تقریباً بدون کم‌وکاست و با وجود تفاوت در روایت‌های عددی، تجمعات شبانه در ارتباط با حضور گسترده زنان و مردان حاضر در میادین و خیابان‌ها، مهر تأییدی بر وطن‌خواهی و حمایت از جان‌فدایی یک ملت بود؛ ملتی که بدون سازمان‌دهی و پشتیبانی حزب و جناح خاصی، در مقابل دوربین‌های خبرنگاران حرفه‌ای به میدان آمدند. شوربختانه، نه حزب و تشکلی، نه سازمان و سفره‌داری و نه هیئت سنتی، هیچ‌کدامشان در عرصه نبودند که بهانه‌سازان، پیراهن عثمان کنند. بنابراین، بر اساس تأیید و تصدیق دوست و دشمن، یک حرکت خودجوش مردمی برخاسته از روستا‌ها و شهرها، میادین و خیابان‌ها، قطره‌ای دریایی شد و کشور را فرا گرفت. نه سرما، نه گرما و نه حتی تاریکی، هیچ‌کدام نتوانستند مانع این حرکت خودجوش مردمی شوند. تحلیلگران منطقی و بی‌طرف به بنیان‌های مردمی این حرکت‌ها پی برده و ماهیت خودجوش و مردمی آن را مورد تصدیق قرار داده‌اند و این جوشش‌های مردمی را مورد تقدیر و تقدیس قرار داده و می‌دهند. تاریخ، با شهادت به قرابت مردمی و شجاعانه این حرکت‌ها، اسناد پویا و زنده آنها را برای نسل‌های بعدی ثبت و ضبط خواهد نمود. فردا‌های دیگر، نسل‌های مقاومت، یاد شهید نصرالله و اسطوره جاویدان، آقای شهید سیدعلی خامنه‌ای، را با نگارینه‌های طلایی ثبت و ضبط می‌کنند. 
بگذارید سر در آخور صهیونیست‌داشته‌ها و انسان‌نما‌ها هر چه می‌خواهند بگویند...