وقتی همه پشتت رو خالی کردن و باید تنهایی بار سنگینی رو بکشی همون لحظه، خدا: فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ (توبه: ۱۲۹) شلوغی دورت که خلوت میشه، تازه میبینی تکیهگاه واقعیت کی بوده. رفتن آدما کم شدن پشتوانهت نیست. کسی که منو داره، از رفتن هیچکس فقیر نمیشه.
وقتی همه پشتت رو خالی کردن و باید تنهایی بار سنگینی رو بکشی همون لحظه، خدا: فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ (توبه: ۱۲۹) شلوغی دورت که خلوت میشه، تازه میبینی تکیهگاه واقعیت کی بوده. رفتن آدما کم شدن پشتوانهت نیست. کسی که منو داره، از رفتن هیچکس فقیر نمیشه.
