حوزه/ استاد انصاریان با تأکید بر اینکه اطاعت از خداوند، پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) انسان را به سعادت دنیا و آخرت میرساند، گفت: پایبندی به دستورات الهی، علاوه بر مصون نگه داشتن انسان از آلودگیها و انحرافات، مانع از گرفتار شدن او در مسیرهای شیطانی میشود.
به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، استاد حسین انصاریان، در چهارمین جلسه سخنرانی ایام فاطمیه در مسجد حضرت رسول اکرم(ص) خانیآبادنو، با تأکید بر ضرورت اطاعت از خداوند، پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع)، گفت: این اطاعت از دو جهت واجب است؛ نخست آنکه انسان را به زندگی پاک و سعادت دنیا و آخرت میرساند و دوم اینکه مانع از گرفتار شدن او در مسیرهایی میشود که شیطان پیش روی انسان قرار میدهد.
وی با بیان اینکه زندگی حقیقی و آباد از مسیر اطاعت الهی به دست میآید، اظهار کرد: خداوند از سر محبت به بندگان خود، اطاعت از خویش، پیامبر و ائمه اطهار(ع) را واجب کرده است تا انسانها در دنیا گرفتار آلودگی و حرام نشوند و آخرت خود را نیز تباه نکنند. از این مسیر نمیتوان به زندگی پاک و آخرت آباد رسید و هر راهی که در برابر آن قرار بگیرد، انسان را به سوی تباهی سوق میدهد.
استاد انصاریان با اشاره به دومین علت وجوب اطاعت از خداوند افزود: اگر انسان از خدا، پیامبر و امامان معصوم(ع) اطاعت نکند، ناگزیر در مسیری مخالف با راه آنان قرار میگیرد و از کسان دیگری پیروی خواهد کرد.
وی در همین زمینه به عملکرد دولت آمریکا و اطاعت ارتش این کشور از دستورات رئیسجمهور آن اشاره کرد و گفت: اطاعت از فرمانهای نادرست، از جمله دستور حمله به مراکز غیرنظامی و کشتار انسانهای بیگناه، نمونهای از قرار گرفتن در مسیر نادرست است.
وی با اشاره به حمله به مدرسه میناب و شهادت ۱۶۸ کودک بیگناه، این حادثه را نمونهای از پیامدهای اطاعت از فرمانهای ظالمانه دانست و تأکید کرد: انسان باید مراقب باشد به جای اطاعت از خداوند و اولیای الهی، در مسیر فرمانبرداری از قدرتهای شیطانی قرار نگیرد.
هشدار درباره خطر انحراف حتی برای مؤمنان و اهل عبادت
استاد حوزه علمیه با استناد به روایتی از امیرالمؤمنین علی(ع) درباره خطرهایی که انسان را تهدید میکند، گفت: این روایت را در دوران نوجوانی در کتاب سعادتنامه ملا احمد نراقی خواندم که ایشان آن را از پدر خود، ملا مهدی نراقی، نقل کرده است. در این روایت، امیرالمؤمنین علی(ع) میفرمایند مردم در معرض خطرند، مگر عالمان؛ عالمان نیز در خطرند، مگر اهل عمل؛ اهل عمل هم در خطرند، مگر مخلصان؛ و مخلصان نیز با خطری بزرگ روبهرو هستند.
استاد انصاریان با توضیح این روایت افزود: حتی انسانهای عالم و اهل عبادت نیز ممکن است گرفتار انحراف شوند و تنها نباید به سابقه خوب خود دلخوش باشند. امیرالمؤمنین علی(ع) درباره مخلصان از خطری بزرگ سخن میگویند؛ زیرا اخلاص گوهری ارزشمند در قلب انسان است که دشمنان و راهزنان فراوانی دارد و باید از آن مراقبت کرد.
وی راه مقابله با این خطر را پر کردن زندگی از اطاعت خداوند، پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) دانست و گفت: نباید تصور کنیم چون سالها در مسجد و مجالس مذهبی حضور داشتهایم و اهل عبادت و گریه هستیم، دیگر خطری ما را تهدید نمیکند. انسان باید با اطاعت الهی، جایی برای نفوذ انحراف و وسوسههای شیطانی باقی نگذارد.
ضرورت کنترل خشم در محیط خانواده
این استاد حوزه علمیه در ادامه با اشاره به ضرورت پیروی از دستورات اخلاقی قرآن کریم، به موضوع کنترل خشم پرداخت و اظهار کرد: خداوند در قرآن برای خشم انسان جهت و محل مصرف مشخص کرده است. مؤمنان باید در برابر دشمنان و کافران موضعی قاطع داشته باشند، اما این مسئله به معنای مجاز بودن خشم و تندی در محیط خانواده و در برخورد با همسر، فرزندان و نزدیکان نیست.
