گروهی از متخصصان حیاتوحش با وجود خطر مرگ، ۱۲ یوزپلنگ را برای افزایش تنوع ژنتیکی به زیستگاهی جدید منتقل کردند.
بهگزارش نشنال جئوگرافیک، تیمی از دامپزشکان و متخصصان حفاظت از حیاتوحش در سال ۲۰۲۵، ۱۶ یوزپلنگ را از آفریقای جنوبی به منطقه حفاظتشده «پانیامه» در غرب موزامبیک منتقل کردند؛ پروژهای که بزرگترین انتقال یوزپلنگها تاکنون به شمار میرود. در مرحله نخست، ۱۲ یوزپلنگ طی سفری ۵۳ ساعته و حدود هزار و ۶۰۰ کیلومتری جابهجا شدند و چهار یوز دیگر یک ماه بعد به این جمع پیوستند.
این عملیات قرار بود با هواپیما انجام شود، اما بارندگی شدید، تنها باند فرود مناسب را از دسترس خارج کرد و تیم ناچار شد بخش عمده مسیر را با خودرو طی کند. اعضای تیم در طول مسیر با مشکلات دیگری هم روبهرو شدند. یکی از خودروها تصادف کرد، جادههای ناهموار سرعت حرکت کاروان را به حدود ۱۶ کیلومتر در ساعت رساند و در پایان مسیر نیز آنها باید یوزپلنگها را با قایق از رودخانههایی عبور میدادند که زیستگاه تمساحها بود.
یوزپلنگها پیش از انتقال بیهوش شدند و دامپزشکان در طول مسیر بهطور مداوم وضعیت تنفس، دمای بدن و علائم حیاتی آنها را کنترل میکردند. به گفته متخصصان، انتقال یوزپلنگها حتی در شرایط عادی نیز بسیار پرخطر است و نرخ مرگومیر آن در برخی پروژهها به ۴۰ تا ۵۰ درصد میرسد.
یکی از بحرانیترین لحظات، زمانی بود که خورشید در آستانه طلوع قرار داشت. دامپزشکان نگران بودند گرمای هوا باعث بالا رفتن دمای بدن یوزپلنگها شود، اما درست در همان زمان باران شروع به باریدن کرد و دمای هوا کاهش یافت.
اندی فریزر، یکی از دامپزشکان پروژه، میگوید:
اگر هوا آفتابی میشد، ممکن بود همه یوزپلنگها داخل قفسها بر اثر گرما تلف شوند.
با وجود همه خطرها، هر ۱۲ یوزپلنگ زنده به مقصد رسیدند. هرچند یکی از مادهها ۴۸ ساعت پس از رهاسازی تلف شد، اما یک سال بعد، ۱۴ یوز از ۱۶ یوز منتقلشده همچنان زنده بودند؛ نرخ بقایی حدود ۸۷ درصد که بسیار بالاتر از میانگین چنین پروژههایی است.
خبر امیدوارکنندهتر، تولد سه توله از مادهیوزی به نام «کازی» در آوریل ۲۰۲۶ بود؛ نخستین تولههایی که از این جمعیت منتقلشده در موزامبیک متولد شدند.
لوری مارکر، بنیانگذار بنیاد حفاظت از یوزپلنگ، میگوید:
هدف از این جابهجاییها، افزایش تنوع ژنتیکی جمعیت یوزپلنگها است و هر چند سال یک بار باید رخ دهد.
او تأکید میکند موفقیت واقعی چنین پروژههایی تنها در بلندمدت مشخص میشود، اما تولد تولهها نشانهای امیدوارکننده است.
با توجه به اینکه کمتر از ۷٬۱۰۰ یوزپلنگ در جهان باقی مانده است، یکی از راههای حفظ این گونه، انتقال تعدادی از آنها به زیستگاههای جدید برای افزایش تنوع ژنتیکی است. در پایان مأموریت، جاستین راجر، مدیر منطقه حفاظتشده پانیامه، جملهای را بر زبان آورد که شاید بهترین توصیف این سفر باشد:
طبیعت بیرحم است؛ این طبیعت است که قوانین را تعیین میکند.