ترامپ بار دیگر سودای حمله به ایران را در سر دارد، اما زرادخانه آمریکا زیر فشار جنگ پیشین فرسوده شده است. واشنگتن اکنون با تناقضی راهبردی روبه‌روست؛ تهدید به تشدید جنگ، در حالی که هزینه حفظ برتری نظامی‌اش روزبه‌روز سنگین‌تر می‌شود.
دونالد ترامپ در حالی از احتمال بازگشت به جنگ با ایران سخن می‌گوید که زرادخانه آمریکا زیر فشار یک درگیری پرهزینه تحلیل رفته است. واشنگتن اکنون باید میان تشدید تقابل با تهران و حفظ ظرفیت نظامی جهانی خود انتخاب کند.
جنگی که ذخایر پنتاگون را فرسوده کرد
ازسرگیری جنگ با ایران برای دولت دونالد ترامپ صرفاً تصمیمی درباره یک جبهه نظامی در خاورمیانه نیست؛ بلکه آزمونی برای ظرفیت واقعی ارتش آمریکا در مدیریت هم‌زمان چند بحران بین‌المللی خواهد بود. برآورد هزینه ۴۷.۱ میلیارد دلاری جنگ تاکنون، تنها بخشی از بهای تقابل نظامی با تهران است. بخش مهم‌تر، فرسایش ذخایر تسلیحاتی و کاهش توان عملیاتی ارتش آمریکاست؛ هزینه‌ای که جبران آن به سال‌ها زمان نیاز دارد.
بر اساس برآوردهای منتشرشده، آمریکا تا ۶۵ درصد از رهگیرهای پاتریوت و ۸۰ درصد از موشک‌های رهگیر سامانه تاد خود را مصرف کرده است. ذخایر موشک‌های کروز تاماهاوک نیز از حدود سه هزار به دو هزار فروند کاهش یافته و موجودی موشک‌های ATACMS و موشک‌های حمله دقیق تقریباً به پایان رسیده است. از دست رفتن حدود یک‌چهارم پهپادهای MQ-9 ریپر نیز بر ابعاد خسارات افزوده است.
آمادگی کوتاه‌مدت، بحران بلندمدت
واشنگتن همچنان بیش از ۵۰ هزار نیروی نظامی و دو گروه رزمی ناو هواپیمابر در منطقه دارد و یک گروه دیگر نیز در راه است. بنابراین، توان اجرای عملیات نظامی محدود همچنان وجود دارد؛ اما برخورداری از ظرفیت آغاز حمله با توان حفظ یک جنگ طولانی تفاوت اساسی دارد.
«استیسی پتی‌جان»، پژوهشگر ارشد مرکز امنیت آمریکای جدید، نگرانی‌های مربوط به آمادگی بلندمدت ارتش آمریکا را «بسیار عمیق و جدی» توصیف می‌کند. کاهش ذخایر مهمات، تأخیر در تعمیر ناوهای جنگی و اختلال در چرخه آمادگی نیروها، از جمله محدودیت‌هایی هستند که می‌توانند توان واکنش واشنگتن به بحران‌های آینده را کاهش دهند.
تهران و معادله جنگ فرسایشی
مسئله اصلی برای آمریکا فقط حجم حملات احتمالی ایران نیست، بلکه توان تهران برای طولانی کردن هزینه‌های نظامی و اقتصادی جنگ است. هزاران حمله آمریکا و اسرائیل نتوانسته ایران را از مواضع خود عقب براند. در مقابل، ایران نشان داده است که حتی با وجود خسارات نظامی، همچنان توانایی مختل کردن تردد در تنگه هرمز را دارد.
تهدید تهران به پاسخ فوری و بدون محدودیت جغرافیایی نیز دامنه احتمالی درگیری را فراتر از مرزهای ایران می‌برد؛ از پایگاه‌های نظامی آمریکا تا تأسیسات انرژی و زیرساخت‌های غیرنظامی کشورهای منطقه.
قمار ترامپ با امنیت جهانی آمریکا
ازسرگیری جنگ می‌تواند واشنگتن را با مسئله‌ای فراتر از خاورمیانه مواجه کند؛ کاهش ظرفیت نظامی برای مدیریت بحران‌های احتمالی در سایر مناطق جهان. «جاناتان پانیکوف»، مدیر ابتکار امنیت خاورمیانه در شورای آتلانتیک، هشدار می‌دهد هرچه توانمندی‌های بیشتری علیه ایران مصرف شود، ظرفیت کمتری برای مقابله با درگیری‌های احتمالی آینده باقی خواهد ماند.
در همین چارچوب، «پتی‌جان» از احتمال فرسایش سریع آمادگی نظامی آمریکا در صورت طولانی شدن حملات ایران سخن می‌گوید و نتیجه می‌گیرد که ازسرگیری جنگ «یک قمار بزرگ» خواهد بود. برای ترامپ، مسئله فقط امکان آغاز دور تازه‌ای از حملات نیست؛ بلکه این است که آیا آمریکا پس از آن، همچنان منابع و ظرفیت لازم برای مدیریت پیامدهای جنگ را در اختیار خواهد داشت یا خیر.