده می‌کنند؟
مهم‌ترین دلیل محبوبیت AMT برای خودروسازان، هزینه ساخت پایین‌تر آن است. وقتی می‌توان یک گیربکس دستی موجود را با اضافه‌کردن تجهیزات کنترلی به نمونه‌ای خودکار تبدیل کرد، دیگر نیازی به طراحی یک مجموعه اتوماتیک کاملا متفاوت نیست.
این فناوری همچنین می‌تواند مصرف سوخت مناسبی داشته باشد و از نظر ساختار مکانیکی، نسبت به بسیاری از گیربکس‌های اتوماتیک متداول ساده‌تر باشد. برای خریدار هم حذف پدال کلاچ، به‌ویژه در ترافیک شهری، مزیت قابل‌توجهی محسوب می‌شود.
البته AMT بدون دردسر نیست. علاوه بر مکث و تکان هنگام تعویض دنده، کلاچ آن مانند خودروهای دستی به‌مرور فرسوده می‌شود و ممکن است به تعویض نیاز پیدا کند. رانندگی مداوم در ترافیک سنگین یا شتاب‌گیری‌های تند هم بسته به نحوه تنظیم سیستم می‌تواند استهلاک کلاچ را افزایش دهد.
تفاوت گیربکس AMT با اتوماتیک معمولی و دوکلاچه چیست؟
اگرچه هر سه نوع گیربکس راننده را از گرفتن کلاچ بی‌نیاز می‌کنند، اما روش انتقال قدرت در آن‌ها متفاوت است. گیربکس‌های اتوماتیک سنتی معمولا از مبدل گشتاور و مجموعه دنده‌های سیاره‌ای استفاده می‌کنند. این ساختار به انتقال نرم‌تر نیرو کمک می‌کند و در بسیاری از شرایط، تعویض دنده‌ها با مکث و تکان کمتری همراه است.
در مقابل، AMT همان سازوکار گیربکس دستی را حفظ می‌کند و تنها وظیفه کلاچ‌گیری و انتخاب دنده را خودکار انجام می‌دهد.
گیربکس دوکلاچه یا DCT یک قدم جلوتر می‌رود. این سیستم با استفاده از دو کلاچ مجزا، معمولا دنده‌های زوج و فرد را میان آن‌ها تقسیم می‌کند. به این ترتیب، وقتی خودرو با یک دنده حرکت می‌کند، دنده بعدی می‌تواند از قبل آماده باشد؛ موضوعی که سرعت تعویض را افزایش می‌دهد و وقفه انتقال قدرت را کاهش می‌دهد.
البته این عملکرد سریع‌تر و نرم‌تر، معمولا با پیچیدگی فنی و هزینه ساخت و تعمیر بالاتر همراه است.
تجربه رانندگی با AMT؛ راحت اما نه همیشه نرم
نظر مالکان خودروهای مجهز به AMT درباره این فناوری یکسان نیست. برخی رانندگان از مکث هنگام تعویض دنده اول به دوم یا تکان‌های خودرو در ترافیک گلایه دارند، درحالی‌که گروهی دیگر معتقدند با کمی تغییر در نحوه فشردن پدال گاز، می‌توان رانندگی نرم‌تری تجربه کرد.
در بحث‌های کاربران ردیت نیز همین اختلاف‌نظر دیده می‌شود. بعضی مالکان، به‌خصوص افرادی که پیش‌تر با گیربکس دوکلاچه رانندگی کرده‌اند، عملکرد AMT را کندتر توصیف می‌کنند. در مقابل، خریدارانی که هزینه نگهداری و راحتی رانندگی شهری برایشان اهمیت بیشتری دارد، از انتخاب خود رضایت دارند.
شرکت‌هایی مانند سوزوکی، تاتا، فیات، اوپل و رنو در بازارهای مختلف از این فناوری استفاده کرده‌اند. AMT در خودروهای تجاری نیز کاربرد دارد؛ جایی که کاهش خستگی راننده و سادگی تجهیزات اهمیت زیادی پیدا می‌کند.
بالاخره گیربکس AMT ارزش خرید دارد؟
پاسخ به انتظارات راننده بستگی دارد. اگر هدف، خرید خودرویی اقتصادی با راحتی نسبی گیربکس اتوماتیک باشد، AMT می‌تواند انتخاب منطقی‌ای باشد؛ به‌خصوص برای کسانی که بیشتر در شهر رانندگی می‌کنند و نمی‌خواهند مدام کلاچ بگیرند.
اما اگر نرمی تعویض دنده، واکنش سریع به پدال گاز و شتاب‌گیری بدون مکث در اولویت باشد، گیربکس‌های اتوماتیک مبدل گشتاور یا دوکلاچه معمولا تجربه رضایت‌بخش‌تری ارائه می‌کنند.
در واقع، AMT قرار نیست بهترین گیربکس اتوماتیک باشد؛ قرار است راهی کم‌هزینه‌تر برای خلاص‌شدن از کلاچ‌گیری دستی فراهم کند. همین تفاوت در هدف طراحی، توضیح می‌دهد چرا بعضی رانندگان از آن راضی‌اند و بعضی دیگر هرگز با رفتارش کنار نمی‌آیند.
منبع: motor۱