اقتصادآنلاین: گروه هتلهای دُنسه با معرفی مدل سرمایهگذاری کاندوتل، از برنامه خود برای پیوند مالکیت شخصی املاک با درآمد حاصل از بهرهبرداری گردشگری خبر داد.
به گزارش اقتصادآنلاین، گروه هتلهای دُنسه در نشست خبری با عنوان «ورود به توسعه مقاصد گردشگری با نگاه نوآورانه» از برنامههای توسعهای خود در صنعت گردشگری، تجربه فعالیت در حوزه میزبانی و معرفی مدل سرمایهگذاری کاندوتل رونمایی کرد.
در این نشست، نیما قاضی، همبنیانگذار و رئیس هیئتمدیره گروه هتلهای دُنسه، سهیل ممدوحی، همبنیانگذار و مدیرعامل این گروه و صادق ارنواز، مدیرعامل و عضو هیئتمدیره شرکت دُنسه توسعه، درباره ظرفیتهای گردشگری ایران، عملکرد این مجموعه و برنامه ورود به حوزه ساخت مقاصد گردشگری سخن گفتند.
گردشگری؛ فرصتی برای خلق ثروت با استفاده از ظرفیتهای داخلی
نیما قاضی، همبنیانگذار و رئیس هیئتمدیره گروه هتلهای دُنسه، با اشاره به ظرفیتهای اقتصادی صنعت گردشگری در ایران گفت: ایران با توجه به اقلیم متنوع، موقعیت جغرافیایی و تنوع فرهنگی خود، از ظرفیت قابل توجهی برای توسعه گردشگری برخوردار است. گردشگری یکی از حوزههایی است که در مقایسه با بسیاری از فعالیتهای اقتصادی، به منابع آبی کمتری نیاز دارد و میتواند ارزش اقتصادی و فرصتهای شغلی گستردهای برای کشور ایجاد کند.
وی با اشاره به تجربه ۱۵ ساله فعالیت خود در دو حوزه گردشگری و اقتصاد دیجیتال افزود: در سالهای گذشته فرصت فعالیت در هر دو صنعت را داشتهایم و امروز به این نقطه رسیدهایم که میتوانیم تجربهها و آموختههای خود از فضای نوآوری و اقتصاد دیجیتال را به صنعت گردشگری منتقل کنیم و از این طریق به خلق ثروت و توسعه اقتصادی کمک کنیم.
قاضی با مقایسه سهم گردشگری و اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص داخلی کشور اظهار کرد: سهم گردشگری داخلی از تولید ناخالص داخلی ایران در حال حاضر حدود ۴.۵ تا پنج درصد است، در حالی که سهم اقتصاد دیجیتال به حدود هفت تا هشت درصد رسیده است. اقتصاد دیجیتال طی سالهای گذشته رشد قابل توجهی داشته و به اعتقاد من، اکنون زمان آن رسیده است که بخشی از این تجربه و ظرفیت را وارد صنعت گردشگری کنیم.
وی یکی از انگیزههای شکلگیری دُنسه را یافتن راهکاری برای افزایش بهرهوری سرمایهگذاری در املاک و خانههای دوم دانست و توضیح داد: زمانی که در شرکت علیبابا فعالیت میکردیم و نخستین جذب سرمایه انجام شد، بسیاری از اطرافیان پیشنهاد میکردند با سرمایه حاصل از آن یک ویلا خریداری کنیم. اما برای من این پرسش وجود داشت که چرا باید سرمایه خود را صرف خرید ملکی کنیم که شاید سالی یک یا چند روز از آن استفاده کنیم و در باقی ایام، علاوه بر بلااستفاده ماندن، هزینه نگهداری هم داشته باشد؛ بدون آنکه شغل یا ارزش اقتصادی دیگری ایجاد کند.
قاضی ادامه داد: همیشه به دنبال پاسخی برای این پرسش بودم که چگونه میتوان سرمایهگذاری در ملک را به فعالیتی مولد تبدیل کرد؛ به شکلی که علاوه بر مالکیت، منفعت اقتصادی و زمینه توسعه نیز ایجاد شود. همین دغدغه یکی از عواملی بود که ما را به سمت راهاندازی دُنسه سوق داد.
