فلوریان ویرتس هنوز نتوانسته در لیورپول به اندازه دوران حضورش در بایرلورکوزن اثرگذار باشد. اندی هانتر و اندی براسل در قالب پرسش و پاسخ، عملکرد او و شرایطی را بررسی کرده‌اند که شاید به شکوفایی‌اش کمک کند.
طرفداری |فلوریان ویرتس در لیورپول هنوز به سطحی که پیش‌تر در آلمان و تیم ملی این کشور نشان داده بود، نرسیده است. عملکرد او در لیگ قهرمانان اروپا با بازی‌هایش در لیگ برتر تفاوت داشته و همین اختلاف، پرسش‌هایی درباره نقش تاکتیکی، شرایط تیم و میزان سازگاری این بازیکن ۲۳ ساله با فوتبال انگلیس ایجاد کرده است.
ویرتس در پیروزی پرگل برابر لاسک در فضاهای میان و پشت خط دفاع حریف اتریشی مؤثر بود، اما در بازی پیش از آن مقابل منچسترسیتی، زمانی که لیورپول الکساندر ایساک، کودی خاکپو و دومینیک سوبوسلای را در اختیار نداشت، نمایش کم‌اثری ارائه کرد. او هنگام عقب بودن تیمش با نتیجه ۱-۰ تعویض شد. عملکرد متفاوتش در این دو مسابقه، بخشی از بحث درباره جایگاه او در لیورپول است.
اندی هانتر و اندی براسل در مطلبی برای گاردین، این موضوع را در قالب پرسش و پاسخ بررسی کرده‌اند. هانتر بیشتر به وضعیت ویرتس در لیورپول می‌پردازد و براسل عملکرد او در بایرلورکوزن و تیم ملی آلمان را با شرایط کنونی‌اش مقایسه می‌کند. دیدگاه‌های آن‌ها درباره دلایل این تفاوت و آینده ویرتس در ادامه آمده است.
پرسش: آیا مشکلات ویرتس در لیورپول به همان شدتی است که بسیاری از ناظران بیرونی تصور می‌کنند؟
اندی هانتر: بعضی انتقادها اغراق‌آمیز بوده‌اند و مبلغ انتقالی که می‌تواند به ۱۱۶ میلیون پوند برسد، توقعات را بالا می‌برد؛ با این حال، ویرتس در قیاس با عملکردش در آلمان و برای تیم ملی آلمان پایین‌تر از انتظار بوده است. بازی با لاسک نشان داد مقابل حریفی محدود چه اندازه می‌تواند در ساخت حملات نقش داشته باشد. در برابر سیتی اما هم کم‌اثر بود و هم در استفاده از توپ دقت نداشت. از سوی دیگر، رایان شرکی، گزینه ارزان‌تری که لیورپول بررسی کرد و از جذبش گذشت، با گلی تماشایی پیروزی سیتی را کامل کرد.
پرسش: دلایل اصلی این وضعیت چیست؟
اندی هانتر: به نظر می‌رسد قدرت بدنی و شدت بازی در لیگ برتر انگلیس بزرگ‌ترین چالش‌های ویرتس باشند. گاهی زیر فشار حریف قرار می‌گیرد و کنار زده می‌شود؛ اتفاقی که می‌تواند میانه میدان لیورپول را بی‌پوشش بگذارد. آندونی ایرائولا این هفته این برداشت را که ویرتس با فوتبال انگلیس مشکل دارد رد کرد و درباره تفاوت بازی‌ها گفت:
بحث بر سر خارجی یا انگلیسی بودن تیم‌ها نیست. بازی‌ها با هم فرق دارند. در بعضی مسابقات شرایط راحت‌تر است و وقت بیشتری برای فکر کردن دارید، در بعضی دیگر وقت کمتری دارید. مسئله رقابت‌ها نیست.
اندی هانتر: با این همه، بازی شنبه برابر برنتفورد احتمالاً نشان خواهد داد که در لیگ برتر فرصت کمتری برای فکر کردن و جا افتادن در جریان مسابقه وجود دارد. ویرتس فصل گذشته در ۱۱ بازی لیگ قهرمانان اروپا ۳ پاس گل داد؛ همان تعدادی که در ۳۳ بازی لیگ برتر ثبت کرد. دقت پاس او در این فصل نیز در لیگ برتر ۸۰ درصد و در لیگ قهرمانان اروپا ۹۱٫۵ درصد است، هرچند نمونه آماری هنوز کوچک است.
