مهرداد فلاح هنرمند نقاش ایرانی، از نمایش آثار ۱۰ هنرمند ایرانی در نمایشگاه بینالمللی هنر معاصر «آرت شاپینگ پاریس ۲۰۲۶» خبر داد.
به گزارش خبرنگار مهر، مهرداد فلاح هنرمند نقاش ایرانی، به همراه ۹ هنرمند دیگر، آثارشان را در نمایشگاه بینالمللی هنر معاصر «آرت شاپینگ پاریس ۲۰۲۶» به نمایش گذاشتند، رویدادی که از اول تا سوم آبان برابر با ۲۳ تا ۲۵ اکتبر در فضای کاروسل دو لوور پاریس برگزار شد و گالری آرکادیا از ایران نیز در آن شرکت داشت.
به گفته این نقاش، گالری آرکادیا در این دوره، مجموعهای از آثار پروژه کیوریتوریال «آرمانشهر | در جستجوی آرمانشهر» را به نمایش گذاشت؛ پروژهای که آرمانشهر را نه بهعنوان مقصدی از پیش تعریفشده، بلکه همچون فرایندی برای جستجو و بازاندیشی در نسبت میان حافظه، هویت، امید، طبیعت، فناوری و تخیل بررسی میکند.
فلاح با اشاره به حضور هنرمندان ایرانی در این رویداد، از مهشید رحیمتبریزی، سیما امانی، مجتبی واحدی، محبوبه عارفی، دنیا مرادی،آزاده تأملی،مهسا بابایی فینی،پریسا حسینی و روشنک جمشیدیآبادی بهعنوان هنرمندان حاضر در این مجموعه نام برد. که به گفته وی، حضور این هنرمندان با تجربهها و رویکردهای متفاوت، جلوهای از تنوع زبانهای بصری در هنر معاصر ایران را در بستری بینالمللی به نمایش میگذارد.
گالری آرکادیا با مدیریت و کیوریتوری الهام کلاشک در غرفه D۱۳ این نمایشگاه حضور داشت. آرت شاپینگ پاریس از رویدادهای بینالمللی هنر معاصر است که با گردهم آوردن گالریها، هنرمندان و مجموعهداران، زمینهای برای معرفی آثار و شکلگیری ارتباط میان هنرمندان و مخاطبان فراهم میکند.
مهرداد فلاح متولد ۱۳۵۴ تهران، در خانوادهای رشد کرد که پیوند نزدیکی با هنر نقاشی داشت. صادق تبریزی، نقاش شناختهشده و از چهرههای پیشگام مکتب سقاخانه، دایی او بود و فلاح در سالهای شکلگیری مسیر هنریاش از محضر او بهره برد. فلاح در آثار خود با بهرهگیری از نمادهای ایرانی و عناصر برگرفته از سنتهای تصویری، زبانی شخصی در نقاشی معاصر شکل داده است. مجموعههایی همچون «شیرها»، «خروس» و «عجایبالمخلوقات» از جمله مجموعههای شناختهشده او هستند. در آثار او، پیوند میان حافظه فرهنگی، نشانههای بومی و بیان تصویری مدرن جایگاهی محوری دارد؛ پیوندی که میتواند در نسبت با مفاهیمی چون هویت، آرمان و امکان ساختن جهانهای تازه نیز مورد تأمل قرار گیرد.
فلاح درباره مفهوم آرمانشهر در هنر گفت: برای من، آرمانشهر بیش از آنکه یک مکان کامل و دستیافتنی باشد، امکانی برای پرسیدن، تصور کردن و عبور از مرزهای جهان موجود است. هنر میتواند این امکان را با تکیه بر حافظه و تجربه زیسته، به تصویری تازه از آینده تبدیل کند. مسئله برای من بازتولید گذشته نیست، بلکه یافتن زبانی معاصر برای گفتگو میان میراث فرهنگی و جهان امروز است.
در این چارچوب، پروژه «در جستجوی آرمانشهر» فرصتی برای مواجهه دوباره با این پرسش فراهم میکند که آیا آرمانشهر مکانی دستنیافتنی در آینده است یا امکانی که در تخیل، هنر و بازتعریف رابطه انسان با جهان شکل میگیرد. حضور هنرمندانی با تجربهها و زبانهای بصری متفاوت در این پروژه، امکان طرح این پرسش را از منظرهای گوناگون فراهم میکند. نمایشگاه «در جستجوی آرمانشهر» با گردآوردن هنرمندانی از تجربهها و رویکردهای گوناگون، فرصتی برای تأمل درباره نسبت میان هنر، هویت و تصور آینده فراهم میآورد.