از راهاندازی اقامتگاهها تا توسعه یک برند میزبانی
رئیس هیئتمدیره گروه هتلهای دُنسه درباره چگونگی آغاز فعالیت این مجموعه گفت: در یکی از سفرهایم به شمال کشور با مجموعهای اقامتی در منطقه گیلان آشنا شدم که از نظر موقعیت جغرافیایی و معماری، ظرفیت بسیار خوبی داشت؛ اما با وجود برخورداری از موقعیتی کمنظیر در کنار ساحل خزر، عملاً خالی مانده بود و بهرهبرداری مناسبی از آن صورت نمیگرفت.
قاضی با اشاره به نخستین پروژههای این مجموعه بیان کرد: همزمان با آغاز فعالیت، قرارداد بهرهبرداری از مجموعهای در گیلان و یک ساختمان تاریخی حدود ۱۵۰ تا ۱۷۰ ساله در بافت تاریخی بوشهر را منعقد کردیم. در پروژه بوشهر، مرمت ساختمان را تکمیل و آن را برای بهرهبرداری تجهیز کردیم. فعالیت دُنسه با همین دو مجموعه آغاز شد و بهتدریج توسعه پیدا کرد.
وی با اشاره به آخرین وضعیت فعالیت دنسه گفت: در حال حاضر ۹ مجموعه اقامتی با برند دُنسه در حال فعالیت و بهرهبرداری هستند و چند پروژه دیگر نیز در مراحل ساخت، مرمت یا تجهیز قرار دارند و بهتدریج به این زنجیره اضافه میشوند.
به گفته قاضی، گروه هتلهای دُنسه در حال حاضر ۱۴۵ نفر نیروی انسانی دارد که بخش عمده آنها در اقامتگاههای تحت مدیریت این مجموعه و از نیروهای بومی مناطق محل فعالیت هستند.
وی همچنین با اشاره به عملکرد مجموعههای شمال کشور اظهار کرد: در نیمه نخست سال، نرخ اشغال مجموعههای دُنسه در شمال کشور به ۸۳ درصد رسید که حدود ۳۰ درصد بالاتر از میانگین نرخ اشغال اقامتگاههای شمال کشور بوده است.
قاضی در ادامه به معرفی برخی از پروژههای این گروه در استانهای مختلف پرداخت و گفت: مجموعههایی در روستای سلف جزیره قشم، محدوده جنگلهای حرا، بافت تاریخی بوشهر، گیلان و مناطق مختلف مازندران از جمله سوادکوه، شیرگاه و تنکابن در سبد اقامتی دُنسه قرار دارند. این مجموعهها با توجه به ویژگیهای طبیعی، معماری و فرهنگی هر منطقه طراحی و توسعه یافتهاند.
خانههای دوم؛ سرمایهای که بخش بزرگی از سال بلااستفاده میماند
در ادامه نشست، سهیل ممدوحی، همبنیانگذار و مدیرعامل گروه هتلهای دُنسه، با اشاره به ظرفیتهای مغفولمانده اقتصاد ایران گفت: مواجهه من با کشورهای در حال توسعه همواره دو وجه داشته است؛ از یک طرف ممکن است حسرت زندگی در کشوری توسعهیافته وجود داشته باشد، اما از طرف دیگر، همین توسعهنیافتگی به معنای وجود فرصتهای گسترده برای کارآفرینی، سرمایهگذاری و خلق ارزش است. همواره تلاش کردهام از زاویه دوم به این مسئله نگاه کنم و ایران را سرزمینی با ظرفیتهای فراوان برای توسعه ببینم.
وی گردشگری را یکی از مهمترین ابزارهای توسعه اقتصادی کشور دانست و اظهار کرد: مواد اولیه تولید در صنعت گردشگری شامل میراث تاریخی، فرهنگ، بوم محلی، طبیعت زیبا و اقلیم چهارفصل ایران است. برای بهرهگیری از این ظرفیتها به واردات مواد اولیه یا استخراج منابع طبیعی نیاز نداریم و فرایند تبدیل این ظرفیتها به محصول گردشگری نیز در مقایسه با بسیاری از صنایع، به مصرف گسترده انرژی و منابع نیازمند نیست.
