بسیاری از ما بعد از یک مشاجره، کلمات تلخ طرف مقابل را بارها در ذهن مرور میکنیم و از خود میپرسیم آیا او واقعاً چنین احساسی به ما دارد؟
باشگاه خبرنگاران جوان - برای خیلی از ما پیش آمده که در گرماگرم یک مشاجره لفظی، کلماتی تند و گزنده از زبان همسرمان بشنویم و ساعتها بعد، وقتی سکوت بر خانه حاکم شد، با بغض و دلخوری با خودمان تکرار کنیم: «پس بالاخره حرف دلش رو زد… تمام این مدت همین حس رو نسبت به من داشت!».
اما روانشناسی رابطه و زوجدرمانی، حقیقتِ نهفته پشت کلماتِ طوفانی را چیز دیگری میداند. دکتر سعیده کبیری، روانشناس و زوجدرمانگر، با اشاره به یک باور اشتباه رایج میان زوجها میگوید: «خیلی از ما فکر میکنیم آدمها در اوج عصبانیت، واقعیترین حرفهایشان را میزنند.
اما واقعیت این است که در بسیاری از دعواها، آدمها بیشتر از اینکه احساس واقعیشان را بیان کنند، به خشم، ترس یا دلخوریِ خود واکنش نشان میدهند.»
کلمات خشمگینانه در کشاکش یک تنش، اغلب ابزاری برای تخلیه هیجان یا سپری دفاعی در برابر آسیب روانی هستند، نه انعکاس دقیق احساس قلبی فرد. کبیری در اینباره تأکید میکند: «برای همین، هر جملهای که در دعوا گفته میشود، لزوماً حقیقتِ احساساتِ طرف مقابل نیست. گاهی پشت یک سرزنش، نیاز به دیده شدن وجود دارد و گاهی پشت یک حمله، ترس از طرد شدن پنهان شده است.» پذیرش هیجانی و مطلق کلمات پرتابشده در مشاجره، رابطه عاطفی را به سمت فرسایش و سوتفاهمهای پایدار میبرد.
این زوجدرمانگر در پایان هشدار میدهد: «اگر هر حرفی را “حرفِ دل واقعی” بدانیم، ممکن است زخمی عمیقتر از خودِ دعوا به رابطه وارد کنیم.» مهارت کلیدی در حل تعارضهای زناشویی، عبور از پوسته ناآرام کلمات و شنیدن نیازها و ترسهای زیرین است؛ پیش از آنکه قضاوتهای شتابزده، فاصلهای جبرانناپذیر میان دلها رقم بزند.
منبع: فارس
