به گزارش صدای کشتی، ابراهیم کادیف که در سال ۲۰۲۳ و پس از یک سال محرومیت روسها از حضور در میادین، موفق شده بود در جوانان جهان در وزن ۷۹ کیلوگرم خوش بدرخشد و علاوه بر پیروزی مقابل صفیجهانشاهی، در مقابل علی سوکائف (۹۲ کیلوگرم حال حاضر آذربایجان که آن دوران در ۷۹ کیلوگرم جوانان فعال بود) پیروز شود، در ۲۰۲۴ در وزن ۸۶ کیلوگرم حضور یافت و مدال طلای جوانان خود را تکرار کرد. پیروزیهای قاطع او مقابل ابوالفضل رحمانی و جاش بار آمریکایی، و سن و سال کم او، بیش از پیش به روسها امید میداد.
او در مسابقات کشوری روسیه ۲۰۲۴ در غیاب آرتور نایفونوف موفق شد با شکست مالک شاوائف به قهرمانی برسد، و در لیگ پادوبنی هم مبارزهای بسیار درخشان مقابل کامران قاسمپور به اجرا گذاشت.
اجرای فنون ترکیبی همچون یکدست یکپا و بخولنگ، فنون بالاتنه همچون پیشانداز و کولانداز، توانمندی بر چندین نوع زیرگیری مثل زیر گام از بیرون و گام از داخل، مچ پا گیری و سربند و پی، سر و ته یکی و حتی کفتربند و حصیرمال در خاک، او را حقیقتا تبدیل به جنگجوی ترسناکی کرده بود و روسها حق داشتند روی او حساب باز کنند.
اما پاشنهی آشیل او، کمنفسی و استقامت و ثبات پایین او بود. این خصوصیت، علاوه بر تنوع فنون ناب، حتی باعث شد عدهای کادیف را با عبدالسلام گادیسوف مقایسه کنند!
اما اکنون با گذشت دو سال از اولین قدمهای کادیف در ۸۶ کیلوگرم، نه تنها نشانهای از پیشرفت نداشته، بلکه دچار پسرفت هم شده است!
او علاوه بر اینکه ضعف استقامتی خود را برطرف نکرده، از نظر تکنیکی و فنی هم دچار ضعف شده، به طوری که دیگر اثری از اجرای فنون ترکیبی در کشتی او دیده نمیشود. او خیلی محتاطتر و با شک و تردید بیشتر کشتی میگیرد و حتی زیرگیریهای او که زمانی کوبنده و سریع بود و تماشاگران را به یاد زیرگیریهای گام از بیرون گئورگی کتوئف میانداخت، اکنون با مکث و تعلل زیاد همراه است که نه استارت خوبی دارد، و نه با حرکات تکمیلی همراه میشود.
کادیف در حرکات تکمیلی دچار ضعف مفرط است و گویی نمیتواند از حالتهای مفید و کاربردی همچون سر و گردن گیری و کرسی (چهارپایه) از رقبا امتیاز بگیرد. همان ایرادی که آرسن فادزائف پیش از مسابقات جهانی به آن اشاره کرده بود و سعی داشت چند مورد از شگردهای خودش را به او آموزش دهد.
البته که کادیف در حال حاضر تنها ۲۲ سال سن دارد و هنوز برای او امید باقیست، چرا که از قطب کشتی جهان یعنی داغستان میآید. اما اگر نتواند سریعا به شکلی بنیادی و ریشهای ایرادات بدنی و فنی خود را شناسایی و رفع کند و به همین شکل پیش برود، بعید است بتوان او را در میان بزرگان ۸۶ کیلوگرم تصور کرد.
تصور اینکه روسها به این راحتی اجازه دهند چنین استعدادی از دستشان برود سخت است، مخصوصا که دوران اوج آرتور نایفونوف نیز در این وزن سپری شده است.
|
