«سر مربعی» به عنوان یکی از نمونه های شاخص مجسمه های قابل سکونت، نشان می دهد که چگونه یک اثر هنری می تواند علاوه بر حضور نمادین در فضای شهری، کاربری واقعی نیز داشته باشد.
عصر ایران- «سر مربعی» اثری متفاوت در شهر نیس فرانسه است که مرز میان مجسمه سازی و معماری را به چالش می کشد.
این سازه بین سال های 2000 تا 2002، با طراحی ایو بایار و فرانسیس شاپو ساخته شد. ساختار آن از یک مکعب بزرگ آلومینیومی تشکیل شده که بر فراز حجمی شبیه سر انسان قرار گرفته و از دور، تصویری شبیه یک پیکره انسانی با سری مکعبی ایجاد می کند.
اما برخلاف تصور اولیه، این مکعب یک حجم توخالی و صرفا تزئینی نیست. فضای داخلی آن به دفاتر اداری کتابخانه مرکزی لوئی نوسرا اختصاص دارد و سالن های عمومی مطالعه و دسترسی اصلی کتابخانه در ساختمان دیگری در همان مجموعه قرار گرفته اند.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی