رشد فروش شرکت‌ها الزاماً به معنای رشد سودآوری نیست. در بازاری که تورم، محدودیت‌های تجاری و ناترازی انرژی هم‌زمان بر عملکرد بنگاه‌ها اثر می‌گذارند، آنچه اهمیت دارد نه فقط درآمد شرکت‌ها، بلکه حاشیه سود و ارزش‌گذاری آینده‌نگر آنهاست.
نوید خاندوزی، کارشناس بازار سرمایه، معتقد است تداوم محدودیت‌های اقتصادی و افزایش هزینه‌های زنجیره تأمین، در کنار کمبود انرژی، می‌تواند سودآوری شرکت‌ها را تحت فشار قرار دهد؛ هرچند افزایش نرخ ارز مبادله‌ای و تعدیل قیمت محصولات، محرک رشد درآمد ریالی بنگاه‌هاست.
از نگاه او، تورم و جست‌وجوی بازدهی بالاتر، بخشی از تقاضای سهام در سطوح بالای شاخص را توضیح می‌دهد. با این حال، معیار اصلی انتخاب سهم باید نسبت P/E آینده‌نگر و پایداری حاشیه سود باشد.
خاندوزی سهام با P/E آینده‌نگر کمتر از ۵ را جذاب می‌داند و در ترکیب پیشنهادی خود، ۷۰ درصد سهام و ۳۰ درصد طلا را ترجیح می‌دهد. او با توجه به نرخ بهره حقیقی منفی، تمایلی به صندوق‌های درآمد ثابت ندارد.
پیام اصلی این تحلیل روشن است: در اقتصاد تورمی، رشد قیمت سهام به‌تنهایی معیار فرصت سرمایه‌گذاری نیست؛ برندگان آینده را باید در میان شرکت‌هایی جست‌وجو کرد که توان حفظ حاشیه سود و مدیریت هزینه‌های تولید را دارند.
تحلیل کامل نوید خاندوزی را در «بورسان» ببینید.
|