تهران-ایرنا- بهزاد حاتم، طراح گرافیک گفت: قباد شیوا نقش مهمی در گسترش زبان تصویری مدرن ایران دارد، آثار او هم از دیدگاه گرافیکی بسیار قوی و محکم است و هم در آنها، روح یک نقاش دیده می‌شود.

به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی ایرنا، نهصد و نود و سومین شب از شب‌های بخارا به بزرگداشت قباد شیوا، نقاش و گرافیست برجسته معاصر، اختصاص یافت. این نشست غروب امروز شنبه ۲۳ آبان‌ماه ١۴٠۵ با سخنرانی بهزاد حاتم، بهرام دبیری و علی دهباشی در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد. همچنین در این مراسم فیلم مستند «هنگامه ارکستر مجلسی سارها به رهبری قباد شیوا» ساخته وحید حسینی همدان به نمایش درآمد.

در این مراسم بهزاد حاتم، طراح گرافیک، با اشاره به اینکه در کار قباد شیوا، چیزی غیرقابل توصیف وجود دارد، گفت: می‌توانیم به این امر، درک، حس یا زبان گرافیکی بگوییم. به طور مثال با درک گرافیکی مرتضی ممیز آشنا هستیم، او طراح گرافیک بسیار قوی بود، حتی وقتی نقاشی می‌کرد، می‌بینیم که اثر از زیر دست یک طراح گرافیک درآمده است.

وی افزود: فرشید مثقالی، برعکس است، او نقاش بسیار درخشانی است و کارهای گرافیکی او بیشتر جنبه نقاشانه دارد اما قباد شیوا یک جای قشنگی در این بین دارد.

حاتم ادامه داد: یعنی کارهای شیوا هم از دیدگاه گرافیکی بسیار قوی و محکم است و هم در آنها، روح یک نقاش دیده می‌شود. به طور مثال در بسیاری از پوسترهای درخشانی که شیوا برای موسیقی طراحی کرده، با سوی نقاشانه او روبه‌رو می‌شویم. به همین دلیل گاهی می‌بینیم که چه تصویرهای شاعرانه‌ای و نقاشانه‌ای در پوسترهایش وجود دارد.

این هنرمند ادامه داد: همچنین شیوا توانست در استفاده از خط نستعلیق در پوستر به یک ایماژی برسد که امروزی باشد، این مسیر او، سبب یک حرکت انقلابی در طراحی گرافیک ایران شد.

حاتم اضافه کرد: شیوا از تبار هنرمندانی است که در دهه ۱۳۴۰ خورشیدی ایران فعالیت خود را جدی پیگیری می‌کند، دهه‌ای که از دیدگاه‌های فرهنگی و هنری بسیار اهمیت داشت. ادبیات، تئاتر، شعر و گرافیک نوین ایران نیز در این دهه زاییده شد.

وی خاطرنشان کرد: ما داشتیم با جهان آشنا می‌شدیم، دنیای پیش از اینترنت بود و هر کس در هرجای ایران زندگی می‌کرد، برخورد کمی از زبان جهان به خصوص هنر گرافیک داشت. ما پا گذاشتن در جهان را تجربه می‌کردیم.

حاتم با اشاره به اینکه در آن زمان، مساله زیبایی‌شناسی مطرح شد، اظهار کرد: البته این مبحث میدان جنگ سلیقه‌های فرهنگ‌های مختلف لایه‌های اجتماع شد، این موضوع جهانی بود،

این طراح گرافیک ادامه داد: بنابراین گروه اندکی از هنرمندان تجسمی ما در دهه ۴۰، بسیار نوگرا هستند و دید جهانی دارند،. آثارشان ذره‌ای با نوستالژی پیوند ندارد، آنها دارند زبان روز و نزدیک به زبان جهانی هنر را پیدا می‌کنند.

همچنین حاتم با اشاره به اینکه مطبوعات از جاهایی است که مردم زیبایی‌شناسی را در آن می‌بینند، یادآور شد: افرادی چون مرتضی ممیز و فرشید مثقالی در مجلاتی کار می‌کردند که مخاطبان خاص فرهنگی داشت، اما بخت با ما یار بود که شیوا طراح مجله تماشا می‌شود که البته ارزش فرهنگی و هنری بالایی نیز داشت.

وی ادامه داد: همه ما چه مردم عادی چه جامعه فرهنگی آن روز از طریق مجله تماشا از برنامه‌های تلویزیون باخبر می‌شدیم و به این مجله نیاز داشتیم. این باعث می‌شد تماشا با دیگر مجلاتی که فقط طبقه فرهنگی مخاطب آنها بودند، فرق داشته باشد.

حاتم خاطرنشان کرد: شیوا از راه آن مجله تاثیر بسیاری بر نگاه زیبایی شناسی مردم گذاشت. این از ارزش‌های مهم شیوا است. او همچنین در کارش نشان داد که در استفاده از رنگ شناخت و مهارت دارد. قباد شیوا نقش مهمی در گسترش زبان تصویری مدرن ایران داشت.

قباد شیوا نقش مهمی در گسترش زبان تصویری مدرن ایران دارد

در پوسترهای قباد شیوا شعر، روانی و شادی وجود دارد

در ادامه کریم نصر، نقاش و مجسمه‌ساز در پیامی ویدئویی که به مراسم ارسال کرده بود، گفت: قباد شیوا، اولین نام در گرافیک ایران بود که با آن آشنا شدم. دهه‌ها پیش وقتی سنم هنوز بیشتر از ۱۵ سال نبود، برادرم که در یک کارگاه چاپ سیلک مشغول به کار بود، پوستری برایم آورد که آن را کار برجسته‌ای می‌دانست، امضای پوستر را خواندم، نام قباد شیوا بود.

وی افزود: آن کار آنقدر برایم جالب بود که در مناسب‌ترین جای دیوار اتاقم نصب کردم و همیشه از آن نیرو می‌گرفتم. حالا دهه‌ها از آن روز گذشته، آن خانه و دیوار دیگر وجود ندارد، اما آن پوستر در گوشه‌ای از ذهنم نصب است و هنوز از آن نیرو می‌گیرم. امیدوارم همچنان با کارهای قباد شیوا شگفت‌زده شویم.

همچنین در این مراسم بهرام دبیری، نقاش با اشاره به شرایط دانشجویی خود در دانشکده هنرهای زیبای تهران، توضیح داد: در آثار پوستر قباد شیوا شعر، روانی و شادی وجود دارد، در حالی که آثار مرتضی ممیز، سلب و مردانه بود. آنچه از قباد برای من معنا دارد جوهر نقاشی و رنگ بود که هنوز هم هست.