جیمز میلنر در نخستین ماراتن زندگی‌اش، با وجود سابقه مصدومیت شدید زانو، مسافت ۴۲ کیلومتری نیویورک را در کمتر از سه ساعت و ۱۰ دقیقه طی کرد تا بار دیگر آمادگی بدنی فوق‌العاده‌اش را به رخ بکشد.
به گزارش ایلنا، جیمز میلنر همواره به‌عنوان یکی از حرفه‌ای‌ترین و سخت‌کوش‌ترین بازیکنان تاریخ لیگ برتر انگلیس شناخته شده است؛ بازیکنی که حالا ثابت کرده موتور افسانه‌ای بدنش حتی در ۴۰ سالگی نیز با تمام قدرت کار می‌کند. هافبک پیشین تیم ملی انگلیس در آخر هفته گذشته در ماراتن طاقت‌فرسای نیویورک شرکت کرد و در نخستین تجربه خود در مسافت ۴۲٫۱۲۵ کیلومتری، عملکردی بسیار چشمگیر به نمایش گذاشت.
درخشش هافبک سابق در نیویورک
میلنر پس از پایان دادن به دوران حرفه‌ای طولانی خود در فوتبال، که بیش از دو دهه به طول انجامید، در تابستان امسال تصمیم گرفت آمادگی بدنی مشهورش را در مسیر معروف ماراتن نیویورک محک بزند.
این بازیکن ۴۰ ساله خط پایان را در زمان سه ساعت، ۹ دقیقه و چهار ثانیه پشت سر گذاشت؛ رکوردی قابل‌توجه برای نخستین حضور او در این رقابت.
میلنر در مسیری که بیشتر به‌خاطر سربالایی‌های دشوارش شناخته می‌شود تا امکان ثبت زمان‌های سریع، به‌طور میانگین هر مایل را در هفت دقیقه و ۱۲ ثانیه دوید؛ سرعتی که معادل حدود چهار دقیقه و ۲۸ ثانیه برای هر کیلومتر است.
او مطابق برنامه‌ای که پیش از مسابقه در نظر گرفته بود، رقابت را با سرعتی تهاجمی آغاز کرد و به‌جای انتخاب رویکردی محتاطانه و تقسیم یکنواخت توان خود، از همان ابتدا با قدرت پیش رفت.
میلنر نیمه نخست مسیر را در یک ساعت و ۳۱ دقیقه به پایان رساند و سپس در بخش پایانی، با وجود افزایش فشار مسابقه، به مبارزه ادامه داد تا نیمه دوم را در یک ساعت و ۳۸ دقیقه طی کند و به خط پایان برسد.
مصدومیت زانو تا آستانه نابودی رؤیای دویدن
میلنر پیش از شرکت در نخستین ماراتن بزرگ جهانی خود اعتراف کرد که مهم‌ترین چالش او، «افزایش تدریجی مسافت دویدن بدون آسیب‌دیدگی» بوده است؛ به‌ویژه آنکه باشگاه‌های قبلی‌اش در سال‌های پایانی دوران فوتبال، میزان دویدن او را محدود کرده بودند.
این بازیکن انگلیسی همچنین پذیرفت که اگر در سال‌های جوانی به سراغ ماراتن می‌رفت، احتمالاً می‌توانست زمان سریع‌تری ثبت کند.
او در این باره گفت: «احساس می‌کنم چند سال پیش قطعاً می‌توانستم مسافت را در کمتر از سه ساعت به پایان برسانم. دوران فوتبالم مدام طولانی‌تر و طولانی‌تر شد. دو سال پیش تحت عمل جراحی زانو قرار گرفتم و وقتی از اتاق عمل بیرون آمدم، نمی‌توانستم پایم را بلند کنم.
«همان روز یک عمل جراحی دوم انجام دادم تا وضعیت را بررسی کنند، اما پس از آن به مدت شش ماه نتوانستم پایم را بلند کنم. دچار آسیب عصبی شده بودم.
«بنابراین، وقتی به این فکر می‌کنم که از شرایطی که حتی نمی‌توانستم درست راه بروم و شاید دیگر هرگز قادر به راه رفتن نباشم، به جایی رسیده‌ام که دوباره برگشتم، در لیگ برتر فوتبال بازی کردم و حالا امیدوارم بتوانم یک ماراتن را هم به پایان برسانم، نمی‌خواهم بیش از حد درگیر زمان ثبت‌شده‌ام شوم.»
آمادگی بدنی دوران لیگ برتر در مسیر ماراتن
تغییر مسیر میلنر از فوتبال حرفه‌ای به دویدن‌های استقامتی، چندان هم غیرمنتظره نیست. او در دوران حضورش در لیورپول، به عملکرد فوق‌العاده‌اش در تمرینات طاقت‌فرسای پیش‌فصل این باشگاه، به‌ویژه تمرینات آستانه لاکتات، شهرت داشت.
میلنر بارها در این تمرینات از هم‌تیمی‌هایش دوام بیشتری می‌آورد و آن‌قدر به دویدن ادامه می‌داد تا دیگر بازیکنان از شدت خستگی از پا می‌افتادند. او همچنین از دوران کودکی سابقه قابل‌توجهی در دوهای صحرانوردی داشت؛ پیشینه‌ای که احتمالاً در موفقیت کنونی‌اش در دوهای استقامتی نقش داشته است.
با وجود درخشان بودن رکورد نخستین ماراتن میلنر، او در جدول مقایسه با برخی فوتبالیست‌های حرفه‌ای سابق، اندکی پایین‌تر قرار می‌گیرد.
آرین روبن، اسطوره بایرن مونیخ، و آرون رمزی، ستاره پیشین آرسنال، هر دو در ماراتن‌های روتردام و استکهلم به‌ترتیب موفق شدند مسافت را در کمتر از سه ساعت به پایان برسانند؛ هرچند هر دوی آن‌ها نیز در نخستین تلاش خود بیش از سه ساعت زمان صرف کرده بودند.