ممدوحی با اشاره به آثار اقتصادی گردشگری در مناطق محلی افزود: بر اساس برخی مطالعات، به ازای هر واحد هزینهکرد گردشگر در یک مقصد، مجموع درآمد آن محدوده جغرافیایی میتواند تا ۲.۵ برابر افزایش پیدا کند. بنابراین، گردشگری صرفاً درآمدی برای یک هتل یا اقامتگاه ایجاد نمیکند، بلکه میتواند به رونق اقتصادی روستاها، کسبوکارهای محلی و مناطق کمترتوسعهیافته منجر شود.
مدیرعامل گروه هتلهای دُنسه در ادامه، استفاده از ظرفیت املاک موجود در کشور را یکی از فرصتهای مهم توسعه گردشگری دانست و گفت: برآوردهای ما نشان میدهد ارزش املاک و مستغلات در ایران حدود یک هزار و ۷۰۰ میلیارد دلار است، در حالی که تولید ناخالص داخلی کشور حدود ۳۶۰ میلیارد دلار برآورد میشود. این نسبت در برخی کشورهای توسعهیافته به ۳۵ تا ۴۰ درصد میرسد، اما در ایران حدود ۲۰ درصد است. این مسئله نشان میدهد بخشی از ظرفیت داراییهای موجود در کشور هنوز به ارزش اقتصادی متناسب با خود تبدیل نشده است.
وی با تأکید بر ظرفیت خانههای دوم در این زمینه توضیح داد: تنها در استان مازندران بیش از دو میلیون واحد خانه دوم وجود دارد. بخش زیادی از این واحدها در طول سال خالی هستند و حتی در اوج سفرهای نوروزی نیز برآورد میشود حدود ۲۰ درصد آنها مورد استفاده قرار نگیرند.
ممدوحی برای توضیح ابعاد اقتصادی این موضوع گفت: اگر بهصورت تقریبی میانگین ارزش هر یک از این دو میلیون واحد را ۱۰ میلیارد تومان در نظر بگیریم، ارزش مجموع آنها به حدود ۲۰ هزار همت میرسد. با فرض نرخ دلار ۲۷۰ هزار تومانی، این رقم معادل حدود ۷۵ میلیارد دلار خواهد بود. این محاسبه یک برآورد سادهسازیشده است، اما نشان میدهد چه حجم بزرگی از سرمایه میتواند در خانههای دوم محبوس مانده باشد.
وی با اشاره به هزینههای نگهداری خانههای دوم برای مالکان افزود: فردی که یک خانه دوم خریداری میکند، پس از پایان تعطیلات و بازگشت به محل زندگی خود، ملکی را پشت سر میگذارد که تا سفر بعدی بلااستفاده میماند. در این فاصله، هزینههای نگهداری، نظافت و تأمین امنیت آن نیز بر عهده مالک است. در واقع، چنین ملکی به جای آنکه برای صاحب خود درآمد ایجاد کند، به یک مرکز هزینه تبدیل میشود.
بازدهی هشت تا ۲۲ درصدی املاک تحت مدیریت دُنسه
مدیرعامل گروه هتلهای دُنسه با مقایسه بازدهی اجاره املاک مسکونی و اقامتگاههای گردشگری اظهار کرد: یکی از شاخصهای سنجش بهرهوری ملک، نسبت درآمد اجاره به ارزش آن است. برآوردهای ما نشان میدهد این نسبت برای املاک مسکونی در تهران بهطور میانگین حدود ۳.۳ درصد است؛ در حالی که ما ادعا میکنیم املاک تحت مدیریت دُنسه در دومین سال فعالیت کسبوکار، توانستهاند حداقل بازدهی هشت درصدی و در یک مورد خاص بازدهی ۲۲ درصدی برای مالکان ایجاد کنند.
ممدوحی با تأکید بر اینکه ظرفیتهای لازم برای توسعه گردشگری در کشور وجود دارد، گفت: در ایران سرمایه، زمین و ساختمان مستعد توسعه گردشگری، نیروی انسانی توانمند در حوزه میزبانی و تقاضا برای سفر باکیفیت وجود دارد. ما خود را در نقطه اتصال این ظرفیتها میبینیم و تلاش میکنیم آنها را به یکدیگر پیوند دهیم.
