کالابرگ در کشورهای دیگر به شکل‌های متفاوتی همچون اعتبار خرید در کارت‌های الکترونیکی، پرداخت نقدی مشروط و توزیع مستقیم خوراکی‌ها پرداخت می‌شود.
بررسی تجربه ۱۷ کشور و منطقه در اجرای برنامه‌های کالابرگ و حمایت غذایی نشان می‌دهد در برخی کشورها مانند آمریکا و ایران، اعتبار خرید از طریق کارت‌های الکترونیکی تخصیص می‌یابد.
در کشورهایی مانند برزیل و مکزیک، پرداخت‌های نقدی مشروط مورد توجه قرار گرفته و در کشورهایی مانند هند، توزیع یارانه‌ای مواد غذایی از طریق شبکه فروشگاهی انجام می‌شود. همچنین تجربه کشورهایی مانند اردن، بریتانیا و شیلی نشان می‌دهد که اعتبار خرید می‌تواند به گروه‌های مشخص یا اقلام غذایی معین اختصاص یابد.
در ایالات متحده، برنامه کمک تغذیه تکمیلی (SNAP) از سال ۱۹۳۹ با هدف کمک هزینه تغذیه غذایی به خانوارهای کم‌درآمد و از طریق کارت الکترونیکی EBT اجرا شده است. در ایران نیز از سال ۲۰۲۲ طرح کالابرگ الکترونیکی با هدف تخصیص اعتبار خرید کالاهای اساسی برای دهک‌های پایین به اجرا درآمده است.
برزیل از سال ۲۰۰۳ با اجرای برنامه «بولسا فامیلیا»، پرداخت نقدی مشروط به حضور کودکان در مدرسه و واکسیناسیون را با کارت بانکی EBT در دستور کار قرار داده و هند نیز از سال ۱۹۴۴ با اجرای نظام توزیع عمومی (PDS)، توزیع مواد غذایی یارانه‌ای را از طریق فروشگاه‌های دولتی دنبال کرده است.
در مکزیک، برنامه «پروگرسا» از سال ۱۹۹۷ با محوریت پرداخت مشروط برای تغذیه و آموزش از طریق کارت دیجیتال و واریز مستقیم آغاز شد و کنیا نیز از سال ۲۰۰۸ با اجرای برنامه شبکه ایمنی گرسنگی (HSNP)، پرداخت نقدی و یارانه غذایی را در مناطق روستایی فقیر از طریق کیف پول مویایلی دنبال کرده است.
کانادا از سال ۱۹۹۷ با برنامه کمک غذایی و اجتماعی، پرداخت نقدی و ارائه یارانه برای امنیت غذایی را در دستور کار قرار داده و اتحادیه اروپا نیز از سال ۲۰۱۴ با صندوق کمک غذایی اروپا (FEAD)، توزیع مواد غذایی و اعتبار اجتماعی را هدف‌گذاری کرده است.
در بریتانیا، طرح «شروع سلامت» از سال ۲۰۰۶ با ارائه اعتبار برای خرید شیر، میوه و غذای کودک اجرا شده و شیلی نیز از سال ۲۰۱۴ با کارت مستر کارت پیش پرداخت، اعتبار پولی برای خرید مواد غذایی اختصاص داده است.
اردن از سال ۲۰۱۳ با استفاده از کارت مسترکارت برنامه جهانی غذا (WFP)، اعتبار خرید مواد غذایی را برای پناهجویان و خانوارهای کم‌درآمد فراهم کرده و مصر نیز از سال ۲۰۱۴ با اجرای نظام کارت هوشمند یارانه‌ای، حمایت از خانوارها برای تأمین سهمیه نان و مواد غذایی را دنبال کرده است.
در اندونزی، برنامه کمک غیرنقدی غذایی (BPNT) از سال ۲۰۱۷ با هدف پرداخت اعتبار غیرنقدی برای خرید برنج و خوراکی‌های خانوارهای فقیر اجرا شده و ترکیه نیز از سال ۲۰۱۲ با کارت اجتماعی (SYDV)، کمک نقدی هدفمند برای تأمین مواد غذایی و انرژی ارائه کرده است.
کارت خوشبختی ملی (National Happiness Card) در کره جنوبی، یک کارت هوشمند و چندمنظوره دولتی است که از سال 2021 با هدف تسهیل دسترسی شهروندان به خدمات و حمایت‌های رفاهی طراحی شده است. این کارت امکان بهره‌مندی از چندین نوع مزیت و خدمات حمایتی را در قالب یک ابزار یکپارچه فراهم می‌کند و نمونه‌ای از حرکت دولت‌ها به سمت تجمیع خدمات اجتماعی و رفاهی در بستر دیجیتال به شمار می‌رود.
بنگلادش نیز از سال ۱۹۷۵ با برنامه توسعه گروه‌های آسیب‌پذیر (VGD)، کمک غذایی برای زنان کم‌درآمد و خانوارهای فقیر را از طریق پرداخت نقدی و کوپن الکترونیکی در دستور کار قرار داده است.
همچنین نیجریه از سال ۲۰۱۶ با اجرای برنامه ملی تغذیه مدارس، تأمین غذای کودکان مدارس و حمایت از خانوارهای محروم را هدف قرار داده و ویتنام نیز از سال ۲۰۰۵ با برنامه انتقال نقدی حمایت اجتماعی، کمک مالی و غذایی به خانوارهای فقیر مناطق روستایی را از طریق کارت بانکی و پرداخت الکترونیکی دنبال کرده است.