نمایشگاه آثار راه‌یافته به جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید» با موضوع تصویرگری شعرهای محمدرضا شفیعی کدکنی، در خانه طهران افتتاح شد.
این جایزه در همکاری جایزه «آینه‌دار دوران» و «انجمن تصویرگران ایران» با انتشار فراخوان در مرداد سال جاری کار خود را آغاز کرد و با پایان مهلت ارسال آثار در یکم مهر، پس از داوری اولیه و انتخاب آثار، با ۶۳ اثر از میان ۵۱۰ اثر رسیده، مرحله دوم خود را با برگزاری نمایشگاه در «خانه طهران» آغاز کرده است.
مراسم با حضور هنرمندان تصویرگر، دوستداران هنر و گردانندگان جایزه برگزار شد. سیدعباس دعایی، دبیر رویدادهای جایزه «آینه‌دار دوران»، کیانوش غریب‌پور، مشاور رویداد و مدیرهنری، کمال طباطبایی، دبیر هنری، محمدعلی بنی‌اسدی، اقبال معتضدی، عاطفه ملکی‌جو، مانلی منوچهری و نجلا مهدوی، هیئت داوران جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید»، محبوبه یزدانی، مدیر نمایشگاه و جمعی از اعضای انجمن تصویرگران ایران و هیأت‌مدیره این انجمن، به همراهفعالان و علاقه‌مندان حوزه تصویرگری کتاب و گرافیک از حاضران در افتتاحیه بودند.
در ابتدای سیدعباس دعایی، دبیر رویدادهای جایزه «آینه‌دار دوران»، بعد از خیر مقدم گفت: رویدادهای جایزه «آینه‌دار دوران» به روایت هنری آثار بزرگان ادبیات و فرهنگ ایران اختصاص دارد. دوره پیش این جایزه با موضوع تصویرگری آثار مکتوب محمدابراهیم باستانی پاریزی با عنوان «تا صدسالگی» برگزار شد. پس از آن درخواست‌های برای ادامه چنین رویدادهایی داشتیم که با همکاری تخصصی و با استفاده از تجربیات انجمن تصویرگران ایران موفق به برگزاری رویداد فعلی شدیم. در این همکاری، هم هیئت مدیره قبلی و هم هیئت مدیره فعلی یار ما شدند و ما ممنون همراهی های دوستان در انجمن تصویرگران هستیم.
کمال طباطبایی، دبیر هنری، نحوه همکاری هیئت مدیره قبلی و فعلی انجمن تصویرگران ایران برای برگزاری جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید» را بدین‌صورت شرح داد: ایده این رویداد از جایزه «تاصدسالگی» با موضوع تصویرگری آثار مکتوب محمدابراهیم باستانی پاریزی شکل گرفت اما در ادامه، علاقه به شاعران و نویسندگان معاصر از سوی جایزه «آینه‌دار دوران» وجود داشت.در هیئت مدیره قبلی انجمن تصویرگران ایران این تصمیم گرفته شد و شورایی شکل گرفت که در ادامه، این وظایف به هیئت مدیره جدید منتقل و تلاش‌های آن مجموعه با هئیت مدیره جدید هم تقسیم شد. این اتفاق باعث شد که جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید» به بهترین شکل ممکن با همکاری جایزه «آینه‌دار دوران» و انجمن تصویرگران ایران برگزار شود. من می‌توانم بگویم بخش اعظم کادری که با انجمن همکاری می‌کنند، در شکل‌گیری این رویداد نقش داشتند و که در این فرصت کوتاه نمی‌توان از همه همکاران نام برد. از همه آن‌ها تشکر می‌کنم و واقعیت این است که تمام همکاران سنگ تمام گذاشتند که این رویداد به بهترین شکل ممکن پیش برود و حتی جاهایی که کج رفتاری‌هایی اتفاق افتاد، مدیریت شد و رویداد به‌سلامت تا اینجا رسید.
این هنرمند، چالش‌های داوری آثار را این‌گونه برشمرد: ۵۱۰ هنرمند در این رویداد شرکت کردند و ناگزیر به انتخاب ۷۰ هنرمند بودیم که حقیقتا خیلی دشوار بود چون باید ۱/۸ از این تعداد را برای نمایشگاه نهایی انتخاب می‌کردیم. نگاه‌های متفاوتی که داوران داشتند، بخش دیگر این چالش بود. من که در فرآیند داوری‌ها حضور داشتم، برخلاف دیگر رویدادها که دنبال همسوئی و هم‌نگاهی هستند، به دنبال این تفاوت نگاه بودم تا بتواند قدری چالش ایجاد کند و از نظر من، این چالش موفقیت‌آمیز بود. وقتی آثار را ببینید، شاید شاهد طیف متفاوتی از آثار، از نظر شیوه بیان و رفتار حرفه‌ای باشید اما آثار منتخب به جان مایه ای که در اشعار استاد محمدرضا شفیعی کدکنی است تا حدود زیادی نزدیک شده‌اند. در نهایت با جمع همه میعارها، به ۷۰ اثر نرسیدیم و ۶۳ اثر پذیرفته شد که یکی از آثار به شکل مشارکتی بین دو هنرمند پدید آمده است. در کنار آثار بخش مسابقه ۹ هنرمند میهمان هم داریم.