وی با اشاره به آیه شریفه «أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ» گفت: خشم و قاطعیت باید در جای خود به کار گرفته شود و نباید آن را به درون خانه و روابط خانوادگی کشاند. حتی اگر همسر یا فرزندان دچار اشتباه شوند، انسان نباید با عصبانیت با آنان برخورد کند یا خطای گذشته را پیوسته به رخشان بکشد؛ زیرا چنین رفتاری زمینه کینه و سردی روابط را فراهم میکند.
استاد انصاریان با تأکید بر ضرورت گذشت در خانواده افزود: اگر همسر یا فرزند اشتباهی مرتکب شد، باید با حوصله و گذشت با او برخورد کرد. به رخ کشیدن خطاها و نگه داشتن کینه در دل، محبت میان اعضای خانواده را از بین میبرد. اطاعت از خداوند اقتضا میکند که انسان در خانه نیز اخلاق الهی داشته باشد و زندگی خود را از رفتارهای نادرست پاک کند.
روایتی از دقت کسبه متدین در رعایت احکام شرعی
وی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان خاطرهای از دوران کودکیاش، به رعایت دقیق احکام شرعی از سوی کسبه متدین اشاره کرد و گفت: خانواده ما در محدوده خیابان خراسان و لرزاده زندگی میکردند. پدرم از همان دوران کودکی به بقال و عطار محل سپرده بود که اجازه دارد فرزندش برای خرید به مغازه آنان مراجعه کند.
استاد انصاریان ادامه داد: زمانی که هفت یا هشت سال داشتم، پدرم مرا برای خرید خرما به عطاری میفرستاد. صاحب مغازه ابتدا پاکتی زیر سنگ ترازو میگذاشت و سپس خرما را در پاکت دیگری وزن میکرد. آن زمان دلیل این کار را نمیدانستم، اما بعدها متوجه شدم کسبه متدین آن دوران معتقد بودند مشتری خرما، چای، برنج یا حبوبات میخرد و نباید هزینه پاکت را نیز از او دریافت کرد.
وی این رفتار را نمونهای از پایبندی کسبه قدیم به احکام فقهی دانست و گفت: آنان تا این اندازه در رعایت دستورات شرعی دقت داشتند و تلاش میکردند زندگی و کسبوکارشان بر اساس اطاعت از خداوند باشد.
آسانی حسابرسی مؤمنان در قیامت
استاد حوزه علمیه در ادامه با اشاره به روایاتی درباره حسابرسی مؤمنان در قیامت، اظهار کرد: کسانی که زندگی خود را بر پایه اطاعت از خداوند و پیامبر(ص) بنا کرده و از آلودگیها دوری کردهاند، نباید نسبت به سرانجام خود در قیامت دچار نگرانی باشند.
وی با نقل روایتی درباره مدت زمان حسابرسی امت پیامبر اکرم(ص) گفت: از پیامبر(ص) درباره مدت انتظار مردم در روز قیامت برای رسیدگی به حسابشان سؤال شد و حضرت فرمودند زمان حسابرسی مؤمنان امت من، از نخستین نفر تا آخرین نفر، به اندازه یک نماز عصر است.
وی همچنین به روایتی با عبارت «نصیب امتی من النار کنصیب ابراهیم من نار نمرود» اشاره کرد و گفت: بر اساس این روایت، سهم آتش دوزخ برای امت پیامبر(ص)، در صورت گرفتار شدن به عذاب، مانند سهم حضرت ابراهیم(ع) از آتش نمرود است؛ آتشی که به فرمان خداوند برای آن حضرت گلستان شد.
آمرزش گناهان و پاکی انسان هنگام ورود به بهشت
استاد انصاریان در ادامه با نقل روایتی از امام صادق(ع) درباره وضعیت گناهکاران پس از خروج از جهنم گفت: شخصی از امام سؤال کرد اگر پس از تحمل عذاب از جهنم خارج شود و به بهشت برود، با آثار گناهان و وضعیت نامناسب خود چگونه میتواند وارد بهشت شود؟ امام(ع) فرمودند او را در آبی قرار میدهند و مانند روزی که از مادر متولد شده، پاک و آراسته میشود.
وی افزود: آن شخص همچنین از یادآوری گناهان گذشته و رنج ناشی از آن در بهشت ابراز نگرانی کرد. امام صادق(ع) در پاسخ فرمودند خداوند گناهان گذشته او را هنگام ورود به بهشت از یادش میبرد.
این استاد حوزه علمیه در پایان با تأکید بر شیرینی زندگی در مسیر بندگی خداوند، گفت: زندگی کردن با خداوند، بهترین و شیرینترین زندگی برای انسان است. لذت حقیقی در اطاعت از خدا و اولیای الهی و ارتباط معنوی با آنان است.