پرسش: آیا ویرتس «شخصیت درون زمین» لازم برای موفقیت در لیورپول را دارد؟
اندی هانتر: این پرسش درباره بسیاری از خریدهای لیورپول پس از قهرمانی سال ۲۰۲۵ هم مطرح است. گرایش باشگاه به جذب بازیکنان گران‌قیمت و آماده، بعضی را دلتنگ انگیزه و روحیه استعدادهای جوانی کرده که در بازگشت لیورپول به جمع مدعیان زیر نظر یورگن کلوپ نقش داشتند. ویرتس به اندازه برچسب قیمتش اهل خودنمایی نیست؛ بازیکنی متعهد و سخت‌کوش است که ایرائولا، مانند آرنه اشلوت پیش از او، او را شنونده‌ای خوب و پایبند به دستورات تیمی دیده است. او فقط ۲۳ سال دارد. شاید حضورش پرهیاهو نباشد، اما هنگام مالکیت توپ همواره خود را برای دریافت آن عرضه می‌کند و مسئولیت می‌پذیرد. استعدادش روشن است، ولی هنوز به اندازه کافی با پیراهن لیورپول تداوم نداشته است.
پرسش: از نظر تاکتیکی و در مجموع، چه چیزی باید تغییر کند تا او در لیورپول شکوفا شود؟
اندی هانتر: ویرتس با این تصویر اشلوت به لیورپول آمد که مهره خلاق و محوری خط حمله تازه تیم باشد؛ تیمی که پیروزی‌های کم‌اختلاف فصل قهرمانی را به بردهای قاطع تبدیل کند. این اتفاق رخ نداد و اشلوت بدون یافتن مناسب‌ترین جایگاه او اخراج شد. ایرائولا بلافاصله تأیید کرد که ویرتس بازیکن شماره ۱۰ او خواهد بود و برای ایجاد هماهنگی نزدیک میان او و ایساک تلاش کرد. پیش از مصدومیت دوباره ایساک نشانه‌های امیدوارکننده‌ای دیده شد. ویرتس می‌تواند استدلال کند که عواملی خارج از اختیارش علیه او بوده‌اند و با بهتر شدن ارتباطش با بردلی بارکولا و ایساک، حاصل کارش هم بهتر خواهد شد. جذب یک هافبک دفاعی تخصصی نیز می‌تواند هم آزادی حرکت بیشتری به او بدهد و هم از دفاع لیورپول بهتر محافظت کند. لامین کامارا، بازیکن موناکو که انتقال پیشنهادی‌اش به چلسی در روز پایانی نقل‌وانتقالات منتفی شد، مورد توجه است.
پرسش: ویرتس در بایرلورکوزن چقدر خوب بود؟
اندی براسل: به‌طرز باورنکردنی خوب بود. می‌توان استدلال کرد که او در دو فصل پایانی حضورش در بوندسلیگا بهترین بازیکن این لیگ بود. در رقابت‌های اروپایی نیز گل زد و پاس گل داد؛ در لیگ قهرمانان فصل ۲۵-۲۰۲۴ هم پیش از آنکه مصدومیت در مراحل حذفی متوقفش کند، عالی بود. با این حال، نمی‌شود عملکردش را فقط با آمار توصیف کرد. در بازی‌های بزرگ بر جریان مسابقه مسلط می‌شد و نقش رهبر ارکستر لورکوزن را داشت. تلاش تیم‌ها برای خارج کردن او از بازی با برخوردهای فیزیکی تقریباً همیشه شکست می‌خورد؛ بنابراین اینکه صرفاً ناتوانی بدنی در لیگ برتر را دلیل مشکلاتش بدانیم، توضیح ناقصی است.
پرسش: موفقیت او در لورکوزن چقدر به «شخصیت درون زمین» مربوط بود؟
اندی براسل: شخصیتش بخشی از ماجرا بود، اما از نظر فنی و تاکتیکی، آزادی عملی که ژابی آلونسو به او می‌داد هم نقش داشت. آلونسو در نوامبر ۲۰۲۳، در جریان فصل قهرمانی بدون شکست لورکوزن در دو رقابت، توضیح داد که هر بازیکن مسئول محدوده مشخصی است، «اما فلو فرق دارد». ویرتس اجازه داشت به تشخیص خود راه نفوذ به دفاع حریف را پیدا کند. آلونسو با چرخش دادن او، شادابی و اثرگذاری‌اش را حفظ می‌کرد. برای نمونه، ویرتس در پیروزی ۵-۰ مقابل وردربرمن در سال ۲۰۲۴ که قهرمانی را قطعی کرد، بین دو نیمه به زمین آمد و هت‌تریک کرد.
