سرمربی سابق تیم پیکان و هوادار معتقد است که با وضعیتی که بر فوتبال ایران حاکم است، حتی اگر مورینیو هم سرمربی تیم امید شود، به المپیک صعود نمی‌کنیم.
پس از حذف زودهنگام تیم فوتبال امید از بازی‌های آسیایی ناگویا و استعفای حسین عبدی، این روزها گمانه‌زنی درباره انتخاب سرمربی جدید امیدها داغ است. شنیده‌ها در شرایطی از توافق فدراسیون فوتبال و یحیی گل‌محمدی خبر می‌دهند که هنوز به صورت رسمی خبری از معرفی سرمربی جدید تیم امید نیست. با این حال نگاهی به روندی که امیدها در ۴ دهه گذشته برای صعود به المپیک طی کرده‌اند، گویای این است که فوتبال برای صعود دوباره به المپیک نیاز به اقدامات اساسی فراتر از تغییر مربی دارد.
سیروس دین‌محمدی، سرمربی سابق تیم پیکان و هوادار در گفت‌وگو با ایرنا، معتقد است که تغییر مربی و آوردن بزرگترین مربی‌ها هم دردی از تیم امید دوا نمی‌کند و فوتبال ایران با این وضعیت همچنان پشت درهای المپیک خواهد ماند.
او گفت: با شرایطی که در فوتبال ایران حاکم است، تا هزار سال دیگر هم به المپیک صعود نمی‌کنیم. حتی اگر مورینیو و گواردیولا را هم فدراسیون فوتبال بیاورد، فوتبال به المپیک صعود نخواهد کرد. صعود به المپیک، فقط به این نیست که سرمربی بزرگی بیاورید و بگویید دیگر کار تمام است. یکی از بزرگترین مشکلات تیم امید همکاری نکردن باشگاه‌ها است. هر دوره با وجود وعده‌هایی که داده می‌شود و فدراسیون فوتبال اطمینان خاطر می‌دهد که مشکلی بر سر حضور بازیکنان دعوت‌شده در تمرین تیم امید وجود نخواهد داشت و باشگاه‌ها همکاری خواهند کرد، باز هم شاهد هستیم که برخی تیم‌ها به تیم امید بازیکن نمی‌دهند. وقتی یک مربی همه بازیکنانش را در اختیار ندارد، چطور می‌خواهد برای موفقیت برنامه‌ریزی کند.
دین‌محمدی ادامه داد: اگر باشگاه هم همکاری کند و تمام بازیکنان در تمرینات حاضر شوند، مشکل تمام نمی‌شود؛ چون بازیکنی که با باشگاه قرارداد ۵۰ میلیاردی دارد، از ترس اینکه مصدوم نشود و قراردادش را از دست ندهد، توان صد در صد خود را برای تیم امید نمی‌گذارد. در زمین راه می‌رود و برایش اهمیتی ندارد که تیم نتیجه بگیرد یا نه. برای آن بازیکن باشگاه مهم‌تر است، چون از آنجا پول می‌گیرد و اگر مشکلی برای او در بازی‌های ملی پیش بیاید، ممکن است دیگر به پولی که از باشگاه می‌خواهد نرسد. باشگاه اگر به بازیکنش اطمینان بدهد که اگر مصدوم هم شد، پولش را می‌گیرد و نگران نباشد، آن وقت بازیکن هم ترسش در تیم امید می‌ریزد و اگر بخواهد می‌تواند با تمام وجود بازی کند.
وی تصریح کرد: باید رابطه باشگاه‌ها و تیم امید به صورت عملی و نه شعاری، با احترام و تعامل باشد. این باعث می‌شود تا مشکلاتی که امروز وجود دارد و به تیم امید بازیکن نمی‌دهند، تمام شود.
هافبک اسبق تیم ملی و باشگاه استقلال به بازی با کره‌شمالی در مرحله گروهی بازی‌های آسیایی ناگویا اشاره کرد و یادآور شد: در آن بازی بازیکن در داخل زمین راه می‌رفت. تعجب‌آور بود. با این بازیکنان چطور یک تیم می‌خواهد موفق باشد. در ترکیب تیم یکی دو جین بازیکن که به آنها لقب ستاره داده‌اند، حضور دارند اما وقتی در زمین بازی می‌کنند، بازیکن معمولی هم نیستند و برای ایران نمی‌جنگند. این باعث شد به کره‌ای بیازیم که چند دهه است دیگر نامش در فوتبال آسیا شنیده نمی‌شود و تمام شده است. کره‌شمالی کجای نقشه فوتبال آسیا است؟
او انتقادی هم به رسانه‌ها کرد و ادامه داد: وقتی به یک بازیکن که تازه نامش سر زبان‌ها افتاده، القاب ستاره و بزرگ میدهیم و یا وقتی یک گل زده، به او مارادونا میگوییم، همین است که او را وهم بر می‌دارد که انگار به جایی رسیده است؛ در حالی که هنوز اول راه است. این بازیکن پر از ادعا می‌شود و خودش را بزرگ می‌بیند و این غرور سبب می‌شود که هنوز به جایی نرسیده، نتواند به موفقیت‌هایی که او را بالا آورده، ادامه بدهد و تمام می‌شود.
دین‌محمدی معتقد است که با این ساختار، فوتبال ایران تبدیل به تیم‌های درجه چندم آسیا خواهد شد. او اظهار کرد: وضعیت تغییر نکند، تا چند سال آینده در تهران، ۵ گل از مالدیو هم می‌خوریم. برای تغییر باید رده‌های پایه را جدی بگیریم. بهترین مربیان را انتخاب کنیم، نه اینکه مربیانی که کارنامه‌شان ناکامی دارد را روی نیمکت تیم‌های پایه بنشانیم. علاوه بر این باید مدیریت فوتبال به سمت بها دادن به تیم‌های پایه برود؛ به هر حال بازیکنانی که در این تیم‌ها هستند، آینده فوتبال ما هستند. پشتوانه تیم بزرگسالان هستند و باید طوری برنامه‌ریزی و مراقبت شوند که آنها وقتی بالا می‌آیند، کیفیت و استعدادشان حفظ شود و هدر نرود.
مربی سابق تیم فوتبال هوادار و پیکان به آفت حضور بازیکنان پولی هم اشاره کرد و گفت: باید بساط بازیکنان پولی در فوتبال پایه جمع شود. از ۱۰ سال پیش در این باره هشدار دادم اما تلاشی برای پایان دادن به این معضل نمی‌شود. فوتبال ایران، استعداد خوب کم ندارد اما بازیکنان پولی جلوی رشد و کشف آنها را میگیرند و استعدادشان هدر می‌رود و نمی‌توانیم در تیم‌های پایه از نوجوانان و جوانان تا امید موفق باشیم و بازیکنی هم برای حضور در تیم بزرگسالان رشد نمی‌کند.