ملی‌پوش فوق‌سنگین وزنه‌برداری ایران با اشاره به مسیر دشواری که برای بازگشت به میادین پشت سر گذاشته است، گفت: سختی‌های ورزش حرفه‌ای بسیار زیاد است، اما ممارست و تسلیم نشدن در برابر مشکلات می‌تواند به اتفاقات خوبی ختم شود.
علی داوودی، وزنه‌بردار دسته فوق‌سنگین تیم ملی ایران که قرار است فردا (یکشنبه) در رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۲۶ به روی تخته برود، درباره فراز و نشیب‌های دوران ورزشی خود اظهار داشت: زمانی که در رده نوجوانان وزنه‌برداری می‌کردم، بیش از ۵۰ نفر در تیم حضور داشتند که بسیاری از آنها استعداد‌های خوبی بودند، اما در نهایت تعداد محدودی توانستند مسیر خود را تا رده بزرگسالان ادامه دهند. از آن جمع، افرادی مانند مصطفی جوادی و حسین سلطانی نیز به سطوح بالاتر رسیدند، اما بسیاری به دلیل مشکلات مالی، شرایط دشوار زندگی یا مسائل دیگر از ادامه مسیر بازماندند.
وی ادامه داد: ورزش حرفه‌ای از همان ابتدای راه با سختی‌های زیادی همراه است. مسائل مالی، حمایت خانواده، دور ماندن از آسیب‌دیدگی و مشکلات مختلفی که در طول مسیر به وجود می‌آید، همگی می‌توانند ادامه فعالیت یک ورزشکار را تحت تأثیر قرار دهند. با این حال، اعتقاد دارم ممارست، تلاش مستمر و ناامید نشدن در برابر اتفاقات می‌تواند در نهایت نتایج خوبی به همراه داشته باشد. در این مسیر عوامل مختلفی دخیل هستند، اما مهم این است که ورزشکار در برابر دشواری‌ها کوتاه نیاید.
داوودی درباره چگونگی ورودش به وزنه‌برداری و نقش برادرش در انتخاب این رشته عنوان کرد: برادرم هر رشته‌ای را انتخاب می‌کرد، من هم به دنبال او می‌رفتم. حتی زمانی که برنامه‌های مربوط به قوی‌ترین مردان را از تلویزیون تماشا می‌کردیم، ابتدا برادرم تصمیم می‌گرفت آن رشته را دنبال کند و من هم همراهش می‌رفتم. به همین شکل مسیر ورزشی‌ام ادامه پیدا کرد تا اینکه از طریق دیگری وارد وزنه‌برداری شد و من هم در ۱۱ یا ۱۲ سالگی به سالن رفتم. از آن زمان در این رشته ماندگار شدم و خدا را شکر می‌کنم که چنین مسیری را انتخاب کردم.
ملی‌پوش فوق‌سنگین ایران با اشاره به نقش ورزش در زندگی شخصی خود تصریح کرد: ورزش تأثیر بسیار مثبتی در زندگی من داشته و باعث شده از بسیاری از آسیب‌ها و مسائل منفی اجتماعی دور بمانم. در سخت‌ترین روز‌ها نیز ورزش بخش مهمی از زندگی‌ام بوده است. البته می‌دانم که نمی‌توانیم همیشه آن‌طور که باید در کنار نزدیکانمان باشیم یا به اندازه کافی برای آنها وقت بگذاریم، اما امیدوارم در آینده بتوانم بخشی از این همراهی و حمایت را جبران کنم.
وی درباره دوره دشوار دوری از میادین و بازگشت به شرایط مسابقه گفت: در آن مقطع هم کوتاه نیامدم و هم چند نفر کمک بسیار زیادی به من کردند تا بتوانم دوباره به مسیر بازگردم. در این دوران آدم‌های خوب و بد زندگی‌ام را بهتر شناختم و اتفاقاتی که پشت سر گذاشتم، درس بزرگی برایم داشت. با وجود تمام سختی‌ها، خوشحالم که امروز دوباره در شرایطی قرار دارم که می‌توانم وزنه بزنم و برای اهداف ورزشی‌ام تلاش کنم.
داوودی با توصیف شرایط بازگشت خود به تمرینات اظهار داشت: احساس می‌کنم فصل تازه‌ای در دوران ورزشی‌ام آغاز شده است. حدود ۱۱ سال در اردو‌های تیم ملی حضور داشته‌ام و اگر بخواهم مسیرم را تقسیم‌بندی کنم، دوره‌ای از دوران ورزشی‌ام به پایان رسید و پس از آن عملاً مجبور شدم دوباره از نقطه صفر شروع کنم. پس از بازگشت از نروژ، چند ماه درگیر درمان بودم و از ابتدای سال جاری نیز با آغاز اردوها، مسیر آماده‌سازی جدیدی را شروع کردم. این دوره بسیار سخت و آزاردهنده بود و روز‌های دشواری را پشت سر گذاشتم.
وی افزود: در روز‌های تاریک زندگی‌ام افراد ارزشمندی کنارم بودند که با حمایت و همراهی خود کمک کردند دوباره به شرایط مسابقه برگردم. بازگشت به وزنه‌برداری را می‌توانم یک معجزه بدانم و از اینکه بار دیگر فرصت حضور در میادین را دارم، بسیار خوشحالم. اکنون با شرایط و نسخه جدیدی از خودم وارد رقابت‌ها شده‌ام و امیدوارم بتوانم توانایی‌هایم را به نمایش بگذارم.
دارنده مدال المپیک در پایان درباره انتظاراتش از رقابت‌های پیش رو گفت: با آمادگی و تمرینات محدودی که پشت سر گذاشتم، در بازی‌های آسیایی شرکت کردم و امیدوارم در مسابقات قهرمانی جهان بتوانم عملکرد بهتری نسبت به آن رقابت‌ها داشته باشم. هدفم این است که از فرصتی که برای بازگشت به وزنه‌برداری به دست آورده‌ام، بهترین استفاده را ببرم.