در ۱۶ مهر ۱۳۶۶ در آب‌های خلیج همیشه فارس، نادر مهدوی و یارانش با دو قایق کوچک در نزدیکی جزیره فارسی گشت می‌زدند. آسمان ناگهان پر از غرش شد. بالگرد کبرای امریکایی، مغرور و بی‌رحم، از فراز امواج سینه می‌شکافت. مهدوی ایستاد. موشک «استینگر» بر دوش، به آسمان نگاه کرد. در آن روزها، جهانیان فکر می‌کردند امریکا شکست‌ناپذیر است. اما یک دلیرمرد ایرانی ثابت کرد که ایمان و شجاعت بر هر چیزی غلبه می‌کند. او موشک را شلیک کرد و ناگهان آتش، آسمان را در برگرفت و بالگرد کبرای امریکای مستکبر در حال سوختن سقوط کرد. نادر مهدوی اسیر شد و مورد شکنجه شدید قرار گرفت، اما سر خم نکرد و در دل ناو دشمن، ایستاده به شهادت رسید و از آن روز، این تاریخ نه به عنوان یک تاریخ مکتوب، بلکه به عنوان یک نماد و یک میراث جاودان به نام روز نیروی دریایی سپاه نامگذاری شد. میراثی از جنس «مقاومت»، از جنس «توانستن» و از جنس «ایمان». اما حماسه مهدوی و یارانش، نقطه پایان این حماسه نبود بلکه نقطه آغازی بود بر حماسه‌هایی که تا سال‌ها بعد و تاکنون به همه جهان نشان دهد اینجا خلیج همیشه فارس و سرزمین تاریخی و همیشگی ایران است.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با تشکیل سپاه، نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران دستخوش تغییرات و تحولات اساسی شد. تحولاتی که ریشه در یک باور داشت. ما می‌توانیم و ایمان ما قوی‌تر از ناو‌های دشمن است. با این نگرش، امروز، پس از گذشت چهار دهه، شاهد خودکفایی در زمینه تولید تجهیزات دریایی هستیم. از موشک‌های کروز تا پهپاد‌های دریایی، از قایق‌های تندرو تا سامانه‌های راداری، همه و همه در داخل کشور ساخته می‌شوند. این خودکفایی، هم یک انتخاب و هم یک ضرورت بود. ضرورتی که تحریم‌ها و تهدید‌ها آن را به ما تحمیل کردند، اما ما آن را به یک فرصت تبدیل کردیم.
ایران، به لحاظ موقعیت حساس و ژئوپولیتیکی خود در منطقه، همواره در کانون توجه و طمع‌ورزی قدرت‌های جهانی بوده است. خلیج فارس، این شریان حیاتی اقتصاد جهان، از نظر اقتصادی، سیاسی و بین‌المللی اهمیت بالایی دارد. یک‌پنجم نفت جهان و بسیاری از محصولات حیاتی از این خلیج و آبراهه باریک هرمز عبور می‌کند و همین اهمیت، مسئولیتی سنگین بر دوش نیرو‌های مسلح ایران گذاشته است، به طوری که امروز، نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، با شجاعت تمام مسئولیت حفظ امنیت مرز‌های آبی کشور و حفظ امنیت خلیج فارس و تنگه هرمز را بر عهده گرفته و اجازه دخالت قدرت‌های فرامنطقه‌ای به خصوص امریکا را در آن نمی‌دهد.
اقتدار امروز نیروی دریایی سپاه، حتی در خارج از مرز‌های ایران قابل لمس است و آوازه آن، جهانی شده است. امروز شناور‌های سپاه در خلیج فارس و تنگه هرمز، نه فقط از این آبراهه در برابر دشمنان محافظت می‌کنند، بلکه پیام می‌فرستند که اینجا خانه ماست و جایی برای شما در آن وجود ندارد. این مسیر، مسیری طولانی بوده است. از آن روز‌های نخست که نادر مهدوی با ایمان راسخ و شهامت ناشی از آن، با یک موشک استینگر بالگرد امریکایی را ساقط کرد، تا امروز که نیروی دریایی سپاه با موشک‌های کروز و پهپاد‌های تاریخ‌ساز خود، معادله قدرت را در خلیج فارس تغییر داده است. از عملیات شجاعانه شهید نادر مهدوی و یارانش در مهر ۱۳۶۶ و عملیات مانتیس در فروردین ۱۳۶۷ تا امروز که شهید علیرضا تنگسیری و یارانش در برابر تمام قدرت دریایی بزرگترین قدرت دریایی و ابرقدرت تاریخ سینه سپر کردند و ناوگان پنجم امریکا را از خلیج فارس به بیش از هزار کیلومتر عقب راندند. این مسیر، مسیر بلوغ یک نیرو ناشی از عظمت و بزرگی یک ملت است.
قدرت، همیشه از جنس سلاح و آهن نیست. گاهی از جنس اراده است. امریکا آهن دارد. فولاد دارد. فناوری دارد. اما در این تنگه باریک، آهن به زانو درآمده است. چون قدرت واقعی، قدرت تسلیم‌ناپذیری است. قدرتی که از دل مقاومت و ایمان برمی‌خیزد. از دل تحریم، از دل تنهایی، از دل شجاعانه و مردانه ایستادن. امروز مهم‌ترین و مشهورترین نقطه جهان، تنگه هرمز است و بزرگترین حماسه معاصر بشریت، حماسه میراث‌داران نادر مهدوی و علیرضا تنگسیری است. جایی که فرزندان ایران در نیروی دریایی سپاه، مردانه در برابر همه مستکبرین جهان ایستاده‌اند. با قایق‌های کوچک، با موشک‌های کروز، با پهپاد‌های ایرانی و با مردانی که از نسل نادری و تنگسیری هستند.
شهیدان رفته‌اند، اما راهشان زنده است. هر موجی که به ساحل می‌خورد، نام نادر مهدوی و علیرضا تنگسیری را زمزمه می‌کند. هر قایقی که در دل شب حرکت می‌کند، روح تنگسیری را با خود دارد. هر موشکی که بر سکوی پرتاب می‌نشیند، قسمی است بر ایستادن تا آخرین نفس. نیروی دریایی سپاه، امروز، دروازه‌بان و نگهبان تنگه هرمز است. نه با اجازه هیچ قدرتی بلکه به پشتوانه خون شهیدانش و حمایت ملتی سترگ و مقاوم. نه با تکیه بر تجهیزات، بلکه با تکیه بر ایمانی که دریا هم در برابرش زانو می‌زند. از نادر مهدوی تا علیرضا تنگسیری، از ناو جوشن و سهند و سبلان تا جماران و ناو شهید سلیمانی، این راه، راه ماست و ما ایستاده‌ایم. تا تنگه هست، تا دریا هست، تا ایران هست، دروازه‌بانان و نگهبانان فدایی ایران بیدار هستند.
|