داریوش فرضیایی، چهره آشنای برنامه‌های کودک، از راز ارتباطش با چند نسل از کودکان، تأثیر جنگ بر روحیه آنها و روزهای سخت پس از درگذشت مادرش گفت و تأکید کرد برای بازگشت به حال‌وهوای گذشته به زمان نیاز دارد.
داریوش فرضیایی که از اواخر دهه ۷۰ با برنامه «تورنگ و پورنگ» به شهرت رسید، در گفت‌وگویی در حاشیه سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، از تجربه بیش از دو دهه فعالیت برای کودکان سخن گفت. او که این روزها با فیلم سینمایی «عموی بچه‌ها» به جشنواره آمده، راز ارتباط با مخاطبان خردسال را شناخت دنیای آنها و ایجاد فاصله‌ای کمتر میان مجری و کودک می‌داند.
فرضیایی درباره شیوه اجرای خود گفت: «من احساس می‌کردم با بچه‌ها همراه هستم؛ انگار کسی هستم که هم‌قد آنهاست و با آنها برنامه اجرا می‌کند و این فاصله را یک‌جوری برداشته بودم.» او صداقت و شناخت دغدغه‌های کودکان را از مهم‌ترین عوامل موفقیت در برنامه‌سازی برای این گروه سنی دانست.
این مجری تلویزیون با اشاره به تغییر قالب برنامه‌هایش در طول سال‌ها، گفت برای دوری از تکرار تلاش کرده است شیوه‌های تازه‌ای را تجربه کند. به اعتقاد او، بخشی از جذابیت شخصیت عمو پورنگ به این بازمی‌گردد که کودکی خودش را به اجرا آورده و رفتارها و کلماتی را به کار گرفته که برای مخاطبان آشنا و ملموس بوده است.
فرضیایی همچنین تأثیر شرایط اجتماعی بر روحیه کودکان را مهم دانست و گفت شادی و غم افراد از جامعه جدا نیست. او درباره بازنمایی جنگ در برنامه‌های کودک هشدار داد و با اشاره به تجربه شخصی خود از تماشای برنامه‌های دوران جنگ در کودکی گفت این تجربه برایش آثار ماندگاری بر جای گذاشته است.
او تأکید کرد موضوع جنگ در برنامه‌سازی برای کودکان به دقت و بررسی کارشناسی نیاز دارد، زیرا تصاویر و روایت‌های مربوط به جنگ می‌توانند در بلندمدت بر افکار، رفتار و روحیه آنها اثر بگذارند.
این هنرمند در بخش دیگری از گفت‌وگو، از روزهای سخت پس از درگذشت مادرش گفت و توضیح داد که با وجود این داغ، فیلم «عموی بچه‌ها» را برای کودکان به جشنواره رسانده‌اند. او در این‌باره اظهار کرد: «الان دو ماه از فوت مادرم گذشته. خودم داغ‌دیده‌ام.»
فرضیایی با اشاره به شرایط روحی خود افزود که برای بازگشت به فعالیت‌های گذشته و پیدا کردن دوباره خودش به زمان نیاز دارد.
او در پایان، داستان «پینوکیو» را از آثاری دانست که دوست دارد کودکان تماشا کنند و درباره پیام آن گفت: «ساده بودن خیلی چیز خوبی است؛ ساده بودن به معنای عقب بودن نیست.»