وی در پایان با اشاره به چشمانداز این مجموعه دنسه خاطرنشان کرد: مسئله اصلی فقط نبود سرمایه نیست، بلکه وجود افرادی است که چشماندازی برای آینده دارند و حاضرند برای تحقق آن تلاش کنند. رویای ما این است که بتوانیم با استفاده از ابزار گردشگری، به توسعه اقتصادی کشور کمک کنیم. تصور کنید سرمایهای در حدود ۷۵ میلیارد دلار که امروز در خانههای دوم محبوس شده، به جای آن در توسعه گردشگری مناطق بومی ایران سرمایهگذاری شود. در چنین شرایطی، هم مناطق محلی از رشد اقتصادی بهرهمند میشوند، هم مالکان درآمد بیشتری کسب میکنند و هم گردشگران از خدمات باکیفیتتری برخوردار خواهند شد.
کاندوتل چیست و چه تفاوتی با هتل و خانه دوم دارد؟
در بخش دیگری از این نشست، صادق ارنواز، مدیرعامل و عضو هیئتمدیره شرکت دُنسه توسعه، با معرفی مدل کاندوتل، از برنامه این مجموعه برای ساخت نخستین پروژه کاندوتل خود در شهر چالوس خبر داد.
وی با اشاره به اینکه مسئله خانههای دوم محدود به ایران نیست و کشورهای مختلف برای افزایش بهرهوری این داراییها راهکارهایی طراحی کردهاند، گفت: یکی از مدلهایی که در سطح جهان برای پاسخ به این مسئله توسعه پیدا کرده، کاندوتل است. هدف ما در این نشست معرفی این مدل و اعلام آغاز فعالیت در این حوزه است. گروه دُنسه با افتخار اعلام میکند که نخستین پروژه کاندوتل خود در ایران را در شهر چالوس احداث خواهد کرد.
ارنواز برای توضیح ماهیت این مدل، به تفاوت میان انواع مالکیت و اقامت اشاره کرد و افزود: در یک سوی این طیف، خانههای مسکونی قرار دارند که مالکیت آنها بهصورت شخصی و تفکیکی است و مالک میتواند بهصورت دائمی از ملک خود استفاده کند. در سوی دیگر، هتلها قرار دارند که مالکیت تفکیکی واحدها در آنها وجود ندارد و افراد صرفاً برای مدت مشخصی از خدمات اقامتی استفاده میکنند.
مدیرعامل و عضو هیئتمدیره شرکت دُنسه توسعه ادامه داد: میان این دو مدل، ساختارهای مختلفی مانند مالکیت اشتراکی، اقامتگاههای برند و برند رزیدنسها شکل گرفتهاند. در مدل برند رزیدنس، یک مجموعه آپارتمانی توسط یک برند ساخته میشود و همان برند میتواند مدیریت و بهرهبرداری از ساختمان را نیز بر عهده بگیرد. در مقابل، مدل مالکیت زمانی نیز در مقاطعی در ایران و جهان مورد توجه قرار گرفت، اما به دلیل ماهیت مالکیت مبتنی بر زمان و نه مالکیت واقعی یک واحد ملکی، با استقبال محدودی مواجه شد.
وی درباره مفهوم کاندوتل توضیح داد: کاندوتل از ترکیب دو مفهوم کاندومینیوم یا آپارتمان و هتل شکل گرفته است. این مدل بخشی از ویژگیهای خانه، یعنی مالکیت ملکی و تفکیکی، را با ویژگیهای هتل، یعنی بهرهبرداری حرفهای و کسب درآمد از فعالیت گردشگری، ترکیب میکند. در واقع، کاندوتل پیوندی میان مالکیت شخصی و درآمد حاصل از گردشگری ایجاد میکند.
چهار ویژگی اصلی مدل سرمایهگذاری کاندوتل
ارنواز با تشریح ویژگیهای کاندوتل گفت: نخستین ویژگی کاندوتل، مالکیت واقعی و ملکی است. فردی که یک واحد از این مجموعه را خریداری میکند، مالک همان واحد خواهد بود و سند تفکیکی آن را در اختیار خواهد داشت.
