کشتی آزاد ایران در قهرمانی جهان ۲۰۲۶ آستانه با دو طلا، یک نقره و سه برنز به ۱۳۳ امتیاز رسید و در جدول نهایی سوم شد. آمریکا با ۱۹۴ امتیاز قهرمان و روسیه با ۱۸۵ امتیاز دوم شد.
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، رقابتهای کشتی آزاد قهرمانی جهان ۲۰۲۶ در آستانه قزاقستان به پایان رسید. ایران عنوان قهرمانی سال گذشته را نگه نداشت و با ۶ مدال و ۱۳۳ امتیاز، پشت آمریکا و روسیه ایستاد.
احمد محمدنژاد جوان در ۶۱ کیلوگرم و امیرحسین زارع در ۱۲۵ کیلوگرم طلا گرفتند. محمد نخودی در ۷۹ کیلوگرم نقره گرفت. رحمان عموزاد در ۶۵ کیلوگرم، امیرمحمد یزدانی در ۷۴ کیلوگرم و حسن یزدانی در ۹۷ کیلوگرم برنز گرفتند.
آمریکا با ۱۹۴ امتیاز اول شد و روسیه با ۱۸۵ امتیاز دوم. ایران با ۶۱ امتیاز کمتر از آمریکا، سوم شد.
کارنامه آماری
ایران با ۱۰ کشتیگیر در این مسابقات حاضر بود و ۶ نفر مدال گرفتند؛ یعنی نرخ مدالآوری ۶۰ درصد. سه کشتیگیر ایرانی به فینال رسیدند و دو نفر از آنها قهرمان شدند.
آمریکا و روسیه هرکدام در ۹ وزن از ۱۰ وزن مدال گرفتند. ایران فقط در ۶ وزن مدال داشت و همین، بخش بزرگی از فاصله امتیازی را توضیح میدهد.
مقایسه با سال گذشته
در زاگرب ۲۰۲۵، ایران با ۲ طلا، ۲ نقره، ۳ برنز و ۱۴۵ امتیاز اول شده بود. امسال مدالها از ۷ به ۶ رسید و امتیاز تیمی ۱۲ امتیاز کم شد. تعداد طلاها ثابت ماند، پس افت جایگاه فقط به کم شدن قهرمانیها برنمیگردد. رقبا هم امتیاز بیشتری گرفتند.
نکات مثبت
قهرمانی محمدنژاد جوان مهمترین اتفاق این دوره بود. او سال گذشته در فینال باخته بود و امسال نقرهاش را به طلا تبدیل کرد.
زارع در ۱۲۵ کیلوگرم دوباره قهرمان جهان شد. تکرار این قهرمانی در وزنی که رقابت سختی دارد، نشان میدهد ایران هنوز در سنگینوزن یکی از قدرتهای اصلی است.
حسن یزدانی پس از دو سال دوری از رقابتها و تغییر وزن به ۹۷ کیلوگرم، دوباره روی سکوی جهان ایستاد. او کاپیتان تیم است و بازگشتش پس از مصدومیت طولانی، خبر خوبی است، هرچند برنز انتظار هواداران از او نبود.
امیرمحمد یزدانی در ۷۴ کیلوگرم و نخودی در ۷۹ کیلوگرم هم روی سکو بودند. این یعنی تیم کشتیگیران باتجربهای دارد که میشود روی آنها حساب کرد.
نکات منفی
کامران قاسمپور در ۸۶ کیلوگرم حذف شد، با اینکه دو بار قهرمان جهان شده بود. میلاد والیزاده در ۵۷ کیلوگرم به مدال نرسید. سینا خلیلی در ۷۰ کیلوگرم زود حذف شد و امیرحسین فیروزپور در ۹۲ کیلوگرم در ردهبندی باخت و پنجم شد.
عموزاد سال گذشته قهرمان ۶۵ کیلوگرم بود و امسال فقط برنز گرفت. نخودی هم با وجود رسیدن به فینال، مقابل حریف آمریکایی باخت. شکست در یک مسابقه بهتنهایی دلیل ضعف نیست، اما وقتی چند مبارزه حساس اینطور تمام میشود، باید مدیریت مسابقات و برنامه فنی بررسی شود.
سومی ایران را نمیشود شکست کامل دانست. ایران دو طلا را حفظ کرد و چند چهره شاخص روی سکو ماند. اما امسال با ۶۱ امتیاز فاصله از آمریکا، تفاوت با گذشته روشن است. سال گذشته ایران بالاتر از آمریکا بود.
برای برگشتن به بالای جدول، تکیه بر چند ستاره کافی نیست. تیم باید تعداد مدعیان مدال را بیشتر کند، وزنهای ضعیف را تقویت کند، برای مبارزات حساس آمادهسازی هدفمند داشته باشد و نسل بعد را پرورش دهد.
