حوزه/ سلوک رفتاری فرماندهان مخلص دفاع مقدس، همواره متکی بر ولایت‌مداری و فروتنی عملی بوده است. شهید سید محمدسعید جعفری فرمانده حقیقی میدان را حضرت ولی‌عصر(عج) دانسته و خود را خدمتگزار می‌دید. در بخش پیش‌رو، ابعاد برجسته سیره فکری و مبارزاتی این پیشگام عرصه ایثار تبیین می‌گردد.

به گزارش خبرگزاری حوزه، تاریخ انقلاب اسلامی سرشار از مجاهدت چهره‌های مخلصی است که پیشگام روشنگری و دفاع بودند. شهید سید محمدسعید جعفری با منطقی استوار و روحیه‌ای خستگی‌ناپذیر، پرچم هدایتگری را برافراشت. در ادامه، فرازهایی الهام‌بخش از کتاب «اولین فرمانده» را بازخوانی می‌کند.

هدایتگری:
سرش درد می‌کرد برا هدایتِ مردم. با همه بحث می‌کرد. از بهایی و کمونیست گرفته؛ تا مسیحی و یهودی و متصوفه...گاهی هم از زیر مُشت و لگد مخالفانِ بی‌منطق بیرونش می‌کشیدند؛ اما کوتاه نمی‌یومد. بعد از انقلاب مجاهدین‌خلق و توده‌ای‌ها و... هم به کسانی که باهاشون بحث می‌کرد؛ اضافه شد.

سپاه:
دو سه هفته بعد از پیروزی انقلاب به رفیقش گفت: بیا سپاه پاسداران تشکیل بدیم. هنوز امام دستور تشکیل سپاه رو نداده بود؛ که چنین حرفی رو زد. با ۱۲ نفر از رفقاش اینکار رو کردند و بعدها ۱۱ نفرشون شهید شدند.

فرمانده:
هیچوقت خودش رو فرمانده نمی‌دونست‌. می‌گفت: ما کارگزاریم و امام‌زمان(عج) فرمانده هستند. برا همین زیر نامه‌ها رو از طرف... امضاء می‌کرد.

دوراندیشی:
رفته بود خونه‌ی بنی‌صدر. اونجا خانومی رو دید که حجابش مناسب نبود. پرسید: این کیه؟ بنی‌صدر گفت: دخترمه! گفت: حجابش مناسب نیست... بنی‌صدر گفت: حجاب باید در دل باشه... سعید خندید و گفت: اتفاقا دل باید بی‌حجاب باشه... نشست به بحث منطقی و مستند با بنی‌صدر... بعد از جلسه در مورد ریاست‌جمهوری بنی‌صدر گفت: طاغوتی رو بردیم و طاغوتی دیگه آوردیم.

تحول:
همه رو دشمن نمی‌دونست. مُجرمینی که با انقلاب خصومت نداشتند رو امان می‌داد تا برگردند. خیلی‌ها برگشتند و دست از خرابکاری برداشتند. بعضی‌هاشون پاسدار شدند و بعضی هم در آینده به شهادت رسیدند.

منبع: کتاب اولین فرمانده