سریال «بدنام» با ثبت بیش از ۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دقیقه تماشا، عنوان پرمخاطب‌ترین سریال فارسی تاریخ شبکه نمایش خانگی را به دست آورده است. این مجموعه در ۲۷ قسمت پخش شد و بار دیگر اهمیت شناخت سلیقه مخاطبان را در رقابت پلتفرم‌ها برجسته کرد.
سریال «بدنام» با ثبت بیش از ۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دقیقه تماشا، رکورد پرمخاطب‌ترین سریال فارسی تاریخ شبکه نمایش خانگی را شکست؛ موفقیتی که بار دیگر اهمیت شناخت سلیقه مخاطب و جلب اعتماد او در رقابت پلتفرم‌های نمایش خانگی را نشان می‌دهد.
به گزارش قدس آنلاین، یکی از چالش‌ها در زمینه تولید محتوای تصویری چه در بسترهای مجازی مانند شبکه‌های اجتماعی و چه در رسانه‌های رسمی مانند تلویزیون و پلتفرم‌های خانگی، میزان استقبال مخاطب است. چالشی که سال‌هاست در ابررسانه‌ای همچون صداوسیما مورد غفلت قرار گرفته و مدت‌هاست که کلیدواژه «قهر مخاطب» را به یکی از کلیدی‌ترین سرفصل‌های آسیب‌شناسی و نقد این رسانه از سوی دل‌سوزان و منتقدان، تبدیل کرده است.
واقعیت هم این است که در عصر جدید و با ورود جدی‌تر پلتفرم‌های خانگی، حالا مختصات ارزیابی نسبت مخاطب با محصولات به‌کل دستخوش تغییر شده است و دیگر توجه به این گزاره، نه یک انتخاب که یک الزام است چرا که حالا این مخاطب است که با صرف هزینه اشتراک، به یک بازیگر تعیین‌کننده تبدیل شده و اوست که برمبنای سلیقه و نظر شخصی خود، یک محصول را انتخاب کرده و بدون هیچ تعارفی، اگر در همان چند قسمت ابتدایی آن را باب طبع خود نیابد، از دنبال کردن آن صرف نظر می‌کند و سراغ محصولی دیگر می‌رود.
در چنین مختصاتی است که رکوردشکنی سریال «بدنام» در جذب مخاطب به یک اتفاق ویژه و قابل تحلیل تبدیل می‌شود. سریالی که طراحی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی آن را حامد عنقا برعهده داشته و احسان سجادی‌حسینی در اولین تجربه سریال‌سازی برای نمایش خانگی، آن را کارگرانی کرد و در ۲۷ قسمت توانست بیش از ۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دقیقه تماشا را ثبت کرده و عنوان پرمخاطب‌ترین سریال فارسی تاریخ شبکه نمایش خانگی را از آن خود کند.
با همه نقدهایی که به روند کند «بدنام» می‌شود که البته درست هم هست اما سریال تازه حامد عنقا که پیش از این هم با تولید «آقازاده» و «گناه فرشته» اشراف خود بر شناخت رگ خواب مخاطب را اثبات کرده بود، باردیگر توانست فراتر از مضمون و ساختار، همراهی مخاطب را به دست بیاورد و این دستاوردی قابل‌توجه هم برای او و هم برای پلتفرم پخش‌کننده‌اش رقم زد.
شاید «بدنام» در طول پخش با انتقاداتی از سوی منتقدان سینمایی مواجه شد و برخی سوءبرداشت‌ها درباره محتوای آن کارش را حتی به توقیفی کوتاه مدت کشاند اما آنچه فراتر از همه این فرازونشیب‌ها رقم خورد انتخاب مخاطب بود. مخاطب شبکه نمایش خانگی، مخاطب دست‌بسته تلویزیون نیست که به صورت سنتی، محکوم به تماشا باشد بلکه برای تماشای هر محتوایی، آگاهانه و متکی بر سلایق شخصی‌اش دست به انتخاب می‌زند و «بدنام» توانست از این چالش با موفقیت بیرون بیاید.