تهران-ایرنا- سیف‌الله صمدیان، عکاس در مراسم وداع با پیکر محسن راستانی گفت: این هنرمند کارهای خارق‌العاده‌ای در کشورهای مختلف راجع به انسان معاصر انجام داد و زیباترین شکل بیان تصویری از یک اتفاق ملی به نام خانواده ایرانی را شکل داد. آدم‌ها جلوی دوربین او صاف و زلال بودند.
به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی ایرنا، مراسم وداع با پیکر محسن راستانی، عکاس پیشکسوت صبح امروز سه‌شنبه ۵ آبان ۱۴۰۵ با حضور سیف‌اله صمدیان، عکاس، مهران کاشانی، فیلم‌نامه نویس، رایحه راستانی، دختر هنرمند فقید، محسن اقبال‌پور، شاعر، صدیقه وثمقی، دین‌پژوه و شاعر، ساعد نیکذات، مجید ذوالفقاری، تورج اصلانی، غفاری و بسیاری از اهالی فرهنگ و هنر در محوطه خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
در این مراسم سیف‌الله صمدیان، عکاس و فیلم‌ساز با اشاره به اینکه اولین بار صدای محسن راستانی را از از تلویزیون در مورد جنگ و خرمشهر شنیدم، اظهار کرد: او از همان لحظه تا به امروز به دل من و خانواده‌ام افتاد و امروز علاوه بر از دست دادن چهار برادرم، یک برادر دیگر را از دست دادم.
وی افزود: تمام انجمن‌های فعال عکاسی، جنگ، دفاع مقدس، سینما و میراث فرهنگی و مربوط به آن طبیعتاً از محسن یک ذهنیت روشن، مهربان و شیرینی دارند. ما کسی را از دست دادیم که در تاریخ تصویری ایران، مثل او نبود یا سوسوی خیلی کمی از این حضور شیرین و درجه یکی که راستانی داشت، را ما داشتیم.
صمدیان اضافه کرد: در مجله تصویر زمانی که ممیز بزرگ را به عنوان دبیر بخش گرافیک و محمود کلاری را به عنوان دبیر بخش سینما داشتیم، بی آنکه بدانم اصلاً کار خودم چیست، گفتم، دبیر بخش عکس حتماً باید محسن راستانی باشد.
وی ادامه داد: شماره‌های اول مجله تصویر را از اوایل دهه ۱۳۷۰ شمسی، ببینید، راستانی دبیر بخش عکس بود، ولی او سر ناسازگار داشت. کودک درون او فعال بود و کاری کرد که محسن از بوسنی سر در بیاورد. به جای اینکه در مجله تصویر بماند و کارش را به عنوان دبیر بخش عکس انجام بدهد.
این فیلم‌ساز تصریح کرد: همه ما بدون اینکه خشمی از او و از این عملش به دل بگیریم، رضایت عجیبی از حضورش در بوسنی و از گزارش‌هایی که می‌داد، داشتیم.
صمدیان با اشاره به روند کاری راستانی در دنیای عکاسی، توضیح داد: کارهای خارق‌العاده‌ای در کشورهای مختلف راجع به انسان معاصر کرد و زیباترین شکل بیان تصویری از یک اتفاق ملی به نام خانواده ایرانی را شکل داد. او در این روند ملقب به محسن اودان به دلیل کار بزرگی که ریچار اودان عکاس کرده بود، شد.
وی افزود: رویکرد بسیار عجیب و غریب و متهورانه ای در عکاسی داشت. آدم‌ها را انگاری روز قیامت است، در مقابل یک بک‌گراند سفید قرار می‌داد، بدون ضایعات و چیزهای دیگر، حتی رنگ را از تصاویر می‌گرفت و عکس را سیاه سفید ثبت می‌کرد. بدین ترتیب راستانی قدرت روانشناسانه‌ای را در عکس‌هایش متجلی می‌کرد.
صمدیان اضافه کرد: با دیدن عکس‌های او متوجه می‌شویم که محسن چقدر زندگی، ایران، سمبل ایران و خانواده ایرانی را دوست داشت. او به دوستی گفته بود که آرزویش این است، بعد از رفتنش این پروژه خانواده ایرانی ادامه پیدا بکند. اما افراد، تنها جلوی دوربین محسن، صاف و زلال بودند. این پروژه را بدون او نمی‌توان ادامه داد. امیدوارم بتوانیم از امسال جایزه عکاسی‌ای به نام نامی محسن راستانی با عنوان خانواده ایرانی داشته باشیم.
به گزارش ایرنا، محسن راستانی، پیشکسوت عکاسی مستند ایران، صبح روز یکشنبه سوم آبان ۱۴۰۵ پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت.
محسن راستانی، متولد ۶ دی ۱۳۳۷ شمسی در خرمشهر، از چهره‌های تأثیرگذار عکاسی مستند و اجتماعی ایران بود.
او دانش‌آموخته رشته عکاسی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود، با ثبت تصاویر ماندگار از جنگ، زندگی مردم و مجموعه‌هایی از عکاسی «خانواده ایرانی»، نقش مهمی در تاریخ معاصر ایران ایفا کرد. او همچنین از اعضای هیئت مؤسسات انجمن عکاسان ایران بودند و سال‌ها در رشته‌های عکاسی و آموزش این هنر فعالیت داشتند.