هیدئو کوجیما زمانی قصد داشت دیسک‌های بازی Snatcher را به ماده‌ای آغشته کند که با گرم شدن، بوی خون بدهند؛ ایده‌ای که کونامی آن را کنار گذاشت. اکنون فناوری Scentronic با قابلیت انتقال رایحه‌های دیجیتال توسعه یافته و شاید در آینده، حس بویایی را نیز به تجربه بازی‌های ویدیویی اضافه کند. هیدئو کوجیما حتی در
هیدئو کوجیما زمانی قصد داشت دیسک‌های بازی Snatcher را به ماده‌ای آغشته کند که با گرم شدن، بوی خون بدهند؛ ایده‌ای که کونامی آن را کنار گذاشت. اکنون فناوری Scentronic با قابلیت انتقال رایحه‌های دیجیتال توسعه یافته و شاید در آینده، حس بویایی را نیز به تجربه بازی‌های ویدیویی اضافه کند.
هیدئو کوجیما حتی در دهه ۱۹۸۰ و زمانی که به عنوان یک طراح جوان در شرکت کونامی فعالیت می‌کرد، به ایده‌های غیرمعمولش شهرت داشت. جاه‌طلبی‌هایش گاهی چنان اختلافاتی ایجاد می‌کرد که او در جریان توسعه بازی Metal Gear، حتی تا آستانه ترک شرکت پیش رفت. با این حال، یکی از عجیب‌ترین پیشنهادهای او زمانی مطرح شد که روی بازی ماجراجویی سایبرپانکی Snatcher کار می‌کرد. کوجیما می‌خواست دیسک‌های فلاپی این بازی را با رنگی مخصوص بپوشاند که بوی خون می‌داد. قرار بود پس از گرم شدن در کامپیوتر بازیکن، این رنگ ذوب شود و فضای اتاق خواب او را به محیطی شبیه به یک صحنه قتل تبدیل کند.
چنین ایده‌ای علاوه بر احتمال آسیب رساندن به سخت‌افزار، خطرات دیگری نیز داشت. ذوب شدن رنگ درون درایو دیسک می‌توانست به انتشار بخارات شیمیایی در فضای بسته منجر شود و مشکلاتی جدی ایجاد کند. از طرف دیگر، این ترفند تنها یک بار قابل استفاده بود؛ زیرا پس از ذوب شدن رنگ، دیگر امکان تکرارش وجود نداشت. به همین دلیل، مدیران کونامی این پیشنهاد را رد کردند و پروژه موسوم به Smell Project کوجیما برای همیشه کنار گذاشته شد. اکنون، نزدیک به چهار دهه پس از آن ماجرا، دانشمندان و توسعه‌دهندگان سخت‌افزار فناوری‌هایی را ساختند که شاید بتوانند رویای قدیمی این بازی‌ساز را به واقعیت تبدیل کنند.
بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز، پژوهشگران فناوری جدیدی به نام Scentronic توسعه داده‌اند که با استفاده از دستگاهی موسوم به بینی الکترونیکی می‌تواند بوهای مختلف را شناسایی کرده و اطلاعات مربوط به آن‌ها را به دستگاهی در مکانی دیگر انتقال دهد. دستگاه گیرنده نیز با آزاد کردن مولکول‌های معطر متناظر، رایحه‌ای مشابه بوی اصلی ایجاد می‌کند. این فناوری از نظر عملکرد شباهت زیادی به شیوه انتقال صدا و تصویر در تلفن‌های هوشمند دارد؛ با این تفاوت که می‌تواند حس بویایی را نیز به ارتباطات دیجیتال اضافه کند. چونیو یانگ، دانشجوی دکترا در دانشگاه ایالتی اوهایو، درباره این فناوری گفت:
ایده این است که بو را به اطلاعات تصویری و صوتی‌ای اضافه کنیم که از قبل به صورت غیرحضوری به اشتراک می‌گذاریم تا این تجربه‌ها جذاب‌تر شوند.
در حال حاضر، این فناوری تنها قادر به شناسایی پنج رایحه است؛ اما پژوهشگران معتقدند در صورت آموزش بینی الکترونیکی برای تشخیص بوهای بیشتر، می‌توان مجموعه بسیار گسترده‌تری از رایحه‌ها را در اختیار داشت. البته هدف اصلی Scentronic در شرایط فعلی، ایجاد دیسک‌هایی با بوی خون نیست. این فناوری بیشتر برای کاربردهایی مانند خرید اینترنتی در نظر گرفته شده تا مشتریان بتوانند پیش از خرید، رایحه محصولاتی مانند عطر، صابون و شمع را تجربه کنند. همچنین امکان به اشتراک گذاشتن بوی یک غذا با اعضای خانواده یا دوستانی که در فاصله‌ای دور زندگی می‌کنند، از دیگر کاربردهای احتمالی آن محسوب می‌شود.
با این حال، استفاده از این فناوری در صنعت بازی‌های ویدیویی نیز دور از انتظار نیست. سونی قبلاً فناوری مرتبط با انتشار رایحه در بازی‌ها و واقعیت مجازی را به ثبت رسانده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد شرکت‌های فعال در این صنعت نیز به قابلیت‌های حس بویایی دیجیتال توجه دارند. با پیشرفت این فناوری‌ها، شاید افرادی مانند کوجیما بتوانند ایده‌های قدیمی خود را با امکانات جدید احیا کنند. برای مثال، تصور کنید کنسول ایکس باکس شما هنگام اجرای یک بازی ترسناک، بوی جسدی در حال پوسیدن را در فضای اتاق منتشر کند! البته امیدواریم کپکام از فناوری Scentronic الهام نگیرد و آن را در مجموعه Resident Evil به کار نبرد؛ زیرا آخرین چیزی که می‌خواهیم تجربه کنیم، بوی فاضلاب‌های شهر راکون است!