برای درمان ریشه‌ای بدغذایی کودکان، یک راز حسی و شگفت‌انگیز وجود دارد که آرامش را به خانه‌ها برمی‌گرداند.

باشگاه خبرنگاران جوان - هیچ مادری دوست ندارد حاصل زحماتش در آشپزخانه پس‌زده شود، اما پافشاری و نصیحت برای خوردن غذا‌های سالم تقریباً همیشه با شکست رو‌به‌رو می‌شود. انسان حتی در خردسالی موجودی است که کرامت و استقلال ذاتی دارد و از اینکه به او دیکته شود چه چیزی را در دهانش بگذارد، از اعماق وجود بیزار است. ماجرا لزوماً به لجبازی برنمی‌گردد؛ علم تغذیه نام این ترس طبیعی از امتحان‌کردن طعم‌های جدید را نئوفوبیای غذایی گذاشته است. کلید حل بدغذایی کودکان در درک همین استقلال و دادن فضای امن به آنها نهفته است.

در سیره اهل‌بیت پیامبر، غذاخوردن صرفاً پر کردن معده نیست، بلکه یک ضیافت محترمانه و آگاهانه است. امام رضا در روایتی زیبا و راهگشا می‌فرمایند که هیچ‌گاه به‌زور و اجبار چیزی را به کودک نخورانید، بلکه اجازه دهید با میل و رغبت خودش به سمت غذا بیاید (مکارم‌الاخلاق، جلد ۱، صفحه ۲۲۵).

رابرت زایونک روان‌شناس برجسته در نظریه مواجهه صرف اثبات کرده است که آشنایی بدون استرس و فشار با پدیده‌های جدید، به‌مرور زمان محبت و علاقه قلبی ایجاد می‌کند. وقتی کودک را برای قورت‌دادن سبزیجات تحت‌فشار نمی‌گذاریم، در واقع به حریم او احترام گذاشته‌ایم و همین آزادی عمل، میل درونی او را برای کشف غذا بیدار می‌کند.

گزارش‌های اخیر جهانی و پژوهش‌های بی ویلسون محقق روزنامه گاردین نیز نشان می‌دهد که اجبار به خوردن، ذائقه را کور می‌کند. در مقابل، کشور‌هایی مثل سوئد و فرانسه با کمک روان‌شناسانی، چون دکتر لوسی کوک، روشی به نام ساپره را ابداع کرده‌اند. در این روش هدف آموزش آشپزی یا بلعیدن غذا نیست، بلکه مقصود اصلی کاوش حسی مواد خام با تمام حواس پنج‌گانه است. وقتی فشار برای خوردن حذف می‌شود، کودک با اختیار کامل سراغ کشف بافت و بوی خوراکی‌ها می‌رود و این دقیقاً همان جایی است که تغییر آغاز می‌شود.

شما می‌توانید با یک سینی ساده از سبزیجات و میوه‌های فصل مثل نعناع، تربچه، کرفس، پیازچه و خرمالو، یک بازی خانوادگی جذاب سر سفره راه بیندازید. تنها قانون این است که هیچ‌کس مجبور به خوردن چیزی نیست و فقط قرار است با چشم، گوش و انگشتان به این نعمت‌ها نگاه کنیم و آنها را لمس کنیم.

از کودک بخواهید گوش‌هایش را بگیرد یا هدفون بگذارد و یک ساقه ترد کرفس را با دست بشکند تا صدای آن را در جمجمه خود بشنود. مقایسه صدای بلند کرفس با سکوت و نرمی توت‌فرنگی، ترس او را از بافت غذا‌های جدید می‌ریزد و او را از یک کودک تدافعی به یک کاشف شجاع تبدیل می‌کند.

ساخت لغت‌نامه طعم‌ها

برگ ریحان یا نعناع را روی دست کودک بمالید تا بوی آن بلند شود. از او بخواهید شکل شیار‌های پیازچه را توصیف کند و استعاره بسازد. وقتی کودک پنج‌ساله‌ای لیموترش را می‌چشد و با صورت جمع‌شده می‌گوید طعم سم می‌دهد، اما باز هم می‌خواهد آن را امتحان کند، یعنی شما موفق شده‌اید دایره واژگان و شجاعت او را به طور هم‌زمان ارتقا دهید.

همراهی همدلانه شما و پرهیز از سخت‌گیری‌های مرسوم، به کودک نشان می‌دهد که سفره غذا میدان جنگ نیست، بلکه حریمی امن برای دورهمی و آرامش است. ثبت‌کردن جملات خلاقانه فرزندتان در توصیف بو و صدای سبزیجات در یک دفترچه کوچک، نه‌تنها بدغذایی کودکان را برای همیشه درمان می‌کند، بلکه اعتمادبه‌نفس کلامی آنها را بالا برده و ذائقه‌شان را از اسارت خوراکی‌های مضر، پرچرب و نمکی نجات می‌دهد.

منبع: فارس