کشف یک قطعه سنگ حکاکی‌شده در نزدیکی خانه مردی در مصر، به آغاز کاوش‌های باستان‌شناسی و کشف دو مجسمه عظیم از رامسس دوم، یکی از مشهورترین فرعون‌های مصر باستان، منجر شد.
به گزارش خبرفوری، این آثار که بیش از ۳۳۰۰ سال قدمت دارند، از نظر وضعیت نگهداری و ابعاد، توجه باستان‌شناسان را به خود جلب کرده‌اند.
به گزارش شبکه فاکس‌وِدر، ماجرا زمانی آغاز شد که یکی از ساکنان روستای «بهیبت‌الحجاره» در منطقه دلتای نیل، قطعه‌ای سنگی با نوشته‌های باستانی را در ملک خود پیدا کرد. او پس از گزارش این کشف به مقام‌های مسئول، زمینه را برای آغاز بررسی‌های تخصصی فراهم کرد. با حضور کارشناسان و گروه باستان‌شناسی مصر، کاوش‌ها به کشف بقایای دو مجسمه بزرگ از رامسس دوم انجامید.
نخستین مجسمه در شرایطی چشمگیر از زیر خاک بیرون آورده شد. باستان‌شناسان ابتدا سر مجسمه را خارج کردند و سپس با بررسی بخش بالایی پشت آن، تخمین زدند که ارتفاع کامل این اثر احتمالا بیش از ۸ متر بوده است. این مجسمه پس از بیرون آوردن از محل کشف، از نظر وضعیت ظاهری در شرایط مطلوبی ارزیابی شد.
در جریان کاوش‌ها، سر مجسمه دیگری نیز کشف شد که طول آن بیش از دو متر است. این سر، کلاه سلطنتی معروف به «نِمِس» را بر سر دارد؛ پوششی که در بسیاری از تصاویر و مجسمه‌های فراعنه مصر دیده می‌شود. با وجود آنکه بخش‌هایی از این اثر آسیب دیده یا از بین رفته است، جزئیات چهره در آن به‌خوبی قابل مشاهده است.
در فاصله‌ای نزدیک به مجسمه‌ها، قطعه‌ای از گرانیت صورتی نیز پیدا شد که بیش از یک متر طول دارد و روی آن نوشته‌هایی به خط هیروگلیف حک شده است. در این کتیبه به نام رامسس دوم و عنوان سلطنتی او، به معنای «پادشاه مصر علیا و سفلی»، اشاره شده است. این نوشته‌ها نقش مهمی در شناسایی آثار و ارتباط دادن آن‌ها با این فرعون داشته‌اند.
رامسس دوم حدود ۳۳۰۰ سال پیش به قدرت رسید و نزدیک به ۶۷ سال بر مصر حکومت کرد. او به ساخت بناها و مجسمه‌های عظیم از خود شهرت داشت و بسیاری از آثار باقی‌مانده از دوران او، بخشی از برنامه گسترده‌اش برای نمایش قدرت سلطنتی بودند.
کشف تازه در نزدیکی محوطه‌ای باستانی مرتبط با پرستش ایزیس انجام شده است. باستان‌شناسان امیدوارند ادامه کاوش‌ها اطلاعات بیشتری درباره محل اصلی نصب مجسمه‌ها، نقش آن‌ها در مجموعه مذهبی منطقه و اهمیت تاریخی این محوطه آشکار کند. این کشف بار دیگر نشان می‌دهد که حتی یک قطعه سنگ ظاهراً معمولی می‌تواند سرنخی برای رسیدن به بخشی مهم از تاریخ مصر باستان باشد.