وال‌استریت ژورنال در گزارشی از گسترش دامنه حملات سایبری وابسته به ایران و حرکت آن به سمت اهدافی خبر داده که می‌توانند خسارت جبران‌ناپذیری در دنیای واقعی ایجاد کنند. برای مطالعه ادامه خبر «گسترش دامنه حملات سایبری ایران» همراه ما باشید.
در میان جدیدترین اخبار، مقام‌های امنیت سایبری و تحلیل‌گران دفاعی عقیده دارند تهران اهداف خود را گسترش داده و به سمت حملاتی حرکت می‌کند که پیامدهای آن از فضای دیجیتال فراتر می‌رود. این تغییر رویکرد به‌خصوص در حملاتی مشاهده می‌شود که سامانه‌های کنترل صنعتی و تجهیزات متصل به زیرساخت‌های حیاتی را هدف قرار می‌دهند.
بر اساس گزارش وال‌استریت ژورنال، در ماه‌های اخیر سه حمله سایبری مشکوک اتفاق افتاده است: قفل شدن پنل‌های کنترلی ایستگاه‌های آب‌رسانی در چند ایالت آمریکا، نفوذ به شبکه دو نفتکش در مسیر اقیانوس اطلس و دستکاری از راه دور سامانه‌های سرمایشی فروشگاه‌هایی در قاره سبز. در جدیدترین نمونه، افزایش دمای تجهیزات سرمایشی به آتش‌سوزی و فاسد شدن محصولات غذایی منجر شده است. ایران این اتهام را رد کرده است.
یکی از حوزه‌های مورد توجه هکرها، کنترل‌کننده‌های منطقی برنامه‌پذیر (PLC) هستند. این تجهیزات در خودکارسازی فعالیت‌های صنعتی و زیرساخت‌هایی مانند شبکه برق، پمپ‌های آب و فاضلاب و سامانه‌های حمل‌ونقل کاربرد دارند و نفوذ به آن‌ها می‌تواند از اختلال در یک دستگاه فراتر رفته و فعالیت یک مجموعه صنعتی یا خدماتی را تحت‌تأثیر قرار دهد.
نیکلاس اندرسن، رئیس موقت آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت آمریکا (CISA)، به این خبرگزاری گفته است: «تجهیزات کنترل صنعتی از جمله بخش‌هایی از زیرساخت‌های آمریکا هستند که به‌طور مشخص در معرض تهدید عوامل سایبری وابسته به ایران قرار دارند.»
وال‌استریت ژورنال در بخش دیگری به سابقه توسعه توان سایبری ایران اشاره کرده است. طبق این گزارش، ایران از ابتدای دهه 2000، توسعه این توانایی‌ها را شروع کرد و اسرائیل در سال‌های نخست یکی از برجسته‌ترین اهداف حملات سایبری وابسته به تهران بود. در ادامه، دامنه اهداف به کشورهای حاشیه خلیج فارس از جمله عربستان سعودی و امارات متحده عربی گسترش پیدا کردد و برخی حملات در آمریکا نیز تجهیزات ساخت اسرائیل را هدف قرار دادند.
این خبرگزاری به بدافزار استاکس‌نت پرداخته کرده است؛ بدافزاری که آمریکا و اسرائیل برای نفوذ به سامانه‌های کنترل سانتریفیوژهای هسته‌ای ایران راه‌اندازی کرده بودند و در سال 2010 شناسایی شد. این حمله از نخستین نمونه‌های شناخته‌شده عملیات سایبری بود که در نهایت به تخریب فیزیکی تجهیزات صنعتی منجر شد.
پس از آنکه زیرساخت‌های ایران هدف چنین حملاتی قرار گرفتند، تهران توسعه برنامه سایبری خود را با سرعت فزاینده‌ای دنبال کرد. رئیس اداره ملی سایبری اسرائیل، در گفت‌وگو با وال‌استریت ژورنال اظهار کرد: «ایران از جنگ قبلی درس می‌گیرد و دشمن در درگیری بعدی لزوماً همان توانایی‌های گذشته را نخواهد داشت.»
معرفی گروه‌های سایبری وابسته به ایران؛ نقش هوش مصنوعی در ارتقای توان حملات
علاوه‌برآن، نام گروه سایبری CyberAv3ngers (معروف به شهید کاوه) مطرح شده است. به اعتقاد تحلیل‌گران، این گروه در حمله به سامانه‌های ساخت شرکت اسرائیلی Unitronics نقش داشته است؛ تجهیزاتی که در برخی تأسیسات آب‌رسانی آمریکا مورد استفاده قرار می‌گیرند. آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت آمریکا نیز در اواخر سال 2023 این گروه را مسئول یکی از حملات به تجهیزات کنترل صنعتی دانسته بود. این حملات نگرانی‌هایی پیرامون آسیب‌پذیری زیرساخت‌هایی ایجاد کرده‌اند که از تجهیزات متصل به اینترنت برای مدیریت فعالیت‌های خود استفاده می‌کنند.
این خبرگزاری همچنین به حملات سایبری علیه دو نفتکش در مسیر تگزاس و حملات به انبارهای زنجیره سرد در فرانسه و دیگر نقاط اروپا پرداخته است. مقام‌های آمریکایی و فرانسوی مدعی شده‌اند هکرهای ایرانی در برخی از این حملات نقش جدی داشته‌اند؛ حملاتی که به دستکاری سامانه‌های سرمایشی، افزایش دما و از فاسد شدن محصولات غذایی منجر شده‌اند.
بااین‌حال، ایران مسئولیت حملات سایبری در خارج از کشور را رد کرده است. محمدامین‌نژاد، سفیر ایران در فرانسه، به وال‌استریت ژورنال اعلام کرد: «اگر تهران چنین قابلیت‌هایی داشت، آن‌ها را علیه اروپا به کار نمی‌گرفت و آمریکا یا اسرائیل را هدف قرار می‌داد.»
در بخش دیگری از گزارش، وال‌استریت ژورنال به نقش هوش مصنوعی در توسعه توان سایبری ایران اشاره کرده است. به نوشته این خبرگزاری، هکرهای ایرانی قبلاً از فناوری نامبرده برای بهبود عملیات مهندسی اجتماعی استفاده می‌کردند؛ اما اکنون کاربردهای آن به ارزیابی کدها، یافتن آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری و شناسایی نقاط ضعف سامانه‌ها نیز گسترش پیدا کرده است.
در نتیجه، وال‌استریت ژورنال از تغییر الگوی حملات سایبری در میان قدرت‌های مختلف نیز سخن می‌گوید. به بیان دقیق‌تر، چین بیشتر روی جاسوسی و نفوذ پنهانی به سامانه‌های حساس تمرکز دارد؛ روسیه از حملات سایبری برای ایجاد اختلال استفاده می‌کند و کره شمالی نیز حملات خود را با هدف سرقت و اخاذی پیش می‌برد. در مقابل، به گفته یکی از تحلیل‌گران، ایران از ابزارهای مختلف سایبری برای تحقق اهداف خود استفاده می‌کند.