طبق گزارشی از سوی شرکت معتبر Cyabra، این حدود نیمی از واکنشهای منفی به حذف دیسک از سوی شرکت سونی، مربوط به اکانتهای جعلی بودهاند.
پژوهشی بسیار جالب که توسط شرکت Cyabra منتشر شده است، نشان میدهد تقریباً نیمی از پاسخهای منتشر شده زیر پستهای رسمی پلی استیشن درباره کارزار اعتراضی ماه آگوست غیرواقعی بودهاند؛ به عبارت دیگر، این پاسخها از سوی حسابهای جعلی منتشر شدهاند.
پس از تصمیم سونی برای توقف تولید نسخههای فیزیکی بازیها در سال ۲۰۲۸، گروهی از طرفداران برای برگزاری یک کارزار تحریم در روزهای پایانی ماه آگوست بسیج شدند. این کارزار بازیکنان را تشویق میکرد کنسولهای خود را از اینترنت قطع کنند و برای مدتی آفلاین بمانند. هدف این اقدام، کاهش تعداد کاربران فعال ماهانه سونی و پایین آوردن میزان هزینهکرد بازیکنان در اکوسیستم پلی استیشن بود؛ اقدامی که قرار بود به یکی از مهمترین بخشهای کسب و کار این شرکت ضربه بزند.
بااینحال، دادههای منتشرشده از ایالات متحده نشان دادند که این اعتراضها تأثیر محسوسی بر آمار تعامل کاربران با پلی استیشن نداشتهاند. البته هنوز باید منتظر انتشار گزارش مالی سونی ماند تا بتوان ارزیابی دقیقتری از پیامدهای این کارزار به دست آورد. در همین حال، پژوهش تازه Cyabra اطلاعات جالبی درباره نحوه شکلگیری و گسترش این اعتراضها ارائه کرده است.
شرکت Cyabra یافتههای خود را در ماه سپتامبر (شهریور) منتشر کرده بود، اما این گزارش به تازگی در سطح گستردهتری مورد توجه کاربران اینترنت قرار گرفته است. بر اساس این پژوهش، محققان توانستهاند نزدیک به هزار پروفایل جعلی را شناسایی کنند که با انتشار پستهای خودکار و تکراری، به افزایش حجم بحثها دامن میزدند و حسابهای رسمی پلی استیشن را هدف قرار میدادند.
با این حال، تمام نتایج این پژوهش به ضرر معترضان نیست. Cyabra تأکید میکند که پستهای دارای بیشترین میزان تعامل، عمدتاً از سوی کاربران واقعی منتشر شده بودند. به گفته این شرکت، ۲۸ درصد از پستهای کلیدی این بحث به حسابهایی تعلق داشتند که کمتر از پنج هزار دنبالکننده داشتند؛ پستهایی که صرفاً به دلیل بازتاب احساسات و نارضایتی بازیکنان، به سرعت وایرال شدند.
اگر در چند ماه گذشته به بخش نظرات پستهای پلی استیشن سر زده باشید، احتمالاً بارها با اعتراض کاربران به حذف نسخههای فیزیکی بازیها مواجه شدهاید. با این حال، به نظر میرسد شدت این واکنشها به تدریج کاهش یافته و حسابهای بات نیز دیگر مانند گذشته تعامل قابلتوجهی دریافت نمیکنند.
مشاهده این اتفاق در دورانی که میتوان از آن با عنوان جنگ در شبکههای اجتماعی یاد کرد، جالب توجه است. همچنین، اگر بخش قابل توجهی از توجه عمومی به کارزار تحریم پلی استیشن با کمک حسابهای جعلی افزایش یافته باشد، چندان عجیب نیست که این حرکت در نهایت نتوانسته باشد به هدف اصلی خود دست پیدا کند.
بااینهمه، باید بر یک نکته مهم تأکید کرد: این پژوهش به معنای آن نیست که نارضایتی طرفداران از تصمیم سونی غیرواقعی بوده است. بسیاری از بازیکنان واقعاً از کنار گذاشتن نسخههای فیزیکی بازیها ناراضی هستند. آنچه این گزارش نشان میدهد، نقش قابلتوجه باتها و حسابهای غیرواقعی در بزرگتر کردن این بحث و افزایش گستره انتشار آن است؛ موضوعی که بار دیگر تأثیر حسابهای جعلی بر شکلگیری فضای عمومی در شبکههای اجتماعی را برجسته میکند.
