قم - شصت و هفتمین جلسه عصرانه داستان قم به رونمایی و بررسی کتاب «آن‌به» اختصاص یافت.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در قم، مهدی کفاش نویسنده و منتقد ادبی در شصت و هفتمین جلسه عصرانه داستان که به رونمایی و بررسی کتاب «آن‌به»، نوشته پروین قنبری در سالن مهر حوزه هنری اختصاص داشت، گفت: ما با یک دایره در محور داستان طرفیم. اسطوره تشتر و اپوش، خیر و شر، باران و خشکسالی را در داستان می‌بینیم و بعد شیرین، کلنگ برمی‌دارد و آب را به روستای جوی برمی‌گرداند.
این نویسنده تصریح کرد: فضاسازی داستان جذاب است. از گنج نادری حرف می‌زند ولی مشخص می‌شود که منظور از گنج، آب است و مثل همه گنج‌ها جلوی دست و چشم همه است. رمان، برای مخاطب، فضای آیرونی می‌سازد؛ یعنی یک سری باورهای اساطیری را مطرح می‌کند و بعد یکی یکی، آنها را رد می‌کند.
کفاش درباره زبان داستان این رمان بیان کرد: در زبان داستان، یک طنز سیاه داریم که وظیفه‌اش خنداندن نیست، بلکه تلنگر زدن به مخاطب است. در طول داستان، ما سایه عمو نادر را می‌بینیم ولی نویسنده، قهرمان داستان را با این ضدقهرمان چندان روبرو نمی‌کند. عمو نادر، شخصیتی است که اگر از داستان گرفته شود، داستان فرو می‌ریزد. بنابراین نقش بسیار مهمی دارد.
وی ادامه داد: تمام شر داستان از یک جلسه شورا شروع می‌شود که مخاطب، چندان از محتوای آن مطلع نمی‌شود. به همین خاطر با معماری داستان، مشکل داشتم. این اثر را نمی‌توان رمان اقلیمی دانست، چون با اینکه شهر قم، خیابان راه‌آهن، روستای جوی در سلفچگان و...را نام برده ولی اثری از گویش قمی، خرده‌فرهنگ شهر و باورهای عامیانه خاص شهر در آن دیده نمی‌شود.
رویا حسینی مجری کارشناس، این برنامه با بیان خلاصه داستان یادآور شد: شیرین، خاطره روشنی از هشت سالگی خودش دارد که تشتر، الهه باران را به دام انداخته و در یک روسری پیچیده و زیر درختی خاک کرده است، تا جلوی باران بی‌موقع را بگیرد. حالا که شیرین، چهل ساله شده، روستای پدری‌اش، از بی‌آبی و خشکسالی، تقریبا خالی از سکنه شده است. شیرین به همراه همسر و دایی‌اش، به روستا می‌روند تا کند و کاوی کنند، اما صندوقی پیدا می‌کنند که روی آن نوشته: «آنچه از گنج نادری مانده است.»
در پایان پروین قنبری نویسنده اثر در سخنان کوتاهی درباره کتابش گفت: دنبال ایده‌ای سرراست بودم، کتاب‌های تاریخ قم را مطالعه می‌کردم و دنبال سرنخی در بین اتفاقات گذشته بودم تا اینکه به کتاب خواجه تاج‌دار رسیدم و جرقه ایده گنج نادری در ذهنم شکل گرفت.
وی افزود: وقتی یقه‌گیری ایده اتفاق افتاد، روی طرح کار کردم و طرح را شکل دادم. از آنجایی که روی موضوع آب، حساس هستم، موضوع کم‌آبی را انتخاب کردم. علاوه بر اینکه، کم آبی با شرایط کویر قم، سازگاری داشت.