علی بیگدلی گفت: به نظر من، دولت ایران باید دو آشتی را در دستور کار قرار دهد؛ یکی آشتی با ملت و دیگری آشتی با دنیاست. ایران باید نگاه غضب آلودی که به دنیا داشته است را تغییر دهد و یک دیدگاه جدیدی را در دستور کار خود قرار دهد.
به نقل از ایلنا، علی بیگدلی، کارشناس مسائل بین‌الملل و استاد دانشگاه درباره حضور سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه، در نشست اجلاس وزیران خارجه سازمان همکاری اسلامی در بغداد و ظرفیت این نشست برای بهبود روابط ایران با کشورهای حاشیه خلیج فارس، اظهار کرد: آقای رضایی در اظهارات اخیرشان یک جمله‌ای را مطرح کرده‌اند مبنی بر اینکه اگر این بار به ما حمله شود ما در شیخ‌نشین‌ها نیرو پیاده می‌کنیم به نظرم ایشان نباید این حرف را می‌زد چراکه ما هیچ گاه دنبال تجاوز به هیچ نقطه‌ای نیستیم.
وی گفت: در شرایط کنونی، راهی جز اتخاذ سیاستی انعطاف‌پذیر نداریم و آقای عراقچی هم باید از فرصت حضور در نشست‌های مختلف برای برقراری ارتباطی جدید با شیخ‌نشین‌های خلیج فارس استفاده کند و آن‌ها را به کمک برای پایان دادن به جنگ تشویق کند.
این استاد دانشگاه افزود: در شرایطی که ایران و آمریکا هر دو با نوعی بلاتکلیفی و بی‌عملی مواجه هستند، ادامه این وضعیت می‌تواند مشکلات بیشتری ایجاد کند. اگر نتانیاهو به پیروزی برسد، ضلع سومی هم به این معادله اضافه خواهد شد. اسرائیل نشان داده است که رفتار خشونت آمیز و غیرطبیعی نسبت به کشور ما دارد.
بیگدلی تصریح کرد: اخیرا پسر یکی از سرداران هم در مصاحبه‌ای اعلام کرده بودند که نه ما می‌خواهیم اسرائیل را از بین ببریم و نه اسرائیل ما را. دیپلماسی به این صورت است که این نوع صحبت‌ها ابتدا از زبان افرادی که مسئولیتی ندارند مطرح می‌شود و آرام آرام در رسانه‌ها مطرح می‌شود و بعد مسئولان می‌پذیرند یعنی باید به این سمت و سو برویم.
این استاد دانشگاه با اشاره به ضرورت بازنگری در سیاست خارجی کشور گفت: به نظر من، دولت ایران باید دو آشتی را در دستور کار قرار دهد؛ یکی آشتی با ملت و دیگری آشتی با دنیاست. ایران باید نگاه غضب آلودی که به دنیا داشته است را تغییر دهد و یک دیدگاه جدیدی را در دستور کار خود قرار دهد.
بیگدلی در ادامه اظهار کرد: تصور می‌کنم دیداری که آقای پزشکیان با پوتین داشت یک مقدار موثر بوده است و همچنین سفر آقای لاوروف به ایران و امتیازی که آمریکایی‌ها به پوتین برای فروش گازوئیل به اروپا و آمریکا به ویژه آمریکا داده‌اند، می‌تواند به نفع ما تمام شود و فضا را تا حدودی به نفع ایران بازتر کند. البته باید دید پوتین تا چه اندازه می‌خواهد موضوع ایران را به‌عنوان اهرمی در تعامل با آمریکا نگه دارد هنوز این را نمی‌دانیم اما این امر باعث شده که یک لطافتی در رفتار و گفتار ترامپ نسبت به ایران به وجود بیاید.
وی افزود: تصور می‌کنم ایران پیشنهاد آمریکا را با دقت مورد توجه قرار خواهد داد و پاسخ خود را هم ارائه خواهد کرد چراکه ما دیگر زمان نداریم و به نظر من، بهتر است این کار پیش از انتخابات آمریکا انجام شود؛ زیرا اگر بخواهیم منتظر نتیجه انتخابات بمانیم، ممکن است شرایط تغییر کند چراکه ممکن است ترامپ در صورت شکست بعد از انتخابات دست به یک سیاست انتقام‌جویانه بزند چراکه احتمال شکست حزب جمهوری‌خواه در انتخابات وجود دارد و در حال حاضر هم حزب دموکرات، به‌ویژه در مجلس نمایندگان، پیشی گرفته است و احتمال شکست جمهوری‌خواهان وجود دارد.
این کارشناس مسائل بین‌الملل همچنین درباره نقش قطر در میانجیگری میان تهران و واشنگتن گفت: ممکن است قطر بتواند در این زمینه اقداماتی انجام دهد، اما هر یک از کشورهایی که میانجیگری می‌کنند، به دنبال پتانسیل قدرت‌نمایی هستند و موفقیت در این مسیر برای آن‌ها امتیاز بزرگی محسوب می‌شود. به نظر من، این کار باید از سوی چین انجام می‌شد.
بیگدلی با اشاره به سفرهای دیپلماتیک و نقش قدرت‌های بزرگ در روند مذاکرات، اظهار کرد: سفر رئیس‌جمهور چین به واشنگتن هم تقریبا بدون دستاورد مشخصی به پایان رسید. درباره پوتین هم همین انتظارها مطرح است و امیدوارم اقدامات او حساب‌شده باشد و بتوانیم استفاده بیشتری از ظرفیت این کشورها داشته باشیم. ما در شورای امنیت از حق وتوی این دو کشور استفاده می‌کنیم و بنابراین حرف شنوی بیشتری از این دو کشور داریم برای همین استفاده از ظرفیت این دو کشور مهم است.
بیگدلی در پاسخ به پرسشی درباره ضرورت درخواست ایران برای برگزاری نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد در پی تهدید دونالد ترامپ به استفاده از «مادر بمب‌ها»، اظهار کرد: من فکر نمی‌کنم ایران این کار را انجام دهد. ببینید، شرایطی که آمریکا این بمب را در افغانستان به کار برد، متفاوت بود و شرایط حکومتی که آمریکا در افغانستان با آن مواجه بود هم با شرایط کنونی تفاوت داشت.
وی درباره سفر لاوروف به ایران گفت: بعد از ملاقات صمیمانه‌ای که آقای پزشکیان با آقای پوتین داشتند و ایشان گفتند که هر کاری که از دستشان بر بیاید انجام می‌دهند و بعد از آن هم جایزه‌ای که ترامپ به پوتین برای فروش گازوئیل به آمریکا داده است و رها کردن اوکراین این‌ها همه امتیازاتی است که می تواند به نفع ما تمام شود و ما باید از این موقعیت استفاده کنیم و دیگر آن سرسختی‌های گذشته را از خودمان نشان ندهیم چراکه این سرسختی ها به زیان ما تمام خواهد شد در حال حاضر فشار اقتصادی و بیکاری نتیجه این حالت نه جنگ و نه صلح است و به نفع ما تمام نخواهد شد.ترامپ هم الان گرفتار است و ما اگر به فکر حفظ نظام باشیم که قطعا هم هستیم باید در درجه اول یک همسویی با مردم داشته باشیم چراکه می خواهیم به این جامعه برگردیم و بقا را ادامه دهیم.
بیگدلی در پاسخ به پرسشی درباره تهدید دونالد ترامپ به استفاده از «مادر بمب‌ها» و شکایت ایران به شورای امنیت درخصوص این تهدید ترامپ اظهار کرد: من فکر نمی‌کنم آمریکا این کار را انجام دهد. شرایطی که آمریکا این بمب را در افغانستان به کار برد، متفاوت بود چراکه خصومتی نسبت به افغانستان داشت. آمریکا ۲۰ سال در افغانستان هزینه سنگینی پرداخت و نیروهای زیادی را از دست داد اما درباره ایران فکر نمی کنم دست به چنین اقدامی بزند چراکه می داند ایران هم واکنش شدیدی نسبت به این موضوع نشان می دهد.
این کارشناس مسائل بین‌الملل اظهار کرد: وضعیت ایران با افغانستان متفاوت است افغانستان هم از لحاظ تسلیحاتی و هم از شرایط داخلی در وضعیتی قرار نداشت که بتواند پاسخ امریکا را بدهد اما در ایران دولت هنوز بر سرکار است و در واقع دولت آمریکا می‌داند که در صورت انجام چنین اقدامی، ممکن است با واکنش ایران مواجه شود. این موضوع در مورد شیخ‌نشین‌های خلیج فارس هم صدق می‌کند و آمریکا نمی‌تواند بدون در نظر گرفتن پیامدهای چنین اقدامی تصمیم‌گیری کند.
وی با اشاره به اینکه تهدیدهای مطرح‌شده از سوی آمریکا لزوما به معنای اقدام نظامی نیست، گفت: طبق موازینی که در دیپلماسی وجود دارد دولت‌ها در جریان مذاکرات ممکن است شاخ‌وشانه بکشند، اما وقتی پای مذاکره می‌نشینند، شرایط متفاوت می‌شود.
بیگدلی با اشاره به احتمال تأثیر تحولات منطقه بر انتخابات آمریکا گفت: پیش از انتخابات اصلا برای آمریکا مقرون به صرفه نیست که دست به حمله نظامی بزند از سوی دیگر، اگر ما هم بخواهیم کاری بکنیم کار اشتباهی است بنابراین اگر آمریکا و اسرائیل را تحریک کنیم برای جنگ مجدد می تواند بسیار عمیق و گسترده باشد. بنابراین، من به نظامیان و سیاسیون پیشنهاد می‌کنم که هرگز دست به چنین حمله پیشدستانه ای نزنند، چراکه کار اشتباهی است.