پرسش: آیا ضعیف‌تر بودن بوندسلیگا نسبت به لیگ برتر در این تفاوت عملکرد نقش دارد؟
اندی براسل: نمی‌توان گفت هیچ نقشی ندارد؛ خود ویرتس هم دشوارتر بودن این مسیر را پیش‌بینی کرده بود. بسیاری از اطرافیانش فکر می‌کردند پیوستن به بایرن مونیخ به جای لیورپول برایش بهتر است. او می‌دانست گزینه سخت‌تر را انتخاب می‌کند و این تصمیم ریسک دارد، اما می‌خواست خودش را به چالش بکشد. تفاوت تاکتیکی دو لیگ هم مهم است: بوندسلیگا با وجود سرعت بالای مشابه، بسیار آشفته‌تر است و این شرایط برای بازیکنی با خونسردی ویرتس فرصت‌هایی فراهم می‌کند.
پرسش: ویرتس اخیراً برای آلمان درخشیده است. آیا نقش متفاوتی در این تیم دارد؟
اندی براسل: آزادی عمل بیشتری دارد و مسئولیتش بدون توپ کمی کمتر است؛ نقشی که بیشتر به دوران لورکوزن شباهت دارد. حمایت کلوپ هم مهم بوده است. او فرصت‌ها را برای تمجید از ویرتس یا گفتن اینکه فرم خوبش در تیم ملی «برای لیورپول خوب است» از دست نداده. کلوپ همچنین در آخرین بازی، و نیمه‌ای دیگر، بازوبند کاپیتانی را به او سپرد؛ نشانه‌ای از اعتمادش نه‌فقط به استعداد و تأثیرگذاری ویرتس، بلکه به توانایی رهبری او. به نظر می‌رسد ارتباط بیشتر با کلوپ به سود ویرتس و باشگاهش باشد.
پرسش: آیا به موفقیت ویرتس در لیورپول باور دارید؟
اندی هانتر: ویرتس می‌تواند بازیکنی درخشان و تماشایی باشد و کنار گذاشتن استعدادش در قضاوت‌ها زود است؛ به‌ویژه وقتی هنوز شرایط لازم برای نشان دادن تمام توانایی‌هایش در لیورپول فراهم نشده است. با این حال، این پرسش که لیگ برتر مناسب او هست یا نه و خودش چقدر با این تیم لیورپول تناسب دارد، همچنان باقی است. پس از دشواری‌های فصل اولش در آنفیلد، به شروعی قدرتمند در فصل جدید نیاز داشت، اما در ۶ حضورش در لیگ برتر فقط ۱ پاس گل داده و گلی نزده است. عملکرد کلی و هماهنگی‌اش با بارکولا مقابل لاسک، مانند چند شب دیگر لیگ قهرمانان، امیدوارکننده بود؛ ایرائولا اما به تکرار آن در مسابقاتی مانند بازی خارج از خانه با برنتفورد نیاز دارد. اگر ویرتس در یک آزمون دشوار دیگر لیگ برتر هم اثرگذار نباشد، همچنان بازیکنی تجملی تلقی خواهد شد.
اندی براسل: شاید. از زمان ورودش، شرایط تا حد زیادی علیه او بوده است: تابستانی که آمد، تغییرات زیادی در تیم قهرمان رخ داد و در عین حال از او انتظار می‌رفت در تیمی که هنوز محمد صلاح را داشت، بازی‌سازی را بر عهده بگیرد. ویرتس پیش‌تر از موانع بزرگی عبور کرده است؛ از جمله مصدومیت رباط صلیبی قدامی در سال ۲۰۲۲ که بهبودی از آن زمان زیادی برد. پس در کنار کیفیت فنی، شخصیت لازم را هم دارد. او توان موفقیت در آنفیلد را دارد، اما فکر می‌کنم بدون تغییر شرایط پیرامونش، رسیدن به آن بسیار سخت خواهد بود. حتی می‌توانم تصور کنم که چند سال دیگر، پس از مایکل اولیسه، در بایرن عالی باشد.