مهدی صیادی پس از کسب مدال نقره دسته ۱۰۷+ کیلوگرم پاراوزنه‌برداری در پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی، درباره عملکرد خود اظهار داشت: خدا را شکر می‌کنم که این مسابقه هم با کسب یک مدال ارزشمند به پایان رسید؛ آن هم با وجود تمام سختی‌ها، آسیب‌دیدگی‌هایی که در تمرینات داشتیم و شرایط جنگی کشور.
به گزارش خبرنگار اعزامی میزان از ناگویا، مهدی صیادی که برای دومین دوره متوالی به مدال نقره پاراوزنه‌برداری بازی‌های پاراآسیایی رسید، افزود: خوشبختانه طلا و نقره فوق‌سنگین دوباره برای ایران تکرار شد؛ همان اتفاق همیشگی. ان‌شاءالله در مسابقات بعدی نیز بتوانیم بهترین نتایج را کسب کنیم.
صیادی با اشاره به اختلاف رکورد نمایندگان ایران با سایر شرکت‌کنندگان در این دسته گفت: واقعاً سخت است که در شرایطی رقابت کنی که هیچ رقیب جدی در جدول وجود نداشته باشد. اگر حریفانی حضور داشتند که رکوردهایشان به رکورد‌های ما نزدیک بود، قطعاً این موضوع تأثیر مثبتی بر کیفیت عملکردمان می‌گذاشت.
ملی‌پوش پاراوزنه‌برداری ایران در ادامه با لحنی شوخ‌طبعانه و خنده اظهار داشت: البته من هم با احمد یک مقدار فاصله رکوردی دارم، اما تلاش می‌کنم در مسابقات بعدی این فاصله را کمتر کنم تا بتوانم کمی برایش کری بخوانم!
وی درباره رابطه خود با احمد امین‌زاده، قهرمان این دسته، تأکید کرد: جدای از رقابت، من و احمد دو رفیق خوب برای یکدیگر هستیم؛ حتی خارج از فضای ورزش. امیدوارم باز هم بتوانیم در کنار هم دل مردم شریف ایران را شاد کنیم.
صیادی در پایان خاطرنشان کرد: من فرزند کوچک مردم ایران هستم و از آنها می‌خواهم این مدال ناقابل را از ما قبول کنند.
مهدی صیادی در رقابت‌های دسته ۱۰۷+ کیلوگرم با پرس موفق وزنه‌های ۲۳۵ و ۲۴۰ کیلوگرمی به مدال نقره رسید و در حرکت سوم برای ثبت وزنه ۲۴۵ کیلوگرمی ناکام ماند.
در همین دسته، احمد امین‌زاده با رکورد ۲۶۰ کیلوگرم مدال طلا را کسب کرد تا دو نماینده ایران، همانند بازی‌های پاراآسیایی هانگژو، سکو‌های اول و دوم فوق‌سنگین را به خود اختصاص دهند.