قهرمان سرشناس کشتی روسیه گفت: مردم ایران مردمی شجاع با اراده‌ای بسیار قوی هستند که بهترین ویژگی‌های انسانی و فنی را در خود جمع کرده‌اند. به همین دلیل است که مکتب کشتی ایران تا این اندازه پایدار و بی‌نظیر باقی مانده است.
دیوید موسل‌بس، قهرمان المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و دارنده دو مدال طلای مسابقات جهانی کشتی آزاد، از چهره‌های سرشناس کشتی سنگین‌وزن روسیه است که در دوران حرفه‌ای خود سابقه کسب شش عنوان قهرمانی اروپا را نیز در کارنامه دارد. او تا سال ۲۰۰۴ برای روسیه و در سال ۲۰۰۸ برای اسلواکی رقابت کرد که در المپیک ۲۰۰۸ پکن نیز به مدال نقره رسید.
وی در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی برای روسیه مدال طلا و در المپیک ۲۰۰۸ پکن نیز در سن ۳۶ سالگی برای اسلواکی مدال نقره گرفت و در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ نیز قهرمان جهان شد. او همچنین ۶ مدال طلای قهرمانی اروپا و ۴ مدال طلای قهرمانی روسیه را نیز در فهرست افتخارات خود دارد. او در المپیک پکن صاحب مدال برنز شد ولی بعد‌ها دوپینگ آرتور تایمازوف مثبت اعلام شد مدال برنز دیوید موسلبز به نقره تبدیل شد.
وی سال‌ها در سطح اول کشتی جهان رقابت کرده و از نزدیک با بزرگان این رشته، از جمله کشتی‌گیران مطرح ایران، روبه‌رو شده است.
موسل‌بس در گفت‌وگوی اختصاصی با میزان، ضمن تمجید از جایگاه تاریخی و ویژگی‌های فنی مکتب کشتی ایران، به ارزیابی حسن یزدانی، وضعیت فعلی کشتی روسیه، سخت‌ترین حریف دوران ورزشی خود و نقش لیگ‌های حرفه‌ای در توسعه کشتی پرداخت و از تجربه‌های شخصی‌اش در مسیر قهرمانی گفت.
گفت‌وگوی اختصاصی میزان، با این چهره سرشناس کشتی جهان را در زیر می‌خوانید:
میزان: ابتدا از حضورتان در این گفت‌و‌گو سپاسگزاریم. به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته کشتی جهان، ارزیابی شما از مکتب کشتی ایران چیست؟
دیوید موسل‌بس: مکتب ایرانی، همان‌طور که همیشه گفته‌ام، یکی از بهترین مکاتب کشتی دنیاست. آنچه این مکتب را متمایز می‌کند، پایداری هفتادساله‌اش است؛ از دوران بزرگانى مثل امامعلی حبیبی (ببر مازندران)، غلامرضا تختی و دیگر قهرمانان بزرگ. کسانی که سهم عظیمی در پیشرفت کشتی ایران داشتند، خودشان مقام‌دار بودند و بعد به‌عنوان مربی ارشد و سرمربی تیم ملی، نسل‌های بعدی را به مدال‌های المپیک رساندند.
این مکتب پایدارترین، اصولی‌ترین و از نظر استراتژیک منظم‌ترین مکتب کشتی است. مکتب ایرانی تکرارنشدنی و منحصر‌به‌فرد است و دقیقاً بر پایه ورزش‌های ملی ایران بنا شده. من خودم در اوایل دهه نود این افتخار را داشتم که در کشتی سنتی ایرانی در تهران شرکت کنم و از نزدیک ببینم این مکتب از کجا ریشه گرفته است.
البته نباید نقش مردم ایران را فراموش کرد. مردم ایران مردمی شجاع با اراده‌ای بسیار قوی هستند که بهترین ویژگی‌های انسانی و فنی را در خود جمع کرده‌اند. به همین دلیل است که مکتب کشتی ایران تا این اندازه پایدار و بی‌نظیر باقی مانده است.
میزان: نظر شما درباره حسن یزدانی چیست؟
موسل‌بس: اینکه او یکی از بزرگ‌ترین کشتی‌گیران دنیاست را عناوینش به خوبی نشان می‌دهد. او در طول سه دوره المپیک خودش را ثابت کرده است. هر ورزشکار جوانی که تازه کارش را شروع می‌کند، آرزوی رسیدن به چنین ثبات، چنین نتایج و چنین افتخاراتی را دارد که حسن به آن دست یافته.
اما صحبت فقط درباره پیروزی‌ها نیست؛ درباره شخصیت او به‌عنوان یک ستاره درخشان ورزش است. او همه را با آمادگی حرفه‌ای و نگرش عمیق‌اش به کشتی مجذوب می‌کند. از لحظه‌ای که پا روی تشک می‌گذارد، احترام همه را برمی‌انگیزد؛ چه داوران و چه تماشاگران. این شخصیت، اراده، شجاعت و ذهن استراتژیک اوست. مجموع این ویژگی‌ها بهترین کیفیت یک مرد و یک انسان است.
همه کسانی که با او کار کرده‌اند، رقبا، هم‌تیمی‌ها و خبرنگاران، از بودن کنار او لذت می‌برند، چون حسن ضامن مثبت‌اندیشی، ثبات و موفقیت است. او میهن‌پرست واقعی ملت و مردم ایران است و امروز به عقیده من، چهره ورزش ایران محسوب می‌شود. وجود چنین جوانانی که جوانی و شجاعت را نمایندگی می‌کنند، افتخار بزرگی برای زمانه ماست. اگر قرار باشد تیم منتخب جهان تشکیل شود، حسن یزدانی یکی از ستاره‌های درخشان آن خواهد بود.
میزان: اگر به گذشته برگردید، چه چیزی را در دوران ورزشی خود تغییر می‌دادید؟
موسل‌بس: قطعاً خیلی بیشتر تمرین می‌کردم و نتیجه‌گیری‌های درست‌تری از مسابقاتم می‌گرفتم. هر ورزشکاری پیروزی‌هایش را به اندازه شکست‌ها و اشتباهاتش به یاد نمی‌آورد. اتفاقاً همین شکست‌هاست که ارزش پیروزی‌ها را مشخص می‌کند. کسی که بتواند اشتباهاتش را ببیند، شکست‌هایش را قدر بداند و تحلیل درست انجام دهد، به موفقیت‌های بزرگ‌تری می‌رسد.
متأسفانه من خیلی کم تمرین می‌کردم. اگر برگردم، نگرش خودم به ورزش را هم تغییر می‌دهم. این یکی از کلیدی‌ترین شاخص‌های موفقیت است.
میزان: وضعیت فعلی کشتی روسیه را چطور ارزیابی می‌کنید؟
موسل‌بس: امروز کشتی روسیه در بهترین شرایط نیست، این را قبول دارم. مثل همه جای دنیا، اوج و فرود وجود دارد. ورزشکاران ما دیگر نمی‌توانند مثل گذشته آزادانه سفر کنند، اما روش‌ها، رویکرد تربیت ذخیره المپیک، مدارس ورزشی کودکان و نوجوانان همچنان حفظ شده و در سطح بالایی قرار دارد.
مهم‌ترین سرمایه ما، ذخیره مربیگری است. مربیان خوبی در سراسر روسیه داریم. این موضوع تضمین می‌کند که دیر یا زود، کشتی روسیه دوباره به آن دوران طلایی که از سال ۱۹۵۲ تا المپیک توکیو داشت، برمی‌گردد. روسیه قطعاً رقبای قدرتمندی برای ایران، آمریکا، کوبا و دیگر مکاتب بزرگ کشتی تربیت خواهد کرد.
میزان: درباره رسول خادم چه نظری دارید؟
موسل‌بس: خادم را از دهه نود می‌شناسم. همه مسابقاتش را به یاد دارم؛ از المپیک آتلانتا و سیدنی تا آخرین قهرمانی جهانی که در ایران کشتی گرفت. او هم به‌عنوان قهرمان جهان و المپیک و هم به‌عنوان سرمربی تیم ملی ایران که توانست کادر فنی را منسجم کند و قهرمانان را در بهترین فرم به میدان ببرد، شایسته احترام است.
اما آنچه رسول را متمایز می‌کند، کار‌های خیرخواهانه و انسانی اوست. او سال‌هاست بدون سروصدا به مردم کمک می‌کند. این کار‌ها از قلب و روح او می‌آید. رسول یکی از شایسته‌ترین پسران ایران است و من برای پدر و مادری که چنین انسانی تربیت کرده‌اند، احترام ویژه‌ای قائلم.
میزان: سخت‌ترین حریفی که در دوران ورزشی با او روبه‌رو شدید چه کسی بود؟
موسل‌بس: سخت‌ترین حریف من عباس جدیدی بود. او چند بار قهرمان جهان و مدال‌آور المپیک بود. تجربه بسیار بالا، قدرت بدنی فوق‌العاده، اراده و شخصیت قوی و کشتی استراتژیک بسیار منظمی داشت. قطعاً عباس جدیدی دشوارترین حریفی بود که با او کشتی گرفتم.
یکی از کلیدی‌ترین مبارزاتی که هرگز فراموش نمی‌کنم، قهرمانی جهان سال ۱۹۹۵ در آتلانتا بود، وقتی که در قهرمانی جهان مبارزه می‌کردیم. متأسفانه من باختم، اما با این حال این باخت برای من خیلی کار‌ها کرد.
نتیجه‌گیری‌های درستی کردم، تحلیل مهمی برای خودم انجام دادم که بعداً به من کمک کرد هم با حریفان دیگر و هم با همین ورزشکار مبارزه کنم.
میزان: ارزیابی شما از زیرساخت‌های کشتی ایران چیست؟
موسل‌بس: زیرساخت کشتی ایران یکی از بهترین‌ها در دنیاست. ما پایگاه‌های شما را از نزدیک دیده‌ایم. شرایطی که دولت ایران برای کشتی فراهم کرده، در سطح بسیار بالایی است. متد‌های آمادگی جسمانی و فنی-تاکتیکی شما هم پیشرفته است.
اما مهم‌تر از زیرساخت، رقابت داخلی است. خدا را شکر در ایران همیشه رقابت سنگینی وجود داشته، چون کشتی و وزنه‌برداری از محبوب‌ترین رشته‌های ورزشی مردم هستند و ایران همواره مدال‌آور المپیک در کشتی بوده است.
میزان: درباره لیگ حرفه‌ای RAF چه نظری دارید؟
موسل‌بس: این لیگ ویژگی‌های خاص خودش را دارد و شاید ما هنوز کاملاً برای آن آماده نباشیم. اما باید بپذیریم که برای تبلیغ و محبوب‌کردن کشتی در سطح جهان کار مهمی انجام می‌دهد. وجود لیگ‌های حرفه‌ای و تجاری در کنار رقابت‌های رسمی، به هم آسیب نمی‌زند و می‌تواند مکمل هم باشد.
میزان: در پایان اگر سخنی با مردم ایران دارید بفرمایید.
دیوید موسل‌بس: من از تمام مردم ایران بابت تاریخ باشکوه و فرهنگ غنی‌شان سپاسگزارم. برای ایران آرزوی صلح و آزادی دارم. شما به دنیا خیلی چیز‌ها هدیه داده‌اید؛ از خط و فرهنگ گرفته تا نقش مهمی که امروز در سیاست بین‌الملل دارید.
مهمان‌نوازی مردم ایران را در هیچ کجای دنیا ندیده‌ام. همبستگی و وحدت از غرب تا شرق و از جنوب تا شمال ایران، بسیار ارزشمند است. به‌عنوان یک کشتی‌گیر، در برابر مکتب بزرگ کشتی ایران تعظیم می‌کنم. این مکتب قهرمانان بزرگی به من هدیه داد و دوستان وفاداری نصیبم کرد.
از رئیس فدراسیون کشتی ایران که برای توسعه این رشته بسیار تلاش می‌کند و همواره تیم‌های ملی را به رقابت‌های مختلف اعزام می‌کند، صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین از مربیان پیشکسوت که عشق و هدفمندی را نسل به نسل منتقل کرده‌اند، قدردانی می‌کنم.
برای من مردم ایران، مکتب کشتی ایران و دوستان ایرانی‌ام ارزش ویژه‌ای دارند. آرزو می‌کنم نسل‌های جدید ایران را روشن‌تر و سربلندتر کنند. با احترام فراوان.