اتحادیه اروپا عبارت «عضویت وابسته» را از پیش‌نویس بیانیه پایانی اجلاس سران با کانادا حذف و آن را با «همکاری هرچه نزدیک‌تر» جایگزین کرد؛ این عقب‌نشینی با فشار آلمان و چند کشور عضو دیگر صورت گرفت و نشان می‌دهد اتحادیه اروپا در حال حاضر توانایی جذب یک کشور بزرگ مانند کانادا را ندارد. در پس این تصمیم، دو لایه از ملاحظات پنهان است که به‌طور مستقیم به وضعیت داخلی کانادا مرتبط می‌شود.
نخست، اتحادیه اروپا کانادا را یک «کل واحد و پایدار» نمی‌بیند. در سپتامبر ۲۰۲۶، حزب جدایی‌طلب «حزب کبک» در انتخابات استانی این استان پیروز شد و رهبر آن، پل سن‌پیر پلاموندون وعده داد پس از پایان دوره ریاست‌جمهوری ترامپ در سال ۲۰۲۹ همه‌پرسی استقلال برگزار کند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد حمایت از استقلال کبک حدود ۳۰درصد است و اگرچه در کوتاه‌مدت به اکثریت نمی‌رسد، اما بازگشت حزب کبک به قدرت، عدم قطعیت ساختاری را در مورد آینده سیاسی کانادا ایجاد کرده است.
برای اتحادیه اروپا، امضای سند «عضویت ویژه» با کشوری که ممکن است در آینده تجزیه شود، ریسک حقوقی و سیاسی بالایی دارد.
دوم، مخالفت آلمان به‌طور غیرمستقیم تحت تأثیر این عدم قطعیت قرار گرفته است. مرتس، صدراعظم آلمان «عضویت وابسته» را «خط قرمز» خواند، زیرا این مفهوم در معاهدات اتحادیه اروپا وجود ندارد و در ابتدا برای اوکراین طراحی شده بود، نه برای کانادایی که در خارج از اروپا قرار دارد. اما یک نگرانی عمیق‌تر این است: اگر کبک در آینده به سمت استقلال حرکت کند، اتحادیه اروپا با چه نهادی «همکاری نزدیک» خواهد داشت؟ آیا باید روابط را با کانادای باقیمانده بازتعریف کند یا با کبک مستقل؟ این ابهام سبب می‌شود کشورهای عضو اتحادیه اروپا تمایلی به پیشبرد این ایده نداشته باشند.
بنابراین، حذف «عضویت وابسته» توسط اتحادیه اروپا سطحی از واقع‌بینی است: این اتحادیه نه توانایی جذب کانادا را دارد و نه می‌تواند یک شریک مذاکره‌ای «کاملاً پایدار» پیدا کند. از این رو ترجیح می‌دهد با اصطلاحات مبهم، فضای مانور را حفظ کند و منتظر بماند تا وضعیت داخلی کانادا روشن‌تر شود.
اتحادیه اروپا عبارت «عضویت وابسته» را از پیش‌نویس بیانیه پایانی اجلاس سران با کانادا حذف و آن را با «همکاری هرچه نزدیک‌تر» جایگزین کرد.
زمان مطالعه: ۱ دقیقه
منبع: روزنامه قدس