وی درباره ویژگی دوم کاندوتل افزود: ویژگی دوم، امکان کسب درآمد از ملک است. در دورههایی که مالک از واحد خود استفاده نمیکند، مجموعه تحت مدیریت یک برند هتلی قرار میگیرد و واحد به گردشگران اجاره داده میشود. به این ترتیب، مالک علاوه بر برخورداری از یک دارایی ملکی، از درآمد حاصل از بهرهبرداری آن نیز منتفع خواهد شد.
مدیرعامل شرکت دُنسه توسعه، سومین ویژگی را امکان افزایش ارزش دارایی در طول زمان عنوان کرد و گفت: در یک واحد مسکونی معمولی، معمولاً بیشترین ارزش ملک در زمان نوساز بودن و پیش از استفاده از آن است و با گذشت زمان و افزایش عمر ساختمان، ارزش آن میتواند کاهش پیدا کند. اما در کاندوتل، با آغاز بهرهبرداری، ایجاد درآمد و شکلگیری اعتبار برند، این امکان وجود دارد که ارزش مجموعه در طول زمان افزایش پیدا کند.
وی چهارمین ویژگی را کیفیت خدمات و تجربه اقامت دانست و توضیح داد: مالک خانه دوم معمولاً با مسائلی مانند نظافت، نگهداری، تأمین امنیت و مدیریت ملک مواجه است. در کاندوتل، این مسئولیتها بر عهده مجموعه بهرهبردار قرار میگیرد و مالک میتواند در زمان حضور خود از خدمات و امکانات یک مجموعه هتلی، از جمله امکانات رفاهی، رستوران و خدمات اقامتی، استفاده کند.
ارنواز همچنین با اشاره به ظرفیت اقتصادی این مدل اظهار کرد: اعتقاد ما این است که درآمد حاصل از بهرهبرداری هتلی یک واحد کاندوتل میتواند بهمراتب بیشتر از درآمد اجاره یک واحد مسکونی معمولی باشد. برآورد ما در دُنسه این است که حداقل درآمد حاصل از این مدل میتواند دو برابر درآمد اجاره یک واحد مسکونی باشد.
وی در ادامه به تأثیر برند بر ارزش املاک اشاره کرد و گفت: در بسیاری از پروژههای بینالمللی، برندهای هتلی در کنار هتل، محصولات دیگری مانند برند رزیدنس و کاندوتل نیز توسعه میدهند. بر اساس بررسیهای ما، برند رزیدنسهایی که در کنار هتلها ساخته میشوند، بهطور متوسط حدود ۳۷ درصد ارزش و قیمت بالاتری نسبت به واحدهای مسکونی متعارف دارند.
نخستین پروژه کاندوتل دُنسه در چالوس احداث میشود
مدیرعامل شرکت دُنسه توسعه در ادامه با تشریح مسیر توسعه این گروه بیان کرد: ما در گام نخست تلاش کردیم در حوزه میزبانی عمیق شویم، اقامتگاههای موجود را به چرخه بهرهبرداری بازگردانیم و از این طریق در توسعه گردشگری نقش داشته باشیم. در گام دوم تصمیم گرفتیم به مسئله خانههای دوم بپردازیم و با استفاده از مدل کاندوتل، راهکاری برای افزایش بهرهوری این داراییها ارائه کنیم.
وی با اشاره به برنامه توسعه این محصول در نقاط مختلف کشور افزود: برنامه ما این است که کاندوتلها را در مناطق مختلف ایران توسعه دهیم و نخستین پروژه را در شهر چالوس اجرا کنیم. طراحی این پروژه بر عهده مهندس علیرضا شرافتی، از معماران فعال و شناختهشده کشور، بوده است.
ارنواز در پایان با اشاره به سایر برنامههای توسعهای گروه دُنسه خاطرنشان کرد: کاندوتل تنها مسیر ما برای توسعه گردشگری نیست و در کنار آن، روی روشها و محصولات دیگری نیز کار میکنیم که در آینده نزدیک جزئیات آنها را معرفی خواهیم کرد. باور ما این است که گردشگری یکی از ارکان توسعه اقتصادی ایران است و امیدواریم بتوانیم با اجرای این برنامهها، سهمی در تحقق این هدف داشته باشیم.
