سرانجام هفت دقیقه از نسخه هوش مصنوعی اودیسه منتشر شد؛ اثری که با وجود جلوه‌های بصری قابل‌قبول، به‌دلیل روایت ضعیف مورد انتقاد قرار گرفته است.
فهرست مطالب
سه ماه پس از وعده ایلان ماسک برای انتشار نسخه‌ای بلند و «از نظر تاریخی دقیق» از فیلم «اودیسه» با استفاده از هوش مصنوعی گروک، این شرکت سرانجام تنها هفت دقیقه از این پروژه را منتشر کرده است.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تک‌ناک، این بخش اکنون «قسمت اول مجموعه اودیسه ما» نام گرفته است. این اثر با وجود جلوه‌های بصری باورپذیر، به دلیل روایت طولانی، دیالوگ‌های مصنوعی و فقدان جذابیت هنری با انتقاد روبه‌رو شده است.
ایلان در برابر نولان!
ایلان ماسک پیش‌تر به دلیل انتخاب بازیگران غیرسفیدپوست و تراجنسیتی در اقتباس کریستوفر نولان از «اودیسه»، به شدت به این کارگردان تاخته بود. نولان از جنبه‌های مختلف نقطه مقابل ماسک است؛ درحالی‌که مدیرعامل اسپیس‌ایکس و تسلا از ساخت مراکز داده در فضا سخن می‌گوید و به انتشار بی‌وقفه محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی مشغول است، نولان خود را «فردی بدبین به فناوری» توصیف کرده و گفته که پیش از ظهور هوش مصنوعی، هرگز شاهد فناوری نبوده است که با چنین مخالفت گسترده‌ای از سوی مردم روبه‌رو شود.
مرتبط: از بتمن تا اودیسه؛ راز موفقیت کریستوفر نولان در ساخت فیلم‌های پرریسک + تصویر
نسخه نولان از «اودیسه» هرچند از جلوه‌های بصری متعددی بهره می‌گیرد، اما در اصل دستاوردی در فیلم‌سازی عملی است؛ فیلمی که تولید آن به شش کشور کشیده شد و هزاران بازیگر و عضو گروه تولید در ساخت آن مشارکت داشتند. این اثر پس از اکران در ژوئیه، به موفقیتی چشمگیر در گیشه دست یافت، نمایش‌های IMAX آن برای ماه‌ها با استقبال کامل مواجه شد و اکنون از مدعیان اصلی جوایز اسکار پیش رو محسوب می‌شود.
در سوی دیگر، نسخه هوش مصنوعی اودیسه تولیدشده با گروک قرار دارد که با همکاری Wonder Studios و به کارگردانی Dev Walker ساخته شده است. برای ارزیابی نتیجه، کافی است نگاهی به تصاویر منتشرشده بیندازید.
کیفیت نسخه هوش مصنوعی اودیسه
نتیجه به‌اندازه‌ای که انتظار می‌رفت فاجعه‌بار نیست و دست‌کم از برخی ویدیوهایی که ماسک در هفته‌های اخیر منتشر کرده است، کیفیت بصری بهتری دارد. اگر از ماهیت تولیدشده با هوش مصنوعی آن خبر نداشتیم، شاید در برخی لحظات تصور می‌شد با بازیگرانی واقعی در میان آب‌های یک دریای واقعی روبه‌رو هستیم.
به‌نظر می‌رسد سازندگان در برخی جزئیات تاریخی چندان سخت‌گیر نبوده‌اند؛ از جمله اینکه هیچ‌یک از شخصیت‌ها به یونانی باستان صحبت نمی‌کنند. در عوض، همه شخصیت‌ها از رنگ پوستی برخوردار هستند که با معیارهای ماسک سازگار است و روایت داستان نیز بر عهده راوی با لهجه بریتانیایی قرار دارد، که صدایی آشنا برای مخاطبان بازی‌های فانتزی و فیلم‌های حماسی متعارف هالیوود در ربع قرن گذشته محسوب می‌شود.
با وجود این، ایراد اساسی این تصاوی به ظاهر شخصیت‌ها و به جزئیات تاریخی مربوط نیست، بلکه به فقدان هنر، الهام و عاطفه انسانی بازمی‌گردد. روایت پیش‌زمینه داستان که از طریق صدای راوی ارائه می‌شود، بیش از اندازه طولانی است و در نهایت به رژه‌ای از چهره‌های ریش‌دار می‌رسد که دیالوگ‌هایی تصنعی و بی‌روح بر زبان می‌آورند. در چنین شرایطی، حتی جمله بحث‌برانگیز نسخه نولان، «عصر برنز ما در حال فروپاشی است!»، در مقایسه با این دیالوگ‌ها به متنی درخشان از شکسپیر شباهت پیدا می‌کند.
ممکن است برخی نماها به‌تنهایی شبیه‌سازی قابل قبولی از واقعیت باشند، اما کلیپ در کلیت خود فاقد هرگونه پویایی و حس زندگی است. داستان نه شتاب و حرکت مشخصی دارد و نه مخاطب را به شخصیت‌ها یا رویدادهای روی صفحه علاقه‌مند می‌کند. با چنین نتیجه‌ای، تصور اینکه مخاطبان مشتاق تماشای هفت دقیقه دیگر از این مجموعه باشند دشوار است؛ چه برسد به اینکه بخواهند یک فیلم بلند کامل را بر اساس همین الگو تماشا کنند.