حوزه/ رژیم آل خلیفه موفق به فرو نشاندن جنبش مردمی نشد و گروه‌های مزدور آن نیز نتوانستند مانع از تجدید خشم عمومی شوند.

به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، رژیم آل خلیفه موفق به فرو نشاندن جنبش مردمی نشد و گروه‌های مزدور آن نیز نتوانستند مانع از تجدید خشم عمومی شوند؛ خشم مردمی که با اعلام احکام ناعادلانه مبنی بر حبس ابد برای علما، بار دیگر شعله‌ور گشته است.

از روز دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵ (۱۶ نوامبر ۲۰۲۶)، بحرین در سوگ این علما همچنان در آتش می‌سوزد؛ تظاهرات خشمگین در سراسر بحرین و در مناطقی همچون ستره، نبیه صالح، باربار، المرخ، ابوصیبعه، سار، الهمله، البلاد القدیم، السنابس، عراد، بوری، جنوسان، العکر، پایتخت بحرین (منامه)، الدراز، المقشع، شهرکان، بنی جمره، کرزکان و بسیاری دیگر از شهرها و شهرک‌ها را فرا گرفته است.

معترضان با شعارهای انقلابی، ضمن اعلام مخالفت قاطع با احکام ظالمانه، خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط علما شده‌اند.

در حالی که گروه‌های مزدور رژیم خلیفی در مناطق مختلف خود را بسیج می‌کردند، انقلابیون چندین عملیات و حضور در صحنه را به اجرا گذاشتند. درگیری‌هایی میان انقلابیون و این گروه‌ها رخ داد که نشان‌دهنده میزان خشم مردمی برای حمایت از علما بود؛ همچنین معترضان موفق شدند با ایجاد آتش و سوزاندن لاستیک‌ها، بسیاری از خیابان‌ها را مسدود کنند.

در کنار این اقدامات، طنین تکبیر در بسیاری از شهرها برخاست تا تخت پادشاهی مستبد، "حمد بن عیسی آل خلیفه" را به لرزه درآورد و تأکید کند که در مسیر دین و حمایت از علما، هیچ‌گونه سازشی صورت نخواهد گرفت.