واقعیت این است که فوتبال با کنار رفتن این دو اسطوره، نه‌تنها دو بازیکن بزرگ، بلکه یکی از جذاب‌ترین رقابت‌های تاریخ خود را از دست می‌دهد.
طرفداری | با اعلام خداحافظی کریستیانو رونالدو از تیم ملی پرتغال و لیونل مسی از تیم ملی آرژانتین، یکی دیگر از فصل‌های مهم رقابت تاریخی دو فوق‌ستاره فوتبال جهان به پایان رسید؛ رقابتی که بیش از دو دهه ادامه داشت و حالا با کنار رفتن هر دو اسطوره از فوتبال ملی، فرصتی تازه برای مقایسه میراث آن‌ها فراهم کرده است.
لیونل مسی چند هفته پیش با پیراهن تیم ملی آرژانتین به دوران حضور خود در عرصه ملی پایان داد و اکنون کریستیانو رونالدو نیز پس از ۲۳ سال حضور در ترکیب پرتغال، از این تیم خداحافظی کرده است. در همین راستا، در این مطلب، آمار و دستاوردهای ملی این دو بازیکن را در کنار یکدیگر قرار دادیم اما باید به نکته‌ای اشاره کرد که شاید پاسخ روشنی برای آن وجود نداشته باشد: انتخاب بهترین کارنامه ملی میان مسی و رونالدو، مأموریتی تقریباً غیرممکن است.
مقایسه آماری مسی و رونالدو در تیم‌های ملی
بر اساس آمار رسمی موجود، هر دو بازیکن در طول دوران ملی خود رکوردهای کم‌نظیری به ثبت رسانده‌اند؛ با این تفاوت که برتری هر یک در شاخص‌های مشخصی دیده می‌شود.
تعداد بازی ملی
- مسی ۲۰۸ بازی
- رونالدو ۲۳۴ بازی
تعداد گل:
- مسی ۱۲۶
- رونالدو ۱۴۶
تعداد پاس گل:
- مسی ۶۷
- رونالدو ۳۷
مجموع گل و پاس گل:
- مسی ۱۹۳
- رونالدو ۱۸۳
تعداد هت‌تریک:
- مسی ۱۱
- رونالدو ۱۰
گل‌های به ثمر رسیده از روی نقطه پنالتی:
- مسی ۲۶
- رونالدو ۲۳
گل‌های مستقیم از ضربات آزاد:
- مسی ۱۲
- رونالدو ۱۱
تعداد جام‌های بزرگ ملی:
- هر دو ۳ عنوان
کریستیانو رونالدو با ۱۴۶ گل در ۲۳۴ مسابقه، همچنان عنوان بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی مردان را در اختیار دارد و از نظر تعداد بازی ملی نیز رکورددار است. در سوی مقابل، لیونل مسی با ۱۲۶ گل، بهترین گلزن تاریخ تیم ملی آرژانتین محسوب می‌شود و با ۶۷ پاس گل، برتری قابل‌توجهی در زمینه بازی‌سازی و خلق موقعیت دارد.
نگاهی به آمار نشان می‌دهد رونالدو در زمینه گلزنی عملکرد بهتری داشته است. ستاره پرتغالی نه‌تنها گل‌های بیشتری نسبت به مسی به ثمر رسانده، بلکه از نظر میانگین زمان موردنیاز برای ثبت هر گل نیز اندکی بالاتر قرار می‌گیرد؛ به‌طوری‌که به‌طور میانگین هر ۱۲۷ دقیقه یک بار موفق به گلزنی شده، در حالی که این رقم برای مسی حدود ۱۳۶ دقیقه است. در مقابل، مسی در زمینه مشارکت مستقیم در گل‌ها عملکرد برجسته‌تری دارد. ثبت ۶۷ پاس گل در مقایسه با ۳۷ پاس گل رونالدو، اختلافی معنادار میان این دو بازیکن ایجاد کرده است. همین برتری باعث شده مجموع گل و پاس گل ستاره آرژانتینی از رقیب دیرینه خود بیشتر باشد. مسی همچنین در تعداد هت‌تریک‌ها و گل‌های حاصل از ضربات آزاد و پنالتی، آمار بهتری نسبت به رونالدو به ثبت رسانده است؛ هرچند اختلاف در برخی از این شاخص‌ها چندان چشمگیر نیست.
سه جام بزرگ برای هر کدام
در بخش افتخارات ملی نیز مقایسه این دو ستاره جذابیت خاصی دارد. مسی با فتح جام جهانی ۲۰۲۲ قطر و دو قهرمانی متوالی در کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴، یکی از کامل‌ترین کارنامه‌های ملی تاریخ فوتبال را به نام خود ثبت کرده است. او همچنین قهرمانی فینالیسیما در سال ۲۰۲۲ را در کارنامه دارد.
رونالدو نیز مسیر متفاوتی را برای رسیدن به افتخار طی کرده است. قهرمانی در یورو ۲۰۱۶، نخستین جام بزرگ تاریخ فوتبال پرتغال، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای دوران ملی او محسوب می‌شود. کاپیتان پرتغالی‌ها همچنین دو بار در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۵ لیگ ملت‌های اروپا را فتح کرده است. به این ترتیب، هر دو بازیکن سه عنوان بزرگ ملی را به دست آورده‌اند؛ اما تفاوت در ماهیت این افتخارات، مقایسه آن‌ها را دشوارتر می‌کند. مسی قهرمانی در مهم‌ترین تورنمنت فوتبال جهان را تجربه کرده و رونالدو نیز با فتح یورو، نام خود را در تاریخ فوتبال پرتغال جاودانه کرده است.
پایان یک رقابت تاریخی در عرصه ملی
با کناره‌گیری مسی و رونالدو از فوتبال ملی، رقابتی که بیش از دو دهه بخش مهمی از تاریخ فوتبال جهان را شکل داده بود، وارد فصل پایانی خود شده است. این دو ستاره نه‌تنها رکوردهای فردی متعددی را جابه‌جا کردند، بلکه با دستاوردهای تیمی خود نسل‌های مختلفی از علاقه‌مندان فوتبال را تحت تأثیر قرار دادند. رونالدو با رکورد گل‌ها و بازی‌های ملی، نماد استمرار و گلزنی در بالاترین سطح باقی خواهد ماند و مسی نیز با ترکیبی از گلزنی، بازی‌سازی و فتح جام جهانی، کارنامه‌ای کم‌نظیر از خود به جا گذاشته است.
شاید در نهایت نتوان پاسخ قطعی و مورد توافقی برای این پرسش پیدا کرد که کدام‌یک کارنامه ملی بهتری دارد. آمار گلزنی به سود رونالدو است، مجموع مشارکت در گل‌ها به سود مسی و هر دو نیز با سه افتخار بزرگ ملی، دوران درخشانی را پشت سر گذاشته‌اند. واقعیت این است که فوتبال با کنار رفتن این دو اسطوره، نه‌تنها دو بازیکن بزرگ، بلکه یکی از جذاب‌ترین رقابت‌های تاریخ خود را از دست می‌دهد؛ رقابتی که شاید ارزشمندترین ویژگی آن، همین غیرممکن بودن انتخاب یک برنده قطعی باشد.