مرسدس فناوری توربوشارژر برقی را که پیش‌تر مختص مدل‌های گران‌قیمت AMG بود، برای نخستین بار روی محصولات معمولی خود پیاده‌سازی کرد.
مرسدس بنز در حال همگانی کردن فناوری توربوشارژرهای برقی است. این تکنولوژی نوین پیش‌ازاین ابتدا روی ابرخودروی AMG One دیده شده بود و سپس به مدل‌های ارزان‌تر سری AMG یعنی خانواده‌های ۴۳ و ۶۳ راه یافت. اکنون این خودروساز آلمانی گام دیگری به جلو برداشته و با معرفی پیشرانه جدید M 252 LS، توربوشارژر مجهز به سیستم کمک برقی را به مرسدس‌های معمولی می‌آورد. این فناوری قرار است روی مدل‌های استاندارد بنز و از شاسی‌بلند کامپکت و کاربردی GLB آغاز شود. شاید بخش انتهایی کد این موتور یعنی LS یادآور موتورهای معروف جنرال موتورز باشد اما پیشرانه مرسدس بنز نصف تعداد سیلندرهای موتور محبوب شورلت را دارد.
این پیشرانه جدید بر پایه موتور M 252 که در سال ۲۰۲۵ معرفی شده بود، توسعه یافته است. مرسدس بنز اگرچه حجم این موتور کوچک ۱٫۵ لیتری را دستخوش تغییر اساسی نکرده اما مجموعه‌ای از اصلاحات فنی را با هدف بهبود عملکرد، ارتقای راندمان و افزایش نرمی کارکرد روی آن اعمال کرده است. این توربوشارژر برقی با بهره‌گیری از دانش فنی حاصل از برنامه‌های مسابقات فرمول یک و با همکاری نزدیک بخش پیشرانه‌های عملکرد بالای مرسدس AMG در بریتانیا توسعه یافته است؛ همان واحد تخصصی که مسئولیت طراحی و ساخت پیشرانه‌های تیم فرمول یک مرسدس AMG را بر عهده دارد. هدف اصلی از به‌کارگیری این سیستم، از بین بردن تأخیر توربو در تمامی دورهای موتور است تا قدرت به‌محض فشرده شدن پدال گاز در اختیار راننده قرار گیرد. مرسدس بنز اعلام کرده که این سیستم علاوه بر بهبود پرفورمنس، به کاهش مصرف سوخت و آلایندگی نیز کمک شایانی می‌کند.
یکی دیگر از ویژگی‌های بسیار هوشمندانه این پیشرانه، توانایی توربوشارژر برقی در بازیابی تا ۲ کیلووات انرژی از گازهای خروجی اگزوز و تبدیل آن به الکتریسیته است. این ویژگی باعث می‌شود توربو نقشی فراتر از یک دمنده ساده داشته باشد. این موتور چهار سیلندر توانایی تولید ۲۲۸ اسب بخار قدرت را دارد و سیستم توربوشارژر برقی نیز ۳۱ اسب بخار دیگر به آن اضافه می‌کند تا مجموع خروجی به ۲۴۸ اسب بخار قدرت برسد. هرچند شاید این عدد چندان چشمگیر به نظر نرسد اما باید توجه داشت که چنین قدرتی توسط پیشرانه‌ای با حجم تنها ۱٫۵ لیتر تولید می‌شود.
موتور M 252 LS نخستین بار روی شاسی‌بلند GLB 250 نصب شده است؛ جایی که توانسته زمان شتاب‌گیری صفر تا صد کیلومتر بر ساعت خودرو را یک‌دهم ثانیه بهبود ببخشد. درعین‌حال، میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای CO₂ این مدل نسبت به نسل قبلی مجهز به موتور بزرگ‌تر ۲ لیتری M 260، حدود ۱۷ درصد کاهش یافته است. فناوری توربوشارژر برقی اما مزیت‌هایی فراتر از صرفاً حذف تأخیر توربو دارد. یک موتور الکتریکی کوچک قادر است توربو را مستقل از جریان گازهای اگزوز به چرخش درآورد و درعین‌حال به‌عنوان ژنراتور برای بازیابی انرژی تلف‌شده عمل کند. مهندسان مرسدس AMG می‌گویند این سیستم در شرایطی می‌تواند به‌صورت کاملاً خنثی از نظر انرژی عمل کند؛ یعنی الکتریسیته‌ای که توربو حین بازیابی انرژی تولید می‌کند، تحت شرایطی برای تأمین برق موتور الکتریکی خود آن کافی است و نیازی به کشیدن توان اضافه از سیستم برق خودرو ندارد.
اگرچه اضافه شدن این قطعات موجب افزایش هزینه‌ها، وزن و پیچیدگی ساخت می‌شود اما بازیابی انرژی تلف‌شده اگزوز قطعاً روشی هوشمندانه برای بیرون کشیدن راندمان بیشتر از یک پیشرانه درون‌سوز است. البته مرسدس بنز تنها خودروسازی نیست که از این فناوری در خط تولید خود استفاده می‌کند زیرا پورشه نیز تکنولوژی مشابهی را در مدل‌های 911 GTS و ۹۱۱ توربو S به کار گرفته است؛ موضوعی که نشان می‌دهد در سال ۲۰۲۶ و هم‌زمان با گسترش خودروهای برقی، موتورهای درون‌سوز همچنان فضای زیادی برای پیشرفت و بهینه‌سازی دارند.