با وجود اصرار شدید فولکس‌واگن برای ساخت بوگاتی برقی، مت ریمک توسعه پیشرانه ۱۶ سیلندر را در قالب یک سیستم پلاگین‌هیبریدی به آلمانی‌ها تحمیل کرد.
گروه فولکس‌واگن در ابتدا قصد داشت جانشین بوگاتی شیرون را به یک هایپرکار کاملاً برقی تبدیل کند. بااین‌حال، مت ریمک روی مسیر متفاوتی دست گذاشت و خواستار یک طرح کاملاً جدید از صفر با محوریت یک پیشرانه V16 تنفس طبیعی در کنار ساختار هیبریدی شد. تجربه ریمک در پروژه هایپرکار نورا او را متقاعد کرده بود که تقاضا برای خرید هایپرکارهای برقی فوق‌العاده گران‌قیمت آن‌قدر محدود است که برقی کردن پرچم‌دار بوگاتی را منطقی نمی‌سازد. زمانی که ریمک در سال ۲۰۲۱ در کنار پورشه کنترل بوگاتی را به دست گرفت، گروه فولکس‌واگن تحت تأثیر رسوایی سنگین و پرهزینه دیزل‌گیت، با شتاب فراوان به سمت برقی‌سازی حرکت می‌کرد.
روی کاغذ، ساخت یک هایپرکار برقی با اهداف این گروه همخوانی داشت و به این برند فرانسوی اجازه می‌داد از دانش فنی ریمک در زمینه پیشرانه‌های برقی پرقدرت استفاده کند اما ریمک تمایلی به انتخاب مسیر آسان نداشت. او در گفت‌وگو با رسانه‌ها توضیح داد که سریع‌ترین و ارزان‌ترین راه، چسباندن نشان بوگاتی روی مدل نورا و پایان کار بود زیرا نورا پلتفرمی آماده با سیستم چهارچرخ محرک، سقف سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت و راحتی یک خودروی مسافرتی را در اختیار داشت اما او خودرویی کاملاً متفاوت می‌خواست که چیزی فراتر از هایپرکار برقی خودش به مشتریان ارائه دهد.
نه بزرگ به موتورهای برقی و خلق شاهکار ۱۶ سیلندر
آمار فروش ضعیف نورا، باور مت ریمک را محکم‌تر کرد. اگرچه این خودروی برقی با قدرتی معادل ۱۹۱۴ اسب بخار اوج توانایی‌های پیشرانه برقی را نشان داد اما خریداران ثروتمند فارغ از این‌که یک خودرو چقدر سریع است، علاقه چندانی به ابرخودروهای الکتریکی نداشتند. ریمک اخیراً اعلام کرد با وجود برنامه‌ریزی برای ساخت ۱۵۰ دستگاه نورا، تنها ۷۱ دستگاه از آن به فروش رسیده است. همین بازخورد زودهنگام از بازار سبب شد ریمک ایده ساخت بوگاتی برقی را کنار بگذارد و پروژه توربیون را به یک پیشرانه V16 ساخت کاسورث و سیستم پلاگین‌هیبریدی مجهز کند. این تصمیم نه‌تنها بوگاتی را از ریمک متمایز ساخت، بلکه حس، صدا و جذابیت‌های مکانیکی را حفظ کرد. درک درست ریمک از بازار جواب داد و تمامی ۲۵۰ دستگاه ظرفیت تولید بوگاتی توربیون پیش از عرضه به فروش رسید. توسعه این هایپرکار بدون دخالت مستقیم فولکس‌واگن یا پورشه انجام شد. پورشه نیز در سپتامبر گذشته با واگذاری کامل سهام خود در گروه بوگاتی ریمک، به حضور خود پایان داد تا دورانی که با فردیناند پی‌ئک آغاز شده بود رسماً تمام شود.
نقشه راه ده‌ساله و آینده مستقل بوگاتی
با دستیابی به استقلال کامل و آزادی عمل در مدیریت، مت ریمک از برنامه‌ریزی برای عرضه محصولات هیجان‌انگیز بوگاتی ظرف ۱۰ سال آینده خبر داده است. او معتقد است با استقلال فعلی، این خودروها مانند آثار هنری روی چهارچرخ خواهند بود. با توجه به این رویکرد، بعید است تمام محصولات آتی هایپرکارهای چند میلیون دلاری باشند و احتمال دارد فضایی برای ساخت یک گرندتورر کاربردی‌تر (چیزی شبیه به کانسپت پنج‌در گالیبیه) فراهم شود تا سبد محصولات بوگاتی بدون آسیب به انحصاری بودنش گسترش یابد. از سوی دیگر، گروه فولکس‌واگن پس از خروج از بوگاتی، همچنان با برندهایی چون لامبورگینی، آئودی با سوپرکار نوولاری و مدل مفهومی پورشه میشن S که به‌عنوان یک محصول دائمی در رده‌ای بالاتر از ۹۱۱ عرضه خواهد شد، در بازار سوپراسپرت‌ها حضور خواهد